Skocz do zawartości

psycholog Mirela Batog

Terapeuta
  • Zawartość

    48
  • Rejestracja

  • Ostatnio

  • Wygrane dni

    9

psycholog Mirela Batog wygrał w ostatnim dniu 27 Luty

psycholog Mirela Batog ma najbardziej lubianą zawartość!

Reputacja

11 Dobra

6 obserwujących

O psycholog Mirela Batog

  • Ranga
    Debiutant

Ostatnio na profilu byli

Blok z ostatnio odwiedzającymi jest wyłączony i nie jest wyświetlany innym użytkownikom.

  1. Bicie dzieci jest przemocą. Tutaj nie ma żadnej dyskusji i żadnego "ale". Bicie dzieci jest przemocą i przestępstwem znęcania się, a pani jako matka i narzeczony jako ojciec są od tego, by dzieci chronić. Z opisu sytuacji wynika, że zarówno przyszły teść, jak i ojciec dzieci nie zdają sobie sprawy z powagi sytuacji. Pani zrobiła najlepszą możliwą rzecz, izolując siebie i dzieci od sprawcy przemocy. Przemoc w rodzinie jest zjawiskiem bardzo trudnym, często obarczonym dużym poczuciem wstydu, złamania tabu, że występuje Pani przeciwko rodzinie. Jednakże w takiej sytuacji nie ma miejsca na ustępstwa. Dorosły mężczyzna pobił 4-letnie dziecko na pani oczach- nie ma żadnego hamulca, aby nie zrobił tego ponownie, również w pani obecności. Pani narzeczony, jako ojciec dzieci MUSI stać po stronie ich dobra. To, co może Pani zrobić, to dążyć do uniezależnienia się od mieszkania z rodzicami narzeczonego, a póki jest to niemożliwe, twardo ustalić zasady kontaktu dzieci z tym mężczyzną. Bicie dzieci jest przestępstwem i w tej sytuacji mozna wnioskowac o uruchomienie procedury Niebieskiej Karty dla rodziny- być może to będzie kubeł zimnej wody dla przyszłego teścia i narzeczonego. Wobec biernej postawy narzeczonego pozostaje otwartym pytanie, czy jest to dobre działanie dla dobra dzieci i waszego związku, dla budowania bezpieczeństwa. Przemocy fizycznej wobec tak małych dzieci nie można normalizować, ani usprawiedliwiać sprawcy. Proszę pamiętać, że jeśli jakaś granica została raz złamana, to te zachowania będą się powtarzać i nasilać i za kazdym razem usłyszy Pani, że tak trzeba, że to normalne, że nic się nie stało. W przypadku bicia dzieci tłumaczenie "zdarzyło się to tylko raz" to jest o cały raz za dużo. Życzę dużo siły i wytrwałości Mirela Batog
  2. Drogi @piotr1979 w obecnej sytuacji wszelki przekaz medialny zdominował jeden temat, a informacje są podawane w taki sposób, by wzbudzić w nas jak największe emocje. Emocje mają wpływ na utrzymywanie się naszych myśli o zagrożeniu, a to z kolei sprawia, że czujemy się fizycznie źle. Sygnały z ciała odbieramy jako zbliżającą się chorobę i w ten sposób powstają kolejne straszne myśli i emocje- tworzy się błędne koło. W jaki sposób radzić sobie z szumem informacyjnym i nie ulegać sensacji, panice oraz fake newsom? Przede wszystkim: ✅sprawdzajmy pochodzenie informacji- kto jest jej autorem, kiedy została opublikowana, czy rzeczywiście zawiera aktualne informacje od osób uprawnionych, ✅stosujmy się do oficjalnych zaleceń, działajmy racjonalnie ✅dawkujmy sobie dostęp do informacji. Jeśli ktoś potrzebuje być na bieżąco, to umówmy się- serwis informacyjny przez 5 minut, co godzinę. Pozostałe 55 minut świadome i aktywne przeżywanie innych bodźców i aktywności- warunek bezwzględny. 