Jump to content
  • psycholog-online-przez-skype.jpg

  1. Forum powitalne

    1. Poznajmy się!

      Forum, na którym nowi Użytkownicy mogą przywitać się i powiedzieć parę słów o sobie.

      616
      posts
  2. Forum wsparcia

    1. Rozwój osobisty

      Forum przeznaczone do rozmów o pogłębianiu różnego rodzaju miękkich kompetencji, a także o pracy nad poczuciem własnej wartości czy asertywnością. 

      727
      posts
    2. Niełatwe przejścia

      Forum poświęcone różnorakim problemom osobistym – takim jak na przykład samotność, stres w pracy.  

      1.7k
      posts
    3. 3.9k
      posts
    4. 771
      posts
    5. DDA/DDD

      Forum, na którym o swoich specyficznych trudnościach mogą rozmawiać tzw. Dorosłe Dzieci Alkoholików oraz tzw. Dorosłe Dzieci z rodzin Dysfunkcyjnych. 

      277
      posts
    6. Zaburzenia lękowe

      Forum przeznaczone dla osób doświadczających dolegliwości lękowych takich jak na przykład zaburzenie lękowe z napadami paniki czy fobia społeczna. 

      1.1k
      posts
    7. Zaburzenia nastroju

      Forum poświęcone takim dolegliwościom jak między innymi depresja i choroba afektywna dwubiegunowa. 

      1k
      posts
    8. Inne, psycholog online, psychoterapia Skype

      Forum o zagadnieniach, które nie klasyfikują się do żadnej z pozostałych sekcji strony.

      992
      posts
  3. Forum integracyjne

    1. Hyde Park

      Forum do swobodnych rozmów na różnorakie tematy.

      117
      posts
    2. Kultura i sztuka, hobby

      Forum przeznaczone do dyskusji na przykład na temat wydarzeń kulturalnych, książek, filmów, seriali, muzyki.

      18
      posts
  4. Opinie o Ocal Siebie

    1. Propozycje zmian

      Tu można zgłaszać swoje sugestie odnośnie funkcjonowania serwisu.

      18
      posts
    2. Opinie o usługach Gabinetu Ocal Siebie

      Tutaj można publikować opinie o usługach psychologów.

      5
      posts
  • Gabinet Ocal Siebie to internetowa klinika psychologiczna, w której panuje ciepła, rodzinna atmosfera. Życzliwie wspieramy i pomagamy rozwiązywać różne trudności. Na forum udzielamy darmowych porad, a przez Skype wykonujemy diagnozę, udzielamy konsultacji i prowadzimy psychoterapię. Polakom na emigracji polecają nas zagraniczne placówki medyczne, bo wznosimy usługi psychologiczne na wyższy poziom. Po każdym spotkaniu klient otrzymuje pisemny raport, który podsumowuje jego przebieg, poczynione refleksje i wszelkie zalecenia. Między sesjami terapii przez Skype klienci dostają do realizacji pisemne prace osobiste, zwiększające efektywność leczenia. Wspierający kontakt z psychoterapeutą możliwy jest w dni robocze przez czat, więc każdy pacjent otrzymuje wsparcie na co dzień. Nasz zespół to doświadczeni specjaliści o wysokich kwalifikacjach: psycholodzy kliniczni, psychoterapeuci, terapeuci uzależnień. Pracujemy metodami o skuteczności potwierdzonej naukowo by współpraca była maksymalnie pomocna. Więcej...



