Jump to content

Czy przestanie bic ?


Recommended Posts

Znacie przypadek gdy ktos bil w rodzinie i po terapii przestał  ? W dzieciństwie  bylam swiadkiem przemocy fizycznej i psychicznej.  Typowy schemat miesiaca miodowego. Na moje nieszczescie krotko po slubie i w sumie  rocznym znaniu sie zostalam 3 razy pobita przez meza. Klasyczne sprowokowalas mnie. Nie chce z nim byc. Jestem w ciazy. I wiem ze ciaza laczy nas na zawsze. Zastanawiam sie czy by jej nie przerwać.  Bardzo mnie to boli. Od dluzszego czasu spie placze jestem agresywna. Mowi przebacz. Zmienie sie. Ja mu nie wierzę. Nod razu po slubie osaczal mnie odcial od znajomych. Czuje sie przy nim obca boje sie. Opadam juz z sił  i nawet nie mam z kim l tym porozomawiac...

Link to comment
Share on other sites

11 godzin temu, Kananka napisał:

Zastanawiam sie czy by jej nie przerwać. 

Skoro mąż Cie bije to strach pomyśleć do czego będzie zdolny jak się dowie, że uśmierciłaś jego dziecko.

Wiadomo, on skończy w więzieniu ale martwiłbym się o Twoje zdrowie.

Dziwne, że przed ślubem nie przejawiał takich zachowań lub Ty przymykałaś na to oko myśląc, że się zmieni?

Terapia i druga szansa zawsze są opcją, ale zastanów się czego Ty tak na prawdę chcesz.

Tego faceta jako swojego męża, lecz żeby przestał Cie bić czy rozwodu i alimenciarza?

  • Podoba mi się to 1
Link to comment
Share on other sites

On sam chce aborcji jezeli razem nie bedziemy. Nie ukrywalabym tego przed nim.

Przed slubem bywal... porywisty. Nigdy  mnie nie uderzyl nie wyzywal. Wiedzialam ze nie daje sobie w kasze dmuchac co do innych. Mielismy ciezki czas brak jego pracy przeprowadzka moje placze.  I go przerosło i radzil sobie agresja. Placze teraz  ciagle przeprasza. Wyprowadzil  sie i czeka na moja decyzje . Chcialabym  nie byc w ciazt zeby miec czas na przemyślenia  a nie mam bo zabieg musze wykonac teraz.  Chcialam miec meza i dzieci ale po tym co zrovil nie umiem na niego patrzzec.  Czuje wstret i obrzydzenie. 

Link to comment
Share on other sites

Jestem juz na skraju szalenstwa. Chcialabym z kims porozmawiac. Rodzina wie mniej wiecej co zrobil ale nie wie o ciazy. Na pewno by mnie namawiali na spróbowani3. Bo  nawet teraz tak jest.  A ja nie moge zniesc tego ze pobil mnie jak wiedzial z jestem   wciazy. Bil po glowie plecach bez opamietania. Albo nie chcial w twarz albo wiedzial ze to byloby widac. Nawet jak posikalam sie z bolu nie przestawal dopiero jak mnie zemdlilo. Brzydze sie go. Chcialabym to dziecko ale on jest niebezpieczny. Niechaco wyrywajac mu telefon uderzylam go w zab. I uznal to za wystarczajacy powod. Sam chcial dziecka tak bardzo.   Nie chce zyc z pietnem zabojcy ale zniszczyć  sobie zycia i dziecku tez nie chce.

Link to comment
Share on other sites

W tej sytuacji zdecydowanie warto dać sobie prawo do skorzystania ze wsparcia odpowiednich specjalistów. Proszę skontaktować się z telefonami zaufania. Na przykład którymś z tych.

"STOP" 22 621 35 37
Centrum Praw Kobiet dla kobiet dotkniętych przemocą i dyskryminacją.
Dyżurny psycholog: wtorek, środa, piątek w godz. 10-15.
Dyżurny prawnik: poniedziałek w godz. 10-13, czwartek w godz. 11-14.
 
ePoradnia Psychologiczna 116 123
Oferta Poradni kierowana jest do osób dorosłych w kryzysie emocjonalnym, potrzebujących wsparcia i porady psychologicznej.
 
Warszawska „Niebieska Linia” - przeciwko przemocy 22 668 70 00
pomoc psychospołeczna i prawna w zakresie przeciwdziałania przemocy w rodzinie.
prowadzenie działań diagnostycznych i interwencyjnych, świadczenie pomocy specjalistycznej oraz wspieranie profesjonalistów.  

