Jump to content

Mój największy przeciwnik w życiu to ja sam


anonimowy312

Recommended Posts

Witam wszystkich,

1)Kim jesteś ?

Jestem studentem w wieku 22 lat

2) W jakiej sytuacji pojawił się problem oraz jak długo trwa ?

Wydaję mi się, że pierwsze kompleksy i epizody krótkotrwałej, ale powtarzającej się depresji (chociaż nie wiem czy tak mogę napisać może po prostu ciągle miałem i mam depresję, ale była w innej fazie tak jakby uśpienia [od razu przepraszam za prostotę wypowiedzi ciężko mi to wszystko opisać przy użyciu profesjonalnych terminów]),  przeplatającej się (chyba) z nerwicą (czasami miałem nagłe ataki płaczu wieczorami, problemy ze złapaniem oddechu wraz z lekkim drganiem rąk). Oczywiście należy tutaj również wspomnieć o okresowych, powtarzających się myślach samobójczych (tak tylko i wyłącznie myślach), ciągłym rozważaniu i analizowaniu wszystkiego (czasami za dużo myślę nad tym wszystkim) i chyba najgorsze - przeszkadzaniu sobie w osiągnięciu sukcesu (jakiegokolwiek tak naprawdę). Mam również zmienne nastroje - z bardzo zmotywowanego człowieka z konkretnym planem działania przemieniam się w ciągu paru minut w pesymistę bez siły do życia. 

3)Na czym twoim zdaniem polega problem ?

Wiem, że i tak nieco przydługo, ale spróbuję w miarę możliwości opisać wydarzenia, które mogły mieć wpływ na mnie. Pochodzę z bardzo biednego domu, gdzie nie mamy bardzo często ciepłej wody, czasami obrywa nam się kawałek sufitu, a o kombinowanej instalacji gazowej jak i elektrycznej nie wspomnę. Kiedy miałem 6 lat doświadczyłem widoku, którego nie powinienem widzieć. Mój ojciec chory na padaczkę dostał atak i za mocno uderzył głową w podłogę z której wyciekały naprawdę duże ilości krwi. Udało mi się wtedy pozbierać i powiadomić o zdarzeniu blisko mieszkającą rodzinę, ale były to za silne emocje. W szkole podstawowej i gimnazjalnej byłem wyśmiewany za każdą możliwą rzecz stąd też chyba obecne kompleksy na punkcie mojego intelektu czy ciała. Z biegiem lat moja rodzina miała coraz gorszy kontakt w szczególności po śmierci mojego dziadka który był swoistym spoiwem tego wszystkiego. Po śmierci babci nie miałem nikogo tak naprawdę komu mógłbym się zwierzyć. Liceum jakoś przemijało czy to bardziej czy mniej smutno. Zdarzały się przypadki zauroczenia płcią piękną która oczywiście odrzucała mnie z powodu bycia zbyt wylewnym, narzekającym i chucherkowatym jegomościem - to mnie tylko utwierdziło w przekonaniu że nie będę miał szans z żadną dziewczyną. Poruszając sprawę znajomych- cóż ... w podstawówce miałem beznadziejnie toksycznych ludzi którzy obgadywali mnie za plecami albo zadawali się ze mną tylko żeby dokuczyć. W liceum miałem dosłownie 2 znajomych ale skłonnych do picia alkoholu i stanów depresyjnych w wyniku czego po takich spotkaniach cała trójka miałą dużo groszy humor. Co prawda miałem jedną koleżankę pozniej ale nie mielismy wspolnych tematow. Po liceum poszedłem na studia na których po prostu aż od 4 lat  męczę się. Tutaj z ludzmi było inaczej oczywiście. Najpierw dotknęło mnie to że są to zwykli impezowicze bez ambicji. Miałem paru kumpli ale teraz każdy poszedł inną drogą