  • PODCASTY-OCALSIEBIE.jpg

  • Ostatnio komentowane

  • Nowe Posty

    • Hej, Zastanowilabym się jak długo jesteście przyjaciółmi i od którego momentu się zastanawiasz co tak naprawdę czujesz? Czy przyjaciel jest dla Ciebie atrakcyjny pod kątem fizycznym? Podejrzewam że sytuacja zbliżenia mogła spowodować zamieszanie w głowie dot. uczuć do niego, gdyż na początku wspomniałaś że dajesz mu do zrozumienia że nic z tego nie będzie. Jaki był nadrzędny powód zbliżenia? Z opisu wynika że byl to dla ciebie trudny czas, czy gdyby było normalnie, też by do tego doszło? Zastanowilabym się jeszcze skąd wynika tak silna reakcja: wyrzuty sumienia - to tylko przyjaciel i traktujesz go jak np brata, a nie jak kogoś więcej a doszło do czegoś więcej. Czasem też doprowadzamy do takich sytuacji, aby dać upust swoim emocjom, często negatywnym które mamy w sobie. Mimo wszystko warto być szczerym nawzajem i porozmawiać o swoich uczuciach tym bardziej że twierdzisz że Ci na nim zależy.  Wspominasz że chciałabyś mu dać fajny związek, ale nie potrafisz. Co do niego czujesz/jak kogo go traktujesz? Po opisie można wywnioskować że jest ci ciężko i obwiniasz siebie. Myślę ze obojgu Wam jest równie ciężko. Pozdrawiam ciepło i trzymam kciuki.
    • Witam, mam 18lat jestem uczennicą liceum. Odkąd tylko pamiętam, tata nad używa alkoholu, od 14roku życia słyszę, że jestem najgorsza itd nie raz padły słowa, które pamiętam do tej pory i siedzą w mojej głowie. Dochodzi do sytuacji w których obecnie wykrzykuje mi, że mam się wynieść z domu jeśli np. Nie wyciągnę naczyń z zmywarki. Proszę o jakąś radę. 
    • Daj znac jak poszło
    • Cześć, depresją byłby ten silny upadek, którego się boisz. Twój obecny stan zaburzenia nastroju można by chyba nazwać dystymią - lżejszą formą depresji, chociaż dobrze wiem, że Tobie wcale nie jest lekko. Pomoc specjalisty jak najbardziej jest wskazana, a chyba nawet wymagana. Mocno skondensowany opis Twojego małżeństwa przywodzi mi na myśl relację sadystyczno-masochistyczną. Ty zachowujesz się ulegle, poświęcasz się dla dobra rodziny, a mąż jest sfrustrowanym agresorem, który wyrzuca na Ciebie swoje smutki, żale i gniew. Pozytywne myślenie tu nie pomoże. Najlepiej by było, gdybyście oboje poszli na terapię, ale póki co najważniejsze jest, żebyś sama mocno się nad nią zastanowiła. Potrzebujesz przede wszystkim emocjonalnego wsparcia, bliskiego kontaktu z empatyczną osobą, która będzie potrafiła odzwierciedlić Twoje uczucia, zapewnić zrozumienie i bezpieczeństwo. Z taką "podkładką" będziesz mogła przepracować swoje przykre uczucia, spojrzysz na pewne sprawy z innej perspektywy, więcej zobaczysz i więcej zrozumiesz, przez co całkowicie odmieni się Twoje samopoczucie. Zewnętrzne problemy raczej same od razu nie znikną, ale nabierzesz do nich dystansu i łatwiej dadzą się opanować. Trzym się;)
    • Witam, witam. Styl przywiązania to zakodowany głównie w nieświadomości wzorzec relacji, opierający się na emocjonalnych, niezwerbalizowanych doświadczeniach z pierwszego etapu życia. Wszystko co mamy zakodowane w głowie, da się również odkodować albo przekodować. Wewnętrzny obraz nie do końca dobrej matki, ojca czy opiekunów można przemalować na taki, z którym zrobi się lżej na sercu, który doda energii i wiary w siebie. i nie chodzi tu o zakłamywanie rzeczywistości, ale o inne jej postrzeganie. A takie rzeczy to na psychoterapii:) Pozdrawiam
    • Witam, Jestem studentka i od ponad roku jestem w zwiazku z chlopakiem mniej wiecej w moim wieku.  Oboje uwazamy ze jest to zdrowy zwiazek. Staramy sie rozmawiac o problemach, czego nam brakuje, co chcielibysmy zmienic etc. Mimo tego, ze wiem, ze on mnie kocha, zwiazek jest zdrowy i nie chcialabym go zostawic, wydaje mi sie ze cos jest nie tak. Ciezko powiedziec co dokladnie sprawia, ze nie jestem w 100% szczesliwa. Szukalam w internecie, ogladalam duzo filmikow i na razie jedyne co mi przychodzi do glowy to, ze oboje posiadamy rozne style przywiazania. Moj styl to zdezorganizowany, a jego to lekowo-ambiwalentny. Lubie spotykac sie z nowymi ludzmi, miec kontakty towarzyskie, podrozowac, byc niezalezna - mialam czy tez nadal mam problemy z okazywaniem milosci czy intymnosci  100%, staram sie nad tym pracowac. Jednak jak juz mowilam lubie uczucie wolnosci i potrzebuje duzo luzu. On jest jednak lekko zazdrosny - pracuje nad tym i stara sie dac mi wystarczajaco luzu, bo juz rozmawialismy na ten temat. Jako, ze mam wiecej przyjaciol plci meskiej - przychodzi mu to troszke ciezej no i jest bardzo opiekunczy. Powiedzmy ze zanadto. Nie jestem przyzwyczajona do tego, zeby ktos sie tak bardzo o mnie martwil etc. Nie jest mi to potrzebne, a czasem jest to wrecz denerwujace. Czasami wydaje mi sie, ze nasze tematy do tak zwanej small talk sa tak rozne, i czesto on dotyka w rozmowach moich "trigger" punktow - oczywiscie nie wiedzac o tym. Co oczywiscie psuje mi humor i odbiera chec i cierpliwosc do daleszej rozmowy, tlumaczenia co jest nie tak etc. On boi sie, ze zostawie go dla kogos lepszego, mimo tego, ze zapewniam, ze tak sie nie stanie, bo wiem, ze on jest na prawde dobra osoba, zastanawiam sie czy to ma sens skoro ja nie potrafie pokazywac czulosci, a to jest to czego on prawdopodobnie potrzebuje, zeby poczuc sie bezpiecznie. Chcialabym nad tym pracowac, jednak nie chce w sobie tego wymuszac - w ten sposob bede sie czula jakby nasza cala relacja byla wymuszona. Jak to naprawic? Wydaje mi sie, ze rozmowa nie da tutaj zbyt duzo, bo poniekad rozumiemy, ze sie roznimy. A z tego co zrozumialam nie da sie zmienic stylu przywiazania.

Psycholog online

Psychoterapia przez Skype

Internetowa poradnia psychologiczna

Co wyróżnia nasz gabinet

×
×
  • Create New...

Important Information

Używając strony akceptuje się Terms of Use, zwłaszcza wykorzystanie plików cookies.