Skocz do zawartości

Przeszukaj forum

Pokazywanie wyników dla tagów 'stres'.

  • Szukaj wg tagów

    Wpisz tagi, oddzielając przecinkami.
  • Szukaj wg autora

Typ zawartości


Forum psychologiczne i obyczajowe

  • Forum powitalne
    • Poznajmy się!
  • Forum wsparcia
    • Rozwój osobisty
    • Niełatwe przejścia
    • Problemy w związkach
    • Rozstania, rozwody, żałoba
    • DDA/DDD
    • Zaburzenia lękowe
    • Zaburzenia nastroju
    • Inne, psycholog online, psychoterapia Skype
  • Forum integracyjne
    • Hyde Park
    • Kultura i sztuka, hobby
  • Opinie o Ocal Siebie
    • Propozycje zmian
    • Opinie o usługach Gabinetu Ocal Siebie

Product Groups

Brak wyników do wyświetlenia.

Blogi

  • Refleksje mężczyzny

Szukaj wyników w...

Znajdź wyniki...


Data utworzenia

  • Rozpocznij

    Koniec


Ostatnia aktualizacja

  • Rozpocznij

    Koniec


Filtruj po ilości...

Data dołączenia

  • Rozpocznij

    Koniec


Grupa


O mnie

  1. Witam, jestem osobą aspołeczną, nieśmiałą. Brak mi pewności siebie. Chciałabym to zmienić. Jaki pierwszy krok powinnam zrobić, aby z tym walczyć?
  2. Witam, to moj drugi post tutaj, mam 30 lat, pracuje. Kiedys, na uczelni mialam problem z chlopakiem, ktory mnie caly czas nekal, chodzil za mna, zadawal duzo pytan i nie sluchal mojego "nie" na wszelkie.jego.propozycje. Pamietam, ze bardzo sie go balam i teraz sobie uswiadomilam jak bardzo. Przez ten strach mialam chyba pozniejsze problemy, zmiana zachowania i problemy w konaltach z ludzmi. Kiedy odeszlam z uczelni, wszystkoo wrocilo.do.normy, nie widzialam sie z tym czlowiekiem, nie.myslalam.nawet o.nim. Slyszalam, ze.pozniej kiedy mnie nie bylo.znalazl sobie inna ofiare. Jestem bardzo.wrazli
  3. Mam 21 lat i większość prostych sytuacji mnie przytłacza. Moje życie dzieli się na dni w których czuję się całkiem dobrze i takie w których czuję się całkiem źle. Mówiąc treściwie mam problem z przebywaniem w nieznanym miejscu bez bliskiej osoby, czuję wtedy lęk, mam obłęd w oczach, panikę wypisaną na twarzy, i czuję zbliżający się atak. Boję się spotkać z kimś kogo nie widziałam pół roku, pomimo tego że ta osoba jest mi bardzo blisko, nie potrafię się odważyć mając milion złych myśli w glowie, że nie jestem tego warta. Nie potrafię stawić temu czoła i uciekam od najmniejszych problemów. Kole
  4. dzień dobry jestem kobietą mam 21 lat. Mam problem z teściowa. Od początku związku albo sprawdzała mojemu mężowi telefon albo robiła zdjęcia co pisałam albo jak byliśmy umówieni to coś wymyslala podsluchiwala itp. Ale od kad zaszłam w ciążę i okazało się że dziecko musi być w szpitalu bardzo chore śmiała się że dziecko ma dziurę w du... A nie w brzuchu i obrażała mnie że ja nie mogę wyjść z stamtąd muszę przy nim być A można było być tylko 2h dziennie czasem 4h. I robiła różne sceny w szpitalu nasylala różne osoby an mnie które mnie wyczuwalny ona przyciągała mojego męża ode mnie wteyd nie
  5. Witam, Na sam początek chcę dodać, iż nigdy w życiu nie byłem u psychologa czy psychiatry. Jestem 18-letnim i mężczyznom i praktycznie od zawsze mam napady leków, nigdy nie postrzegałem tego jako chorobę, ale ostatnio rozmawiałem z kolegą, który leczy się u psychologa i powiedział, że według niego to nie jest normalne. Od dzieciństwa miewam paniczne napady leków tzn.chodząc do zerówki czułem okropny stres oraz wymiotowałem z tego powodu, następnie w szkole trochę się uspokoiło ale np. podczas sprawdzianów (nawet najbardziej blachach) zawsze cały się trzęsę że stresu. Zrobiłem niedawno pra