55 minut komedii, filmu przyrodniczego, ćwiczeń, pracy, muzyki. ✅pamiętajmy, że silne emocje działają jak filtr: z otoczenia wyłapujemy tylko takie informacje, które pasują do naszej emocji (a więc strachu, lęku), a informacje niepewne będziemy interpretować jako zagrażające ✅stres obniża odporność ✅permanentne zamartwianie się nie sprawi, że sytuacja epidemiologiczna na świecie się poprawi, ale racjonalne działania już taki wpływ mają ✅odczuwanie lęku jest w tej sytuacji zupełnie normalne, jednakże ustalmy sobie optymalny poziom lęku, np 3-4/10 i zachowujmy się zgodnie z zasadami rozsądku, nie podkręcając niemiłych emocji. Lęk o sile 10/10 nie pomoże Ci przetrwać w dobrostanie, a sensacyjne fake newsy i śledzenie informacji 24h z całą pewnością nadwyrężą Twoje zdrowie psychiczne i fizyczne ✅masz prawo odmówić udziału w rozmowie, dyskusji, ukrywać posty i treści, które wywołują u Ciebie dyskomfort psychiczny ✅nie przesyłaj dalej nie sprawdzonych informacji, tajemniczych nagrań, "clickbaitowych" linków czy filmików W razie nasilenia trudności zapraszam do konsultacji, gdzie spróbujemy poradzić sobie z Pana odczuciami. Pozdrawiam serdecznie
  3. Drogi @miq3l zachęcam Cię do podjęcia pracy z psychologiem/ terapeutą. Te objawy, które opisujesz, odpowiadają obrazowi zaburzeń lękowych. Pomimo tego, że masz świadomośc, że Twoje obawy są bezpodstawne, same z siebie nie przejdą, nie minie z czasem. Terapia pomoże Ci wypracować realny obraz siebie i własnej wartości, bez umniejszania sobie i zaniżania własnej wartości, a także poradzić sobie z objawami lęku (tym, co nazywasz nerwicą). Zaburzenia lękowe o różnej treści dotykają nawet ok 20% populacji. Twoje lęki nie są niczym nienormalnym, jednakże przez swoją intensywność utrudniają Ci funkcjonowanie w związku, a nawet, jak piszesz, odbierają radosć z życia. Im szybciej rozpoczniesz terapię, tym szybciej zyskasz szansę na powrót do równowagi i do odzyskania zdolności cieszenia się ze związku, partnerstwa, zycia w ogóle. W leczeniu zaburzeń lękowych dobrze sprawdza się terapia w nurcie poznawczo- behawioralnym, również w formie terapii online- jest to wygodne, ponieważ nie musisz wychodzić nawet z domu Pozdrawiam serdecznie M Batog
  4. Drogi @SaintGospel zachęcam Cię do podjęcia działań, które mogę Ci pomóc, jako osobie doznającej przemocy w rodzinie. Jeśli w domu występuje przemoc, w tym przemoc fizyczna, alkohol, zaniedbanie, to masz prawo dostać pomoc- np poprzez zgłoszenie się do swojego Dzielnicowego i założenie procedury Niebieskiej Karty. Zarówno u Dzielnicowego, jak i np w MOPS/ GOPS możesz się dowiedziec, gdzie działają grupy wsparcia, ośrodki pomocy dla osób pokrzywdzonych przestępstwem. Jesteś bardzo młodym, wrażliwym człowiekiem i nie musisz się zgadzać na płacenie rachunków za błędy Twoich rodziców. Nie zgadzam się również z Twoją opinią, że "państwowo nie ma specjalistów dobrych"- właśnie różnego rodzaju fundacje, grupy wsparcia, prawnicy specjalizujący się w temacie przemocy, przemocy domowej są świetnymi specjalistami opłacanymi ze środków gmin. Wierzę jednak, że Twoja opinia wynika z tego stanu, w którym jesteś, z poczucia samotności, bezradności, bycia uwikłanym w sytuację bez wyjścia. Tutaj możesz uzyskać informacje dot przysługujących Ci praw oraz gdzie szukać pomocy: http://www.niebieskalinia.info/index.php/przemoc-w-rodzinie dodatkowo możesz poszukać jakiejś Fundacji działającej blisko Ciebie, gdzie np uzyskasz poradę od prawnika, pracownika socjalnego, będziesz mógł skorzystać z darmowych porad psychologów i terapeutów. Pozdrawiam serdecznie M. Batog
