Jump to content
Smutnadusza

Ciężkie życie ze skrajną wrażliwością

Recommended Posts

Witajcie. Chciałam gdzieś opisać swoją historię, trochę mojego życia. Kiedyś tego nie wiedziałam, ale teraz już wiem że jestem osobą wrażliwą, niestety tą nad :(

Od dziecka byłam bardzo nieśmiała i poważna, brałam na poważnie wszystkie słowa, gesty, zachowania. Nawet ton głosu wprawiał mnie w złe uczucia od których uciekałam. Lubiłam, lubię ludzi, byłam przyjazna, szybko się angażowałam i przywiązywałam tym bardziej że od zawsze mało tych przyjaciół było. W szkole nie byłam mile widziana w klasie, śmiano się ze mnie bo byłam małomówna, brałam do siebie różne rzeczy i dosyć poważna, dziwiło mnie zachowanie niektórych dzieci, agresywnych się bałam. Dzieci stwierdziły że mam coś ze sobą, jakieś zaburzenia, jestem dziwna i nie warto się ze mną kolegować, udawałam że to mnie nie rusza, ale nie potrafiłam się obronić. Ciągle płakałam :  (Do dziś boję się negatywnych emocji, zawsze staram się być w dobrym nastroju. Myślałam że zyskam tym sympatię ale niestety nie. Ludzie trzymali mnie na dystans, bo byłam zbyt spokojna i grzeczna, innych irytowałam i wkurzałam, albo mieli mnie za fałszywą, i też skończyło się na wykluczaniu mnie,Chyba nikt nie wie jak ja co to znaczy odrzucenie,  wiele razy uslyszalam że jestem pusta w środku, że brak mi charakteru, że kto by mnie chciał, że trzeba mnie tolerować, bardzo to boli, za wiele biorę do siebie a jak inni widzą moją słabość to wiadomo łatwo się poczepić itp Czuje się jak taki odludek, że nie pasuje tu, ani ja do innych ani inni do mnie, że się nie nadaje do tego życia, smutno mi, nikt nigdy nie myślał o mnie poważnie.... 

 

Link to comment
Share on other sites

Zupełnie jakbym czytał swoją historię do czasów liceum :)

Bardzo dobrze wiem, co czujesz. Ja sam jako jednostka wrażliwa i wyróżniająca się swoim zachowaniem nie miałem łatwo w czasach typowo szkolnych. Być może dlatego, że w tym wieku większość dzieci i młodzieży dąży do przebywania w większych grupach i chce się do nich upodobnić. Trudno jest przy tym im zaakceptować "innych", mimo że takie osoby są najczęściej nieszkodliwe. Mam wrażenie, że to są typowo "jaskiniowe" zachowania.

Jak do tego podchodzą Twoi rodzice? Moja mama, nie widząc na własne oczy, z czym się zmagam poza domem uznała, że ja sobie wyolbrzymiam problemy ("bo ciągle siedzisz w domu i zaczynasz już sobie wymyślać"). Zresztą wszystkiego jej nie mówiłem, bo jeszcze ona by mnie uznała za dziwaka i z tego powodu utrudniała życie... W końcu wziąłem sprawy w swoje ręce i pod koniec liceum poszedłem do psychiatry, który stwierdził u mnie depresję i zaburzenia lękowe uogólnione. Najwyraźniej była to konsekwencja lat złych doświadczeń z otoczeniem...

Powiem, że dużo czasu zajęło mi nabranie dystansu do siebie i nie brania wszystkiego na poważnie. Myślę, że część osób na starcie ma lepiej rozwinięte umiejętności społeczne i niejako te cechy nabywa naturalnie. Inni muszą to nadrabiać swoją inteligencją i doświadczeniem. Jak wspomniałem, zajęło mi to dużo czasu i zaczęło to wychodzić mniej więcej odkąd podjąłem studia.

Teraz w wieku dorosłym podjąłem terapię poznawczo-behawioralną, żeby przepracować między innymi ten problem. Zobaczymy co z tego wyjdzie...

Link to comment
Share on other sites

Z Twojego opisu wynika, że jesteś wysoko wrażliwą osobą (WWO / HSP). Postrzegasz po prostu inaczej świat niż osoby mniej wrażliwe. I nie ma nic w tym złego. To normalne w Twoim przypadku. I wszystko jak najbardziej z Tobą jest w porządku. Ludzie tacy jak Ty również są potrzebni światu. Bardzo wielu z nich to artyści, nauczyciele, czasem nawet ludzie na "wysokich" stanowiskach. To tak bardzo mocno w dużym skrócie.
Myślę, że powinna zainteresować Cię ta pozycja książkowa: Elaine N. Aron - Wysoko wrażliwi, to może tak na początek:) Terapia oczywiście jak najbardziej, ale pod okiem dobrego terapeuty, który miał do czynienia z wysoko wrażliwymi osobami i je rozumie.
Pozdrawiam:)

Link to comment
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.





  • Ważna informacja

    Chcąc, by psycholog ustosunkował się na pytanie zadane na forum, należy na wstępie podać swój wiek oraz swoją płeć oraz spełnić warunki podane w instrukcji darmowej porady. Psycholodzy udzielają odpowiedzi w miarę możliwości czasowych. W razie doświadczania nasilonych myśli samobójczych należy skontaktować się z numerem 112 by uzyskać ratunek. Doświadczając złego samopoczucia lub innych problemów można rozważyć też kontakt z telefonami zaufania i pomocowymi - niektóre numery podane są tutaj.

Psycholog online

Psychoterapia przez Skype

Internetowa poradnia psychologiczna

Co wyróżnia nasz gabinet

×
×
  • Create New...

Important Information

Używając strony akceptuje się Terms of Use, zwłaszcza wykorzystanie plików cookies.