Link to comment
Share on other sites

Mial w ręku i chcialam  wyrwac mocno bo myslalam ze trzyma a on lekko tylko i puscil i w impecie o niego  uderzylam. Juz jestem po aborcji.  Bardzo tego żałuję.  Nie czuje sie juz czlowiekiem. Zaluje ze nie powiedzialam mamie. Teraz  jest zalamana. Posluchalam sie rad znajomych ze bedzie bil ze nie odpusci i posluchalam sie własnego  strachu. Balam sie. Nie moge na siebie spojrzec. To co zrobilam... 3 razy wychodzilam z eszpitala i slyszalam jego glos ze albo razem albo usuwamy bo nie dam ci spokoju.  Nie mialam pewności  ze sie zmieni. Z płaczem  sie poddalam. Nikt sie nie zapytał  tam czy jestem pewna. Nie bede umiala  z tym zyc. Nie ma sensu

Link to comment
Share on other sites

Jeśli facet bije kobietę to jest zwykły szmaciarz, i przepraszam za wyrażenie ale taka prawda. Nie oceniam dokonania aborcji, ale mogłaś skorzystać z wizyty u psychologa przed zabiegiem. Ja dopiero dziś to czytam co napisałaś. To co zrobiłaś będzie Cie prześladować długo, sama sobie z tym nie poradzisz. Nie jestem wrogiem aborcji, ponieważ są różne sytuacje życiowe, itp. jako ateista nie mam problemów religijnych. Ale wiem że to Ty musisz się teraz zmierzyć z tym wszystkim sama, zrobić rachunek wyciągnąć wnioski. Twoje życie toczy się dalej. Nigdy nie wiąż sie z facetem który podnosi rękę na kobietę, bo nie warto poświęcać  zdrowia dla troglodyty. 

Link to comment
Share on other sites

  • 2 weeks later...

Jestem tu krótko dużo czytam histori ... Ale tu nie mogę się powstrzymać od komentarza. Jestem wrogiem aborcji i nie potrafię tego zrozumieć... Skoro piszesz ze juz przed ślubem był "porywczy" to mogłaś przemyśleć decyzję ślubu czy nie decydować się na dziecko...  Chyba wiedziałaś jakie mogą być tego konsekwencje... Świadomie i z własnej woli  pozbyłas się dziecka więc nie zrzucaj winny na znajomych że Ci doradzali!!! Szczegółowo opisujesz jak cię bił... Ofiary przemocy często mają problem by mówić o tym otwarcie... Ale nie wnikam! Dla mnie powinnaś ponieść konsekwencję tego co zrobiłaś 

  • Dziwi mnie to 1
Link to comment
Share on other sites

Dnia 1.06.2019 o 07:14, Kananka napisał:

Mial w ręku i chcialam  wyrwac mocno bo myslalam ze trzyma a on lekko tylko i puscil i w impecie o niego  uderzylam. Juz jestem po aborcji.  Bardzo tego żałuję.  Nie czuje sie juz czlowiekiem. Zaluje ze nie powiedzialam mamie. Teraz  jest zalamana. Posluchalam sie rad znajomych ze bedzie bil ze nie odpusci i posluchalam sie własnego  strachu. Balam sie. Nie moge na siebie spojrzec. To co zrobilam... 3 razy wychodzilam z eszpitala i slyszalam jego glos ze albo razem albo usuwamy bo nie dam ci spokoju.  Nie mialam pewności  ze sie zmieni. Z płaczem  sie poddalam. Nikt sie nie zapytał  tam czy jestem pewna. Nie bede umiala  z tym zyc. Nie ma sensu

Szanowna Pani,

po takich wyznaniach może Panią spotkać w Internecie ostracyzm i osądzanie. Radziłbym porozmawiać o tym z psychologiem, bo niestety nawet na tym forum są ludzie, którzy gotowi są Panią potępiać, co tylko pogarsza sprawę. Skoro temat ten tak bardzo Panią trapi, zdecydowanie proszę skorzystać ze specjalistycznej pomocy. Żeby udać się do psychoterapeuty na NFZ trzeba najpierw pójść do lekarza psychiatry (nie jest wymagane skierowanie, wystarczy się umówić) - on da skierowanie na terapię. 

Ze względu na osądzający charakter niektórych wypowiedzi temat zamykam.