  5. Drogi Dawidzie, wszystko zależy od Was. Twoja partnerka doświadczyła tego, że zostawiłeś ją bez słowa, dla innej kobiety- jest to coś, co skutecznie utrudnia zaufanie do partnera. Wszystko zależy od Was, jak będziecie ze sobą szczerze rozmawiać, mówić sobie o swoich oczekiwaniach, uczuciach, marzeniach oraz lękach. Bez szczerej rozmowy, określenia celów i tego, jakbyście chcieli, żeby ta relacja wyglądała: dzisiaj, za rok, za 5 lat- trudno cokolwiek powiedzieć. Szczera rozmowa, działanie dla dobra partnera, zaufanie- to są rzeczy, które sprawdzają się w każdej relacji i zachęcam do podjęcia takich działań Pozdrawiam serdecznie Mirela Batog
  6. Droga @Szminaa2 żaden specjalista nie postawi nikomu diagnozy, zwłaszcza dotyczącej tak kruchej i delikatnej materii jaką jest ludzka psychika, na podstawie subiektywnego opisu objawów innej osoby. Zamiast szukać "etykiety" dla tego mężczyzny, skupiłabym się przyjrzeniu się tej relacji i określeniu, czy ona jest dla Ciebie dobra? Czy powoduje, że czujesz się dobrze- tak, jak chcesz się czuć? Jakie masz korzyści z jej podtrzymywania? Co by Ci dała ewentualna "diagnoza" tego mężczyzny? Na ile Ty jesteś odpowiedzialna za jego zachowania? To, co możesz Ty zrobić, to popracować nad wzmocnieniem takich swoich zachowań i umiejętnosci, które w przyszłosci pozwolą Ci stawiać mocne granice w relacjach tak, aby nie mieć poczucia zagubienia i niepwności, gdy partner przejawia niespójne zachowania. Pozdrawiam serdecznie Mirela Batog
  7. Drogi @piotr1979, w swojej wypowiedzi poruszyłeś kilka wątków, na które odpowiedź nie jest łatwa do opisania na forum tak, żeby nie tworzyć elaboratów. Mam poczucie, że wahasz się, czy zaspokojenie swoich potrzeb seksualnych z mężczyzną pozwoli Ci zaspokoić również potrzebę bliskości? Czy te rzeczy, o których piszesz, że chciałbyś robić z kobietą- wycieczki rowerowe, wyjścia, wspieranie się- czy robione z partnerem mężczyzną dawałyby Ci tyle samo zadowolenia? Zachęcam Cię do konsultacji z psychologiem, seksuologiem, który pomoże Ci poradzić sobie z ograniczającymi przekonaniami, sprecyzować Twoje potrzeby, poradzić sobie z lękami i poczuć się na tyle dobrze, abyś mógł zbudować stały, szczesliwy zwiazek z partnerem/ partnerką. Pozdrawiam serdecznie Mirela Batog
  8. @kotwbutach, Cieszę się, że poruszasz ten temat- wiele osób wstydzi się zapytać, a są ciekawi. Sperma jest zupełnie bezpieczna dla ludzkiego organizmu, pod tym kątem, o który pytasz jej biologiczną funkcją jest współstworzenie nowego życia, zatem nie może być niebezpiecznym płynem ustrojowym Sperma, poza plemnikami zawiera głównie cukry proste, trochę białek, enzymów i śladowe ilości witamin. Po połknięciu ulega strawieniu w ludzkim żołądku i nie tworzy tam żadnej osiadającej zawiesiny. Dla wielu osób połykanie spermy partnera jest wyrazem nadzwyczajnej bliskości, zaufania, pełnej akceptacji. Również wielu męzczyzn po masturbacji smakuje swoją spermę i nie ma w tym nic "nienormalnego". Warto porozmawiać o swoich oczekiwaniach i ewentualnych obawach przed rozpoczęciem współżycia: lepiej wcześniej umówić się, w jaki sposób powienien wyglądać "finisz", niż później w panice szukać chusteczki do wyplucia lub nabawić się awersji do partnera. Nalezy pamiętać o kilku kwestiach: nigdy nie przymuszamy nikogo do połykania/ kontaktu ze spermą wbrew jej/jego woli seks oralny nie chroni przed chorobami przenoszonymi drogą płciową, a więc jeśli chcemy przekazywać swoje płyny ustrojowe (spermę), warto regularnie się badać z tego samego powodu warto zastanowić się nad aktem połykania nasienia, jeśli nie znamy zbyt dobrze danego partnera, jest to przygodne spotkanie etc. sperma zmienia swój smak pod wpływem niektórych pokarmów (np. szparagi), alkoholu, tytoniu, a także przy stanach zapalnych w układzie moczowo-płciowym, zatem mogą być momenty, gdy smakuje trochę gorzej, lub jej smak może wskazywać np. na stan zapalny prostaty Mam nadzieję, że te odpowiedzi wyjaśnią Twoje wątpliwości Pozdrawiam serdecznie Mirela Batog
