Jump to content

Brak sił


Angela 1111

Recommended Posts

Witam jestem mamą 2 dzieci córka ma 2 lata a syn 4  mam 22 lata i mieszkam z treściami oraz narzeczonym lat 28  . Mam problem nie wiem co zrobić nie raz się zdarzało że mój syn dostawał klapsy od teścia np za to że nie zrobił czegoś co by dziadek chciał ale dwa dni temu stało się coś strasznego . Byłam z synem i córka  na dworze bawili się lecz po dłuższym przeżywaniu na dworze robiło się zimno i zabrałam ich do domu kiedy rozebralam  dzieci przyszedł teść  syn chciał iść do swojego taty który był na dworze żeby dac mu buziaka i zaczął płakać wzięłam do pokoju dzieci i zaczęłam tłumaczyć że tata wróci za chwilę i że będzie mógł dac buziaka .. Trzymałam  syna na kolanach  aż wkoncu wpadł teść do pokoju i zaczął krzyczeć na syna że ma się zamknąć bo nie może słuchać jak płacze aż wkoncu wyrwał mi syna i pasem uderzył go w pupę i w plecy zapytałam co robi ten odpowiedział że tak trzeba ja się z tym nie zgadzam zabrałam dzieci i przyjechałam do swojej mamy ale mój narzeczony miał rozmawiać ze swoim tata ale tego nie zrobił stwierdził że jak mnie nie ma 2 dni w domu i dzieci to że to to nauczy . Proszę o pomoc nie wiem co mam zrobić czy wrócić tam czy zostać u mamy i zacząć od nowa.

Link to comment
Share on other sites

Patrzac na to z boku wydaje mi sie ze dobrze zrobilas wyjezdzajac do mamy. Twoj tesc nie powinien bic Waszych dzieci. Rozumiem ze mieszkanie z rodzicami nie jest komfortowe, ale kazda ze stron powinna okreslic jakies warunki aby 2 rodziny mogly wspolnie zyc pod jednym dachem... jezeli ojciec twoich dzieci nie porozmawial z twoim tesciem to tak jakby akceptowal agresywne zachowanie... wydaje mi sie ze jezeli on sie za toba nie wstawi sytuacja moze sie powtorzyc. W takich sytacjach WY jako RODZICE powinniscie ustalic jak duzo role chcielibyscie aby dziadki odgrywaly w wychowaniu waszych dzieci. Jezeli ty i twoj partner nie bedziecie trzymac sie razem trudno bedzie zachowac ten zwiazek. Jestes bardzo mloda mama, nie poddawaj sie. Zycze WYTRWALOSCI.

  • Podoba mi się to 1
Link to comment
Share on other sites

Dziękuję za tak szybki odzew . Rozmawiałam z ojcem dzieci ale wydaje mi się że on nie rozumie powagi sytuacji .. kiedy zapytałam czy rozmawiał ze swoim ojcem odpowiedział tylko że nie ale naoewno zrozumiał że źle zrobił ja natomiast w to nie wierzę żeby zrozumiał.  Ojciec dzieci pyta czy wrócimy ale ja się boję że sytuacja się powtórzy i nie chce ryzykować.. Jak z nim rozmawiam to tylko mówi że wie że tam nie powinno się tak stać ale jak zapytałam co zamierza zrobić to mówi że nic . 