Link to comment
Share on other sites

Guest
This topic is now closed to further replies.
  • PODCASTY.jpg

  • Blog Entries

    • 0 comments
      Badania nad efektem placebo dostarczają fascynujących spostrzeżeń na temat siły umysłu i wpływu wierzeń na doświadczenia fizyczne. Efekt placebo polega na poprawie stanu zdrowia lub zmniejszeniu objawów choroby po podaniu substancji, która nie ma żadnego rzeczywistego działania farmakologicznego. To zjawisko jest często obserwowane w badaniach klinicznych, gdzie pacjenci otrzymują placebo, a ich umysły wierzą, że przyjmują lekarstwo.
      Ciekawym aspektem tego efektu jest to, że niektóre badania wykazują, iż efekt placebo może być skuteczny nawet wtedy, gdy osoba jest świadoma, że przyjmuje placebo. Mózg reaguje na oczekiwania i przekonania jednostki, co prowadzi do realnych zmian w organizmie.
      Efekt placebo podkreśla potężny wpływ psychiki na zdrowie fizyczne. Jest także ważnym elementem badań klinicznych, ponieważ ilustruje, jak skomplikowane są mechanizmy odpowiedzi organizmu na sugestie i oczekiwania. To jedno z zjawisk, które skłaniają naukowców do głębszego zrozumienia relacji między umysłem a ciałem oraz roli psychologii w procesie zdrowienia.
      Efekt placebo może działać nie tylko w kontekście zdrowia, ale także zjawisk społecznych. Jeśli przekonujące przedstawi się rozwiązanie, które ma rzekomo uleczyć jakąś problematyczną sytuację, ludzie pod wpływem tej sugestii mogą zacząć dochodzić do wniosku, że faktycznie korzystnie wpływa ono na okoliczności chociaż zupełnie inne czynniki tak naprawdę ją zmieniają. Fakt ten może być wykorzystywany w propagandzie. "To naszym rozwiązaniom zawdzięczamy pozytywne zmiany" - mogą głosić niektóre środowiska, dążąc do poprawy, wzmocnienia swojego wizerunku i pozycji. 
    • 0 comments
      Znane jest zjawisko zwanie efektem Stroopa, które zostało nazwane od nazwiska psychologa Johna Ridleya Stroopa, który je opisał w 1935 roku. W eksperymencie Stroopa badani mieli za zadanie wymienić kolory, w jakich napisane były słowa, ale problem polegał na tym, że słowa te opisywały kolory inne niż te, w których były napisane. Na przykład, słowo "czerwony" było napisane kolorem niebieskim. Ludzie mieli trudności w nazwaniu koloru, ponieważ mózg miał skłonność do automatycznego czytania słowa, zamiast skupienia się na kolorze.
      czerwony niebieski zielony
      Efekt Stroopa ilustruje zjawisko interferencji poznawczej, gdzie dwie funkcje kognitywne rywalizują ze sobą, utrudniając efektywne wykonanie zadania. To zjawisko jest szeroko stosowane w psychologii jako narzędzie badawcze do zrozumienia procesów uwagi, kontroli poznawczej i zdolności do przetwarzania informacji w mózgu. Efekt Stroopa ma również zastosowanie w psychologii klinicznej, gdzie jest używany do oceny funkcji poznawczych u osób z różnymi zaburzeniami.
    • 0 comments
      Ilu ludzi trzeba, aby zmienić żarówkę? To popularne pytanie, które często jest używane w kontekście żartów, ale istnieje również poważniejsze podejście psychologiczne do tego pytania. W psychologii społecznej istnieje koncepcja znana jako "efekt widowni" (ang. bystander effect). Obejmuje ona sytuację, w której im więcej osób jest obecnych, tym mniejsza szansa, że ktoś zareaguje na potrzebę pomocy.
      To zjawisko zostało zauważone po tragicznym zdarzeniu w 1964 roku, kiedy Kitty Genovese była brutalnie napadnięta i zamordowana na ulicy w Nowym Jorku, a liczne osoby były świadkami tego ataku, ale nikt nie interweniował ani nie wezwał pomocy. Psychologowie społeczni zaczęli analizować, dlaczego ludzie w grupie mogą wykazywać mniejszą skłonność do udzielania pomocy niż w sytuacji, gdy są sami.
      Jednym z wyjaśnień jest tzw. "rozproszenie odpowiedzialności" – w grupie każdy może zakładać, że ktoś inny już dzwoni po pomoc, co prowadzi do zjawiska bierności. To zjawisko jest ważnym obszarem badań w psychologii społecznej i przypomina nam, jak istotne jest zrozumienie, jak ludzie reagują na sytuacje wymagające pomocy społecznej.
      "Susan Catherine Genovese (ur. 7 lipca 1935, zm. 13 marca 1964; powszechnie znana jako Kitty Genovese) – mieszkanka Nowego Jorku, która została brutalnie zamordowana pod swoim domem w Kew Gardens, dzielnicy Queens w Nowym Jorku. Dwa tygodnie po pierwszej wzmiance o wydarzeniu w kronice policyjnej, The New York Times opublikował na jego temat reportaż, według którego 37–38 świadków było świadomych toczącej się pod ich oknami zbrodni, i nie zareagowało ani nie wezwało policji." - Wikipedia
    • 0 comments
      Uwodzenie - dobro czy zło, hit czy kit - czyli fakty i mity. Podcast psychologiczny:
       