  9. Drogia @giieess, mam wrażenie, że w tym jednym zdaniu odpowiedziałaś sobie na wszystkie pytania, które zadałaś na końcu postu. Przemoc psychiczna przez to, że jest "niewidzialna" kwitnie bardzo długo, zagnieżdża się w codzienności, po to, aby każdym najmniejszym gestem, słowem, spojrzeniem zadać ból i cierpienie. Zostałaś również pobita i przyjmujesz na siebie winę, za to, że partner Cię pobił powodując dotkliwe uszkodzenie ciała. Twój stan psychiczny niewątpliwie cierpi przez to, co spotyka Cię każdego dnia ze strony partnera. Pomyśl, czego potrzebujesz, aby przerwać ten cykl? Co może sprawić, że poczujesz się dobrze, bezpiecznie, kochana, akceptowana? Kto jest Ci w stanie to zapewnić? Co w tej sytuacji doradziłabyś najlepszej przyjaciółce? Zachęcam Cię do podjęcia walki o siebie. Możesz skontaktować się ośrodkiem, który zajmuje się pomocą kobietom doświadczającym przemocy lub skorzystać z terapii skype do ustabilizowania Twojego stanu psychicznego. Pozdrawiam i życzę dużo siły Mirela Batog
  10. Droga @Weła00 brak pewności siebie, niska samoocena i wysoki poziom stresu wobec sytuacji publicznych czy tez wymagań ze strony otoczenia może być spowodowany wieloma czynnikami. Warto się temu przyjrzeć oraz zmienić ograniczające myśli i przekonania na nowe, bardziej konstruktywne i motywujące do działania. W zmianie przekonań pomaga terapia prowadzona w nurcie poznawczo- behawioralnym, gdzie w bezpiecznej atmosferze, wspólnie z terapeutą przepracujecie te niekonstruktywne wzorce myśli i zachowań. Pozdrawiam serdecznie Mirela Batog
  11. Droga @Basia1234, te symptomy, które opisujesz mogą być objawem wielu różnych zaburzeń i na podstawie opisu na forum nikt nie postawi Ci diagnozy. Najkorzystniej bedzie umówić się na wizytę do lekarza psychiatry, który przeprowadzi z Tobą szczegółowy wywiad, w razie potrzeby zleci konieczne badania i postawi diagnozę. Na jej podstawie będzie mógł zalecić Ci np. leki które stabilizują nastrój lub podjęcie psychoterapii, która pomoże Ci uporać się z dokuczającymi Ci trudnościami. Do lekarza psychiatry nie jest wymagane skierowanie, natomiast samą terapię możesz podjąć również online, w wygodnym dla Ciebie czasie i miejscu. Pozdrawiam serdecznie Mirela Batog
  12. Drogi @Deco20 bardzo mi przykro z powodu sytuacji, która Cię spotkała. Wiele znajomości internetowych kończy się tzw. "ghostingiem"- czyli druga osoba nagle znika, bez słowa. Przyczyn tego może być wiele i nie każda z nich da się przewidzieć. Czasem ten nasz internetowy przyjaciel poznaje kogoś "w realu", czasem taka forma znajomości przestaje mu wystarczać, czasem- z powodu błahostki obrażają się "na śmierć" i blokują wzajemnie, a czasem ktoś po prostu zmienia swój styl życia i nie ma czasu i chęci na dalsze znajomości w sieci. Trudno zgadnąć, co się wydarzyło między wami i jaka była przyczyna zniknięcia Twojej przyjaciółki. Jednak takie rozstania i zakończenia znajomości dzieją się w wirtualnym świecie, a Wasze diagnozy nie muszą mieć z tym nic wspólnego. Zgadzam się z Tobą, że ani BDP, ani narcyzm nie może kogoś przekreślać jako człowieka, nie można nikomu przypisac łatki "potwora" czy "samoluba". Piszesz o tym, że brakuje Ci rozmów, długich wiadomości na FB- szcześliwie internet daje możliwość szybkiego poznawania nowych osób, poznawania ich historii, punktu widzenia i wartości. Jeden koniec jest zawsze początkiem czegoś innego. Piszesz też, że masz swoje życie i swoje problemy- dobrze, że chcesz zadbać o siebie, zatroszczyć się o swoje życie. Być może teraz czas na to, aby to Ciebie ktoś zapytał "jak mogę Ci pomóc, jak się dzis czujesz?". Również tutaj na forum jest wiele osob cierpiących na samotność, utratę zaufania, wiele osób potrzebujących wsparcia i dobrego słowa- może to będzie dla Was początek nowej przyjaźni, wymiany doświadczeń i poglądów. Pozdrawiam serdecznie Mirela Batog