  6. Witam. Mam 20 lat. Mając 13 lat zmarł mój tata - alkoholik. Mimo wszystko bardzo byłam z nim blisko. Bardzo mi go brakuje. Od jakiegoś czasu cały czas żyje w stresie. Nocami nie mogę spać, chodzę zmęczona, przybita i smutna. Nic mnie nie cieszy. Najchętniej całe dnie spedzałabym w łóżku. Nie mam siły na normalne życie, na naukę do matury.. odtrąciłam wszystkich znajomych. Dla mojego narzeczonego jestem opryskliwa, szybko się zloszcze - czego bardzo potem żałuję. Obwiniam się o wszystko. Od najmłodszych lat bliska mi jest śmierć, straciłam wielu bliskich. W styczniu zmarła bardzo bliska mi osob
  7. / Portal / Społeczność SPOŁECZNOŚĆ HistorieMoje Wpisy Twoja historia również ma znaczenie. Podziel się nią z innymi. Dodaj HistorięOdnotuj Upadek Najnowsze wpisy nybu podzielił(a) się swoją historią: 08 kwi 2021 11:30
  8. Witam. Mam bardzo negatywne zdanie o sobie i sądzę że słusznie. Jestem po prostu skończonym debilem. Mam dosyć swojej głupoty. Pracuje w biure i mam problemy w pracy, bardzo się staram naprawdę bardzo. A wychodzą mi zawsze jakieś błędy, to literówka, przejęzyczenie, cos zapomnę, coś źle przepiszę zawsze coś. Byłam na l4 6 miesięcy po załamaniu nerwowym. Wróciłam z pełni nadzieją na to, że będzie mi lepiej szło. Ale się myliłam. Powrót był dziwny szefostwo bezpośrednio ze mną nie rozmawiało po miesiącu wzięli mnie na rozmowę i powiedzieli że nie jestem gotowa na powrót i mam iść na l4 na kole
  9. Witam wszystkich forumowiczów . Mam 30 lat , wspaniała dziewczynę , dobrze płatną prace i praktycznie niczego mi nie brakuje . Mój problem polega na tym , że codziennie liczę pieniądze i martwię się , że mi ich nie wystarczy . Mam własne mieszkanie bez kredytu ( ciężko na nie zapracowałem za granicą ) . A i tak tego nie potrafię docenić. Liczę każda wydana złotówkę i mam wyrzuty sumienia gdy wydam większa kwotę . Już zaczyna mnie to męczyć , lecz nie wiem jak sobie z tym poradzić . Potrafię cały dzień siedzieć wpatrzony w kalkulator i sprawdzać przychody u wydatki . Nie chce stawiać pieniędzy
  10. Witam. Mam 25 lat ,dwójkę dzieci mam strasznie burzliwe małżeństwo i ciągle jestem pod stresem. Od jakiegoś czasu jak zaczynam sie stresować bo jest kłótnia czy coś zaczyna mnie boleć brzuch ,robi mi się gorąco ,czasem mi się kręci w głowie jak bym miała zaraz paść . Czy to sa ataki paniki?
  11. Witam, mam 24 lata i nie wiem co mam robić. Od dziecka wychowywałam się w toksycznej rodzinie, mój ojciec był "tyranem" bił nas i moją mamę. Moją mamę do tego stopnia że poprzestawiało jej się i po latach jest z nią bardzo źle, moi bracia wpadli w narkotyki wszyscy wymagają ode mnie żebym robiła wszystko ja. Przez stresującą i nerwową sytuację w domu 3-4 lata temu poroniłam. Ostatnio rozstałam się z chłopakiem i to było po prostu jak wbicie sztyletu, wiem że powinnam odciąć się od rodziny, to byłoby najlepszym rozwiązaniem tylko jak to zrobić skoro są jedynymi ludźmi których mam. Mam problemy
  12. jestem 21 letnia dziewczyna. Od jakiegos czasu spotykam sie z nowo poznanym chlopakiem jest 4 lata starszy odemnie. Mysle ze układa nam sie dobrze póki co nie ma jakis tam wiekszych kłotni czy nieporozumien. Czuje ze nawet chyba sie w nim zakochałam wszystko idzie pomału do przodu wiadomo jakies pocałunki przytulanie.Ale tutaj zaczyna sie problem. Jestem przy nim bardzo spięta i nie potrafie sie wyluzowac i otworzyc przy nim :(. Czuje tez ze nie mam do niego zaufania mimo tak dlugiej znajomosci. Tak samo jak pomysle ze mialabym cos zjesc z nim razem czy wyjechac autem to mi to przez mysl nie p
