Jump to content

Recommended Posts

1. Od dziecinstwa bylam izolowana. Moi rodzice oboje byli w depresji, przez co trzymali sie na uboczu i z nikim nie mieli relacji. Nie dopuszczali nawet mysli, ze ja potrzebuje towarzystwa i ze bardzo cierpie

2. pochodze z biednej rodziny.czesto obserwowalam swiat z perspektywy za szyba.widzialam jak lepsze sfery dobrze sie bawia, spotykaja, a ja moglam tylko marzyc zeby mnie zauwazyli. zeby zechcieli na mnie spojrzec musialam udawac kogos kim nie jestem. nigdy nie bylam na rowni z nimi.

3. moja rodzina byla patologiczna i dysfunkcyjna.rodzice duzo wycierpieli przez dziadkow-stad ta depresja i nauczyli mnie wstydzic sie za to skad pochodze, dlatego soba gardze.

cale zycie trzymam sie na uboczu, czuje sie jakbym urodzila sie w gorszym sorcie i pewne rzeczy czy przywileje nie byly dla mnie.mowie o przywileju milosci i dobrych relacji z innymi

jak wyjsc z tego schematu izolacji spolecznej?

Link to comment
Share on other sites

Dzień dobry,

opisuje Pani schematy jakie występują u osób DDD (dzieci z rodzin dysfunkcyjnych). Są to schematy, mechanizmy myślenia, które wypracowała Pani w dzieciństwie i, które obecnie przeszkadzają Pani w satysfakcjonującym życiu.

Aby to zmienić powinna Pani wraz z terapeutą zobaczyć te schematy i zastąpić je innymi.

Na przykład pisze Pani o tym, że gardzi Pani sobą za to z jakiej rodziny Pani się wywodzi. To jest destrukcyjny schemat myślenia. Dlaczego? - bo jest Pani sobą, odrębną i wartościową osobą, tylko nie zauważa Pani tego bo ocenia się przez pryzmat swojej rodziny. Sama Pani odmawia sobie tego co nazywa Pani przywilejami przez to jak Pani o sobie myśli. A to co Pani o sobie myśli zostało Pani wmówione.

Terapia polega na tym aby zobaczyła Pani siebie, swoją odrębność, wartość, potrzeby. Nauczyła się stawiać granice i być asertywną. To wszystko wpłynie na poprawę samooceny i przełoży się na satysfakcjonujące kontakty z innymi ludźmi.

Pozdrawiam,

Katarzyna

Link to comment
Share on other sites

W zasadzie miałam podobnie. Moi rodzice też raczej byli wycofani, przypuszczam, że była też depresja. Tata już nie żyje, a wtedy byłam za młoda, żeby to ocenić. Nigdy nie było dość pieniędzy na nic, zawsze za innymi. Siedzi to w człowieku cale życie, ale trzeba wziąć sprawy w swoje ręce. Mi pomogła ambicja, ciągle się czegoś uczę, dokształcam i przekładam to na pieniądze. To daje mi, może mylne, może nie, poczucie, że nie jestem gorsza od innych. Wiedza wręcz daje mi pewność, że innych zostawiłam dawno w tyle. Dzisiaj nie wstydzę się już ani swojego pochodzenia, ani tego, że nie wychowałam się w bogatej rodzinie. Ci, którzy byli w dużo lepszej sytuacji na starcie często do niczego nie doszli.

Link to comment
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.





  • Ważna informacja

    Chcąc, by psycholog ustosunkował się na pytanie zadane na forum, należy na wstępie podać swój wiek oraz swoją płeć oraz spełnić warunki podane w instrukcji darmowej porady. Psycholodzy udzielają odpowiedzi w miarę możliwości czasowych. W razie doświadczania nasilonych myśli samobójczych należy skontaktować się z numerem 112 by uzyskać ratunek. Doświadczając złego samopoczucia lub innych problemów można rozważyć też kontakt z telefonami zaufania i pomocowymi - niektóre numery podane są tutaj.

Psycholog online

Psychoterapia przez Skype

Internetowa poradnia psychologiczna

Co wyróżnia nasz gabinet

×
×
  • Create New...

Important Information

Używając strony akceptuje się Terms of Use, zwłaszcza wykorzystanie plików cookies.