Link to comment
Share on other sites

Bicie dzieci jest przemocą. Tutaj nie ma żadnej dyskusji i żadnego "ale". Bicie dzieci jest przemocą i przestępstwem znęcania się, a pani jako matka i narzeczony jako ojciec są od tego, by dzieci chronić. Z opisu sytuacji wynika, że zarówno przyszły teść, jak i ojciec dzieci nie zdają sobie sprawy z powagi sytuacji. Pani zrobiła najlepszą możliwą rzecz, izolując siebie i dzieci od sprawcy przemocy. Przemoc w rodzinie jest zjawiskiem bardzo trudnym, często obarczonym dużym poczuciem wstydu, złamania tabu, że występuje Pani przeciwko rodzinie. Jednakże w takiej sytuacji nie ma miejsca na ustępstwa. Dorosły mężczyzna pobił 4-letnie dziecko na pani oczach- nie ma żadnego hamulca, aby nie zrobił tego ponownie, również w pani obecności. Pani narzeczony, jako ojciec dzieci MUSI stać po stronie ich dobra. To, co może Pani zrobić, to dążyć do uniezależnienia się od mieszkania z rodzicami narzeczonego, a póki jest to niemożliwe, twardo ustalić zasady kontaktu dzieci z tym mężczyzną. Bicie dzieci jest przestępstwem i w tej sytuacji mozna wnioskowac o uruchomienie procedury Niebieskiej Karty dla rodziny- być może to będzie kubeł zimnej wody dla przyszłego teścia i narzeczonego. Wobec biernej postawy narzeczonego pozostaje otwartym pytanie, czy jest to dobre działanie dla dobra dzieci i waszego związku, dla budowania bezpieczeństwa. Przemocy fizycznej wobec tak małych dzieci nie można normalizować, ani usprawiedliwiać sprawcy. Proszę pamiętać, że jeśli jakaś granica została raz złamana, to te zachowania będą się powtarzać i nasilać i za kazdym razem usłyszy Pani, że tak trzeba, że to normalne, że nic się nie stało. W przypadku bicia dzieci tłumaczenie "zdarzyło się to tylko raz" to jest o cały raz za dużo.

Życzę dużo siły i wytrwałości

Mirela Batog

 

Edited by psycholog Mirela Batog
Link to comment
Share on other sites

Dziękuję za odbudowanie mnie już wiem co należy zrobić .  Jak narazie ojciec dzieci zachowuje się jak był by obrażony bo nie chce wrócić  z dziećmi do domu i nie trafiają do niego moje słowa tłumaczenia że nie powinno tak się stać że jego ojciec podnosi rękę na nasze dzieci nie wiem czy kiedy kolwiek zrozumie . 