  13. Ta historia nie będzie miała szczęśliwego happy endu. Zdałam sobie z tego sprawę dosyć wcześnie. W pewnym momencie gdy wszyscy się na ciebie wypinają i zostajesz sama z własnymi myślami. Obserwuje to wszystko jak ludzie zmieniają się pod upływem lat i myśle, że nie chce z żadnym facetem do końca moich dni klepać jakiegoś obojętnego życia. Nigdy nikt mi nie powie tego co bym chciała usłyszeć pięknych słów jak on: Jesteś wystarczająco dobra. Nigdy nikomu w realnym świecie nie mówiłam jak źle mi jest. Mijały lata a we coraz bardziej kumulują się uczucie smutku, bezsilności. Wszystko przestaje mni
  14. Witam, mam 26 lat i jestem w ciąży. Od dwóch lat spotykam się z moim partnerem, od roku mieszkamy razem. Jestem w 5 miesiącu ciąży, niekoniecznie planowanej. Mam wrażenie, ze nie radzę sobie z emocjami. Poprzez zmiany które zachodzą w moim ciele, czuje ze nienawidzę za to tego dziecka. Partner kiedy zauważył ze dzieje się ze mną coś złego, zaproponował ze możemy wyjechać za grabice i usunac ta ciąże. Nie zgodziłam się, teraz bardzo tego żałuje. Wydaje mi się, ze nie będę dobra matka. Tylko on i reszta rodziny cieszy się z dziecka, ja nie potrafię. Są momenty, ze mam ochotę po prostu ze sobą sk
  15. Witam wszystkich serdecznie jestem Edi mam 26 lat i już naprawdę nie wiem co mam robić. Moje problemy sięgają już czasów dzieciństwa, pochodzę z rozbitej rodziny w której była przemoc jak i alkohol po rozwodzie rodziców opiekował się mną ojciec który zbytnio nie poświęcał mi uwagi wystarczająco i był dla mnie bardzo oschła i wymagająca osoba w mojej ocenie, 4 lata temu poznałem dziewczynę dla której byłbym zrobić w stanie wszystko dosłownie wszystko przez pierwsze dwa lata aż umarł mój ojciec między nami było całkiem okej i od tego czasu nie umiem nad sobą zapanować ona często wręcz wpajała mi
  16. Cześć jestem Kaśka, mam 24 lata i jestem DDA. Sama nie wiem od czego zacząć. Z partnerem znamy się krótko bo 3 lata. On ma 30 lat Cały czas były rozstania i powroty. W tamtym roku wróciłam do niego, bo uświadamiał mnie, że wyrosl z zabaw, picia, ćpania, kolegów i chce zacząć nowe życie. No i przez parę miesięcy było dobrze, wprowadziłam się do niego. W listopadzie zaszłam w ciążę, jestem w 4 miesiącu. 4 tygodnie temu wyprowadziłam się od niego po tym jak wrócił z pracy zza granicy kompletnie pijany, pił cały tydzień. W międzyczasie wyrzucił mnie parę razy z domu, po czym potrafił się śmiać i
  17. Mam bardzo duży problem mój partner od kilku tygodniu zachowuje się bardzo zle wobec mnie założył pół roku temu warsztat samochodowy szło wszytsko dobrze niestety noga się powinela nie jest tak jak nylo na początku wszytsko stoi w miejscu strasznie wyzywa się na mnie obchodzę się z nim jak z jajkiem chodzę orzy nim jął przy dziecku sniadania obiady kolacje wszytsko Na mojej głowie dom praca i tak w kółko on zaczął być bez życia boje się ze ma depresje 3 dni spał ciagle ja przynosiłam do łóżka jedzenie żeby jadł po 3 dniach wstał i zaczął krzyczeć zwala na mnie winę ze ma dość życia takiego ze
  18. Witam, mam 23 lata i wydawałoby się ze radosna kobieta. Każdy postrzega mnie jaka wykształcona i pozytywna osobę. Cały czas próbuje dla siebie wspinać się do góry. Ukończyłam licencjat na kierunku pielęgniarstwo- niestety z braku odwagi odrzuciłam ten zawód. Tutaj tez zaczęły się problemy. Moj obecny partner ciagle mi to zarzuca. Ma do mnie pretensje na co mi były te studia. Ja uwazam ze dobrze zrobiłam- obecnie pracuje jako pielęgniarka (bardziej wychowawca) w żłobku z rocznymi dziećmi. W tym roku chce zrobić magistra z pedagogiki. Od zawsze miałam emocjonalne problemy. Zbyt dobrze nie spałam