    • 0 comments
      Tak zwany syndrom DDA to zespół różnych problemów, które nierzadko współwystępują u osób, które wywodzą się z domu z problemem alkoholowym, z rodziny dysfunkcyjnej. Jest to pojemna kategoria wielu zróżnicowanych trudności i nie stanowi w ścisłym rozumieniu tego słowa zaburzenia psychicznego, nie jest jednostką chorobową.
      Tzw. syndrom DDA i czym się objawia
      Faktem jest jednak, że w stopniu częstym, Dorosłe Dzieci Alkoholików (DDA) doświadczają problemów utrudniających normalne funkcjonowanie. Jednym z nich bywa zaburzenie znane jako zespół stresu pourazowego (PTSD) związany z traumatycznymi przeżyciami z młodości i wczesnej dorosłości, zwłaszcza mającymi miejsce w domu rodzinnym. 
      Zespół stresu pourazowego PTSD - objawy, leczenie
      PTSD (zespół stresu pourazowego) to zaburzenie, które może wystąpić po przeżyciu traumatycznego wydarzenia lub serii wydarzeń, skrajnie trudnego doświadczenia rozciągniętego w czasie. Może to obejmować:
      sytuacje takie jak wojna, gwałt i molestowanie, katastrofy naturalne, przemoc domowa, chroniczne narażenie na złe traktowanie, długotrwała deprywacja najważniejszych potrzeb (poczucie bezpieczeństwa, miłość rodzicielska, zdrowie), inne doświadczenia traumatyczne. Objawy PTSD mogą obejmować nawracające koszmary (nawet wybudzające w nocy), natrętne wspomnienia traumatycznych wydarzeń, wybuchy gniewu z byle powodu, wycofanie społeczne oraz izolacja, zaburzenia snu (niemożność normalnego zaśnięcia, budzenie się przedwcześnie), nadmierną pobudliwość i impulsywność oraz inne kłopotliwe reakcje emocjonalne i fizyczne (roztrzęsienie, uderzenia zimna lub gorąc, łzy stające w oczach w sytuacjach kojarzących się z traumą), duże ryzyko szkodliwego łagodzenia przykrych emocji poprzez sięganie po alkohol i inne substancje, wysokie prawdopodobieństwo występowania niskiego poczucia własnej wartości, a także wchodzenia w toksyczne związki.
      DDA a PTSD
      W przeciwieństwie do DDA, PTSD jest uznawane za oficjalne zaburzenie psychiczne i jest klasyfikowane w Międzynarodowej Klasyfikacji Chorób (ICD) i Kryteriach Zaburzeń Psychicznych (DSM). Osoby cierpiące na PTSD zwykle potrzebują profesjonalnej pomocy psychologicznej bądź psychiatrycznej w celu zarządzania swoimi objawami i przystosowania się do życia po traumatycznym doświadczeniu.
      NA MARGINESIE: Dołącz na Facebooku:
      DDA - grupa psychologiczna OcalSiebie.pl prowadzi psycholog Rafał Olszak, autor tego tekstu
      https://www.facebook.com/groups/1210223780527193 
      Podsumowując, warto by DDA doznając życiowych trudności skorzystały z konsultacji psychologicznej. Diagnoza pozwoliłaby ustalić, czy i w jakiej części wynikają one z takich bądź innych następstw wychowywania się w rodzinie z problemem alkoholowym. Elementem diagnostyki jest także przyjrzenie się temu, czy osoba zmaga się z PTSD. Jeśli tak, wskazana byłaby psychoterapia, a niekiedy kontakt z lekarzem psychiatrą. 
      - psycholog Rafał Marcin Olszak

       


  • Ważna informacja

    Chcąc, by psycholog ustosunkował się do pytania zadanego na forum, należy we wstępie podać swój wiek oraz swoją płeć i spełnić warunki podane w instrukcji darmowej porady. Psycholodzy udzielają odpowiedzi w miarę możliwości czasowych. W razie doświadczania nasilonych myśli samobójczych należy skontaktować się z numerem 112 by uzyskać ratunek. Doświadczając złego samopoczucia lub innych problemów można rozważyć też kontakt z telefonami zaufania i pomocowymi - niektóre numery podane są tutaj.

  • Toksyczny związek Ocal siebie książka PDF

  • PODCASTY-OCALSIEBIEpl.jpg

  • PODCASTY.jpg

     

     

×
×
  • Create New...

Important Information

Używając strony akceptuje się Terms of Use, zwłaszcza wykorzystanie plików cookies.