Link to comment
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

  • PODCASTY.jpg

  • Blog Entries

    • 0 comments
      Badania nad efektem placebo dostarczają fascynujących spostrzeżeń na temat siły umysłu i wpływu wierzeń na doświadczenia fizyczne. Efekt placebo polega na poprawie stanu zdrowia lub zmniejszeniu objawów choroby po podaniu substancji, która nie ma żadnego rzeczywistego działania farmakologicznego. To zjawisko jest często obserwowane w badaniach klinicznych, gdzie pacjenci otrzymują placebo, a ich umysły wierzą, że przyjmują lekarstwo.
      Ciekawym aspektem tego efektu jest to, że niektóre badania wykazują, iż efekt placebo może być skuteczny nawet wtedy, gdy osoba jest świadoma, że przyjmuje placebo. Mózg reaguje na oczekiwania i przekonania jednostki, co prowadzi do realnych zmian w organizmie.
      Efekt placebo podkreśla potężny wpływ psychiki na zdrowie fizyczne. Jest także ważnym elementem badań klinicznych, ponieważ ilustruje, jak skomplikowane są mechanizmy odpowiedzi organizmu na sugestie i oczekiwania. To jedno z zjawisk, które skłaniają naukowców do głębszego zrozumienia relacji między umysłem a ciałem oraz roli psychologii w procesie zdrowienia.
      Efekt placebo może działać nie tylko w kontekście zdrowia, ale także zjawisk społecznych. Jeśli przekonujące przedstawi się rozwiązanie, które ma rzekomo uleczyć jakąś problematyczną sytuację, ludzie pod wpływem tej sugestii mogą zacząć dochodzić do wniosku, że faktycznie korzystnie wpływa ono na okoliczności chociaż zupełnie inne czynniki tak naprawdę ją zmieniają. Fakt ten może być wykorzystywany w propagandzie. "To naszym rozwiązaniom zawdzięczamy pozytywne zmiany" - mogą głosić niektóre środowiska, dążąc do poprawy, wzmocnienia swojego wizerunku i pozycji. 
    • 0 comments
      Znane jest zjawisko zwanie efektem Stroopa, które zostało nazwane od nazwiska psychologa Johna Ridleya Stroopa, który je opisał w 1935 roku. W eksperymencie Stroopa badani mieli za zadanie wymienić kolory, w jakich napisane były słowa, ale problem polegał na tym, że słowa te opisywały kolory inne niż te, w których były napisane. Na przykład, słowo "czerwony" było napisane kolorem niebieskim. Ludzie mieli trudności w nazwaniu koloru, ponieważ mózg miał skłonność do automatycznego czytania słowa, zamiast skupienia się na kolorze.
      czerwony niebieski zielony
      Efekt Stroopa ilustruje zjawisko interferencji poznawczej, gdzie dwie funkcje kognitywne rywalizują ze sobą, utrudniając efektywne wykonanie zadania. To zjawisko jest szeroko stosowane w psychologii jako narzędzie badawcze do zrozumienia procesów uwagi, kontroli poznawczej i zdolności do przetwarzania informacji w mózgu. Efekt Stroopa ma również zastosowanie w psychologii klinicznej, gdzie jest używany do oceny funkcji poznawczych u osób z różnymi zaburzeniami.
    • 0 comments
      Ilu ludzi trzeba, aby zmienić żarówkę? To popularne pytanie, które często jest używane w kontekście żartów, ale istnieje również poważniejsze podejście psychologiczne do tego pytania. W psychologii społecznej istnieje koncepcja znana jako "efekt widowni" (ang. bystander effect). Obejmuje ona sytuację, w której im więcej osób jest obecnych, tym mniejsza szansa, że ktoś zareaguje na potrzebę pomocy.
      To zjawisko zostało zauważone po tragicznym zdarzeniu w 1964 roku, kiedy Kitty Genovese była brutalnie napadnięta i zamordowana na ulicy w Nowym Jorku, a liczne osoby były świadkami tego ataku, ale nikt nie interweniował ani nie wezwał pomocy. Psychologowie społeczni zaczęli analizować, dlaczego ludzie w grupie mogą wykazywać mniejszą skłonność do udzielania pomocy niż w sytuacji, gdy są sami.
      Jednym z wyjaśnień jest tzw. "rozproszenie odpowiedzialności" – w grupie każdy może zakładać, że ktoś inny już dzwoni po pomoc, co prowadzi do zjawiska bierności. To zjawisko jest ważnym obszarem badań w psychologii społecznej i przypomina nam, jak istotne jest zrozumienie, jak ludzie reagują na sytuacje wymagające pomocy społecznej.
      "Susan Catherine Genovese (ur. 7 lipca 1935, zm. 13 marca 1964; powszechnie znana jako Kitty Genovese) – mieszkanka Nowego Jorku, która została brutalnie zamordowana pod swoim domem w Kew Gardens, dzielnicy Queens w Nowym Jorku. Dwa tygodnie po pierwszej wzmiance o wydarzeniu w kronice policyjnej, The New York Times opublikował na jego temat reportaż, według którego 37–38 świadków było świadomych toczącej się pod ich oknami zbrodni, i nie zareagowało ani nie wezwało policji." - Wikipedia
    • 0 comments
      Uwodzenie - dobro czy zło, hit czy kit - czyli fakty i mity. Podcast psychologiczny:
       