  19. Moja mama ma zdiagnozowaną chorobę afektywną dwubiegunową. Próbowała popełnić samobójstwo. Spędziła kilka miesięcy w szpitalu psychiatrycznym. Przyjmuje leki, chodzi na terapie i w tej chwili jest lepiej. Boje się jednak nawrotów Jej choroby. Boje się, że Jej następna próba samobójcza będzie udana. Teraz nic na to nie wskazuje, ale dużo czytałam o tej chorobie i mam ogromne lęki. Staramy się sporo rozmawiać. Często powtarzam mamie, jak bardzo Ją kocham. Reszta rodziny również. Chciałabym, żeby ktoś podpowiedział mi, jak należy postępować i na jakie sygnały zwracać uwagę, żeby tym razem niczego
  20. Witam. Jestem 42 letnim mężczyzną. 20 lat w związku, 19 lat po ślubie. Dwójka dzieci syn 18 lat i córka 12 lat. Od jakiegoś czasu między mną a żoną zaczeło się coś psuć zero wsparcia, rozmowy wspólnej, spędzanie wspólnego czasu, okazywania uczuć i wogóle. Choruję od 13 lat na depresję. Więc nawet przy tej chorobie nie miałem pomocy. Moje uczucia się zmieniły, jestem bo są dzieci. Żonę traktuję jak koleżankę a nie jak żonę. Problem tkwi w tym, że postanowiłem się rozstać. Wynajołem mieszkanie, mam już klucze, jestem spakowany, znalazłem dodatkową prace by mieć na rachunki, ale nie potrafię zrob
  21. Witam, jestem przyszłą studentką (wciaż licealistką). Boję się o swoją przyszłość. Nie wiem co powinnam robić. Chciałam pojechać na studia za granicę, ale nie wiem ani do jakiego kraju, ani na jaki kierunek. W dodatku nie wiem jakie przedmioty mam zdawać na maturze (chodze na dodatkowe zajecia z chemii ale nie idzie mi ona i nie lubie jej ale chodzę chyba tylko przez to, że bardzo lubię moją korepetytorkę i żal mi poświęconego czasu na to). Boję się, że jeśli zrezygnuje z chemii i zaryzykuje z niemieckim będę miała mniejsze możliwości przy wyborze kierunku na studia. Ale najbardziej boję się,
  22. Cześć mam na imię Dominik mam 20 lat , moje życie od samego początku nie jest usłane różami , chyba że samymi kolcami . Nie będę się jednak tutaj rozwodził , na dzień dzisiejszy po 3 latach samodzielności wróciłem po 6 latach rozłąki do mamy , problemem nie jest sam fakt powrotu tylko Jej nastawienia do mnie ( mam problemy z emocjami , myślami itd , nie mam jeszcze postawionej żadnej diagnozy , choć podejrzewam depresje ) . Przez parę miesięcy z braku możliwości podjęcia pracy mama mnie utrzymywała , choć układ był taki że pilnowałem brata i prowadzałem Go do szkoły oraz sprzątałem w dom
  23. Cześć. Nie wiem od czego zacząć, bo nie lubię o sobie mówić. Mam 21 lat, choć wcale się na tyle nie czuję. Studiuje, prowadzę firmę. To może zacznijmy od tego, dlaczego w zasadzie tutaj piszę? Nigdy z nikim się nie dzieliłam swoim problemem. Mam bardzo okrojone zaufanie do innych osób. Gdy miałam dziewięć lat, pamiętam ze swojego dzieciństwa ucieczki z domu razem z mamą, policję, strach, manipulację. Wszystko zaczęło się przez to, że z jakiejś przyczyny (bo taka zawsze się znajdzie) moja mama zdradziła mojego tatę ze swoim kolegą, policjantem. Z początku nie wiedziałam, że to coś złego, ż
  24. Dorosłe Dzieci Alkoholików i uporanie się z urazowym dzieciństwem Poradzenie sobie z poczuciem, które pojawia się w odpowiedzi na doświadczenie krzywdy, nie jest zadaniem łatwym, ale możliwym i godnym wysiłku. Artykuł wyjaśnia na czym polega ten proces i dlaczego warto się w niego zaangażować. Egzystencja z poczuciem krzywdy Ludzie niekiedy idą przez życie niejako po śladach wyznaczonych przez krzywdy doznane w przeszłości. Ludzki los płynie natenczas korytem psychicznych blizn. Teraźniejszość rozwija się w cieniu minionych zranień. I choć nie jest to podróż donikąd, bo żadna tak

Psycholog online

Psychoterapia przez Skype

Internetowa poradnia psychologiczna

Co wyróżnia nasz gabinet

×
×
  • Utwórz nowe...

Ważne informacje

Używając strony akceptuje się Warunki korzystania z serwisu, zwłaszcza wykorzystanie plików cookies.