  13. Drogi @Luk ani depresja, ani żadna inna choroba lub zaburzenie nie moga usprawiediwiac agresji przemocy stosowanej wobec partnera. Bicie, wyśmiewanie, poniżanie, wyzywanie, wulgaryzmy w komunikacji, negowanie cudzych potrzeb, emocjonalne odrzucenie, oskarżanie, wzbudzanie poczucia- to wszystko jest przemoc psychiczna. Z tego co opisałeś, wynika na to, ze w waszym związku jest dużo nierównowagi na Twoją niekorzyść- Ty jesteś tą stroną, która więcej daje, niż otrzymuje, a dodatkowo spotyka Cię za to dużo nieprzyjemności. O przemocyw związkach możemy powiedzieć, że przemoc nie ma płci- według statystyk częściej sprawcami są mężczyźni, jednakże są nimi też kobiety. Nie ma wstydu w tym, żeby szukać pomocy dla siebie. Warto podjąć pracę z terapeutą- jako para, jeśli partnerka będzie chciała podjąc pracę nad związkiem, lub samodzielnie, by wybrać najlepszy dla siebie kierunek działania, przyjrzeć się swoim emocjom, postawom, samoocenie, która w takich relacjach ulega obniżeniu. Zastanów się, co byś poradził swojemu przyjacielowi, gdyby był w takiej sytuacji? Co byś mu powiedział? Pozdrawiam Mirela Batog
  14. Drogi @Migunek z uwagi na nawracający charakter objawów oraz myśłi samobójcze, jedyna porada jakiej mogę Ci udzielić to taka, abyś zapisał się do lekarza psychiatry oraz na psychoterapię. W Twoim życiu doświadczyłeś wiele trudnych chwil, sytuacji, które wyczerapły Twoje zasoby poradzenia sobie, a Ty mimo tego stale podejmowałeś walkę o siebie. Przychodzi taki moment, kiedy totalnie brakuje sił: fizycznych, psychicznych i emocjonalnych. Piszesz, że próbowałeś już wszystkiego- daj sobie szansę na spróbowanie farmako i psychoterapii. To żaden powód do wstydu szukać pomocy- zrobiłeś już pierwszy krok pisząc tutaj, teraz czas na kolejne, dla odzyskania dobrego samopoczucia i kontroli nad życiem. W przypadku myśli samobójczych potrzebna jest natychmiastowa pomoc- wtedy dzwoń na pogotowie lub udaj się do szpitala. Po zgłoszeniu się do lekarza psychiatry możesz podjąć terapię z psychoterapeutą- stacjonarnie, albo online- np. w naszej przychodni. Pozdrawiam serdecznie Mirela Batog
  15. @Aneta124 zachęcam do podjęcia pracy z psychologiem w tej materii. Przyczyny moga być różne: od zaniżonej samoooceny, przez zaburzenia lękowe po fobię społeczną, ale też brak umiejętności ropoznania i nazwania uczuć, asertywności- to trudno stwierdzić po jednym opisie. Niemniej jednak praca z psychologiem pozwoli Ci poznać przyczyny tego stanu i dlaczego tak się czujesz w sytuacji rozmowy z drugim człowiekiem, a dalej- rozwinąć umiejętności wyrażania siebie, swoich uczuć i potrzeb. Wszystkie te umiejętności pozwolą Ci odzyskać pełnię kontroli nad swoim życiem i czuć się dobrze, niezależnie od sytuacji. Pozdrawiam serdecznie Mirela Batog

Psycholog online

Psychoterapia przez Skype

Internetowa poradnia psychologiczna

Co wyróżnia nasz gabinet

×
×
  • Utwórz nowe...

Ważne informacje

Używając strony akceptuje się Warunki korzystania z serwisu, zwłaszcza wykorzystanie plików cookies.