Jump to content
iluixx

Martwi mnie moje zdrowie psychiczne

Recommended Posts

Dzień dobry. Jestem kobietą i mam 18 lat. Jestem osobą nieśmiałą i boję się kontaktów z obcymi ludźmi.

Od ok. 7 miesięcy zaczęłam się bardzo zmieniać. Odczuwam duży niepokój głównie związany z moją przyszłością. Boję się że nie dam rady ułożyć sobie dobrego życia. Bardzo często nachodzą mnie "depresyjne" myśli, że jestem beznadziejna i nic nie warta. Stałam się znacznie bardziej zdenerwowana i zestresowana. Czuję w sercu coś w stylu ścisku, który utrzymuje się już przez długi czas. Bardzo męczy mnie niemożliwość do zrelaksowania się, niemożliwość do pozbycia się tego ścisku w sobie. Metody, które wcześniej działały relaksująco (głównie słuchanie spokojnej muzyki) już nie działają. Gdy próbuję odpocząć od razu nachodzą mnie myśli że nic nie robię i jestem beznadziejna, bo mogłabym zrobić pożyteczne rzeczy (głównie chodzi o projekty graficzne, które wystawiam na sprzedaż by trochę zarobić). Do tego doszedł ogromny brak motywacji do zrobienia czegokolwiek i niechęć do wychodzenia z łóżka, mimo że od zawsze byłam rannym ptaszkiem i nie miałam z tym żadnego problemu. Nie mówiłam o tym problemie nikomu, bo spodziewam się negatywnej reakcji i porównania do "kolejnej głupiej dziewuchy, która wymyśla sobie choroby psychiczne bo teraz jest na to moda". Obawiam się również podobnej myśli u psychologa przez to wstydzę się poprosić o pomoc. Czuję się już bardzo zmęczona sobą i nie wiem co się ze mną dzieje. Czy to nerwica? Czy może rzeczywiście jestem tylko tą głupią dziewuchą? 

Z góry bardzo dziękuję za poświęcony czas i odpowiedź. 

Link to comment
Share on other sites

Po ilości wyświetleń i żadnej odpowiedzi zgaduję że jednak sama zgadłam diagnozę - głupia dziewucha, która powinna się zamknąć i nie zaśmiecać serwisu bezsensownymi problemami. Przyznam bardzo mi wstyd teraz za siebie i przepraszam wszystkich, którzy jedynie zmarnowali czas na czytaniu moich głupot. 

Pozdrawiam i przepraszam za kłopot. 

Link to comment
Share on other sites

4 godziny temu, iluixx napisał:

Po ilości wyświetleń i żadnej odpowiedzi zgaduję że jednak sama zgadłam diagnozę - głupia dziewucha, która powinna się zamknąć i nie zaśmiecać serwisu bezsensownymi problemami. Przyznam bardzo mi wstyd teraz za siebie i przepraszam wszystkich, którzy jedynie zmarnowali czas na czytaniu moich głupot. 

Pozdrawiam i przepraszam za kłopot. 

Ha! Ależ żaden kłopot... Jak mnie ucieszyła Twoja wiadomość, w końcu widzę równie niecierpliwą osobę jak ja. Z podobnymi odczuciami. Zwróciłaś uwagę na mnóstwo rozpoczętych tematów przez innych użytkowników na tym forum, pozostawionych bez odpowiedzi? Odbieram to tak. Ja Ci niczego nie doradzę, nie pomogę, sam zmagam się sam ze sobą, więc co mogę? Poklepać Cię po ramieniu? Trochę nie na miejscu. Obronię ludzi tutaj pracujących, nawał pracy plus życie prywatne, to raz. Dwa, może to sygnał, że problem, który przedstawiłaś, nie nadaje się na krótką odpowiedź na forum? Za friko dodatkowo. Idea tego miejsca wydawała mi się od początku zbyt piękna. Zbyt łatwa. Myślę, że na co drugi post, jak nie częściej, najlepiej byłoby odpowiedzieć "skontaktuj się z nami, pogadajmy". 

Może jednak warto o siebie zadbać i odezwać się po pomoc bezpośrednio? Zaryzykować? Tu, na OcalSiebie czy gdziekolwiek indziej? Zrobić jeszcze jeden krok dalej? Sam nad tym główkuję, dla mnie też napisanie paru słów o sobie było wyzwaniem i chyba nie chcę tak łatwo odpuścić i marnować kolejnych lat nie próbując czegokolwiek zmienić.

 

Pozdrawiam i trzymam mocno za Ciebie "Iluixx" kciuki.

  • Jestem za to wdzięczny 1
Link to comment
Share on other sites

@iluixx

Wbrew powszechnej opinii, że to wiek dojrzewania czyli 13-15 lat jest trudny uważam, że wiek 18 lat i wchodzenie w okres dorosłości jest dla młodych ludzi większym wyzwaniem. Mając 18 lat nagle człowiek z dnia na dzień staje się "dorosły" czyli nabywa praw i obowiązków. Zaczyna myśleć o swojej przyszłości i teoretycznie powinien dokonać  wyboru - zawodu, zajęcia, pracy na dalsze życie.

W tym czasie może pojawić się wiele wątpliwości, które mogą prowadzić do obniżenia nastroju.

Opisujesz brak motywacji, "depresyjne" myśli, niepokój. deprecjonowanie siebie, zmęczenie i obawa przed przyszłością.

Powinnaś o tym porozmawiać z bliskimi osobami a także zasięgnąć porady lekarza. Aby zdiagnozować poprawnie depresję najpierw trzeba wykluczyć choroby somatyczne np. niedoczynność tarczycy, która daje podobne objawy.

Warto abyś umówiła się do psychologa i porozmawiała o przekonaniach na temat samej siebie oraz dojrzała zasoby jakie posiadasz. Piszesz np. o tym, że znasz się na grafice i projektujesz. Na pewno znajdziesz w sobie więcej wartościowych cech i umiejętności.

Nie myśl o sobie, że jesteś "głupią dziewuchą" - dla siebie jesteś najważniejszą osobą. Zadbaj więc o siebie.

Pozdrawiam,

Katarzyna

Link to comment
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.





  • Ważna informacja

    Chcąc, by psycholog ustosunkował się na pytanie zadane na forum, należy na wstępie podać swój wiek oraz swoją płeć oraz spełnić warunki podane w instrukcji darmowej porady. Psycholodzy udzielają odpowiedzi w miarę możliwości czasowych. W razie doświadczania nasilonych myśli samobójczych należy skontaktować się z numerem 112 by uzyskać ratunek. Doświadczając złego samopoczucia lub innych problemów można rozważyć też kontakt z telefonami zaufania i pomocowymi - niektóre numery podane są tutaj.

Psycholog online

Psychoterapia przez Skype

Internetowa poradnia psychologiczna

Co wyróżnia nasz gabinet

×
×
  • Create New...

Important Information

Używając strony akceptuje się Terms of Use, zwłaszcza wykorzystanie plików cookies.