    • 0 comments
      Tak zwany syndrom DDA to zespół różnych problemów, które nierzadko współwystępują u osób, które wywodzą się z domu z problemem alkoholowym, z rodziny dysfunkcyjnej. Jest to pojemna kategoria wielu zróżnicowanych trudności i nie stanowi w ścisłym rozumieniu tego słowa zaburzenia psychicznego, nie jest jednostką chorobową.
      Tzw. syndrom DDA i czym się objawia
      Faktem jest jednak, że w stopniu częstym, Dorosłe Dzieci Alkoholików (DDA) doświadczają problemów utrudniających normalne funkcjonowanie. Jednym z nich bywa zaburzenie znane jako zespół stresu pourazowego (PTSD) związany z traumatycznymi przeżyciami z młodości i wczesnej dorosłości, zwłaszcza mającymi miejsce w domu rodzinnym. 
      Zespół stresu pourazowego PTSD - objawy, leczenie
      PTSD (zespół stresu pourazowego) to zaburzenie, które może wystąpić po przeżyciu traumatycznego wydarzenia lub serii wydarzeń, skrajnie trudnego doświadczenia rozciągniętego w czasie. Może to obejmować:
      sytuacje takie jak wojna, gwałt i molestowanie, katastrofy naturalne, przemoc domowa, chroniczne narażenie na złe traktowanie, długotrwała deprywacja najważniejszych potrzeb (poczucie bezpieczeństwa, miłość rodzicielska, zdrowie), inne doświadczenia traumatyczne. Objawy PTSD mogą obejmować nawracające koszmary (nawet wybudzające w nocy), natrętne wspomnienia traumatycznych wydarzeń, wybuchy gniewu z byle powodu, wycofanie społeczne oraz izolacja, zaburzenia snu (niemożność normalnego zaśnięcia, budzenie się przedwcześnie), nadmierną pobudliwość i impulsywność oraz inne kłopotliwe reakcje emocjonalne i fizyczne (roztrzęsienie, uderzenia zimna lub gorąc, łzy stające w oczach w sytuacjach kojarzących się z traumą), duże ryzyko szkodliwego łagodzenia przykrych emocji poprzez sięganie po alkohol i inne substancje, wysokie prawdopodobieństwo występowania niskiego poczucia własnej wartości, a także wchodzenia w toksyczne związki.
      DDA a PTSD
      W przeciwieństwie do DDA, PTSD jest uznawane za oficjalne zaburzenie psychiczne i jest klasyfikowane w Międzynarodowej Klasyfikacji Chorób (ICD) i Kryteriach Zaburzeń Psychicznych (DSM). Osoby cierpiące na PTSD zwykle potrzebują profesjonalnej pomocy psychologicznej bądź psychiatrycznej w celu zarządzania swoimi objawami i przystosowania się do życia po traumatycznym doświadczeniu.
      NA MARGINESIE: Dołącz na Facebooku:
      DDA - grupa psychologiczna OcalSiebie.pl prowadzi psycholog Rafał Olszak, autor tego tekstu
      https://www.facebook.com/groups/1210223780527193 
      Podsumowując, warto by DDA doznając życiowych trudności skorzystały z konsultacji psychologicznej. Diagnoza pozwoliłaby ustalić, czy i w jakiej części wynikają one z takich bądź innych następstw wychowywania się w rodzinie z problemem alkoholowym. Elementem diagnostyki jest także przyjrzenie się temu, czy osoba zmaga się z PTSD. Jeśli tak, wskazana byłaby psychoterapia, a niekiedy kontakt z lekarzem psychiatrą. 
      - psycholog Rafał Marcin Olszak

       


  • Ważna informacja

    Chcąc, by psycholog ustosunkował się do pytania zadanego na forum, należy we wstępie podać swój wiek oraz swoją płeć i spełnić warunki podane w instrukcji darmowej porady. Psycholodzy udzielają odpowiedzi w miarę możliwości czasowych. W razie doświadczania nasilonych myśli samobójczych należy skontaktować się z numerem 112 by uzyskać ratunek. Doświadczając złego samopoczucia lub innych problemów można rozważyć też kontakt z telefonami zaufania i pomocowymi - niektóre numery podane są tutaj.

  • Toksyczny związek Ocal siebie książka PDF

  • PODCASTY-OCALSIEBIEpl.jpg

  • PODCASTY.jpg

     

     

×
×
  • Create New...

Important Information

Używając strony akceptuje się Terms of Use, zwłaszcza wykorzystanie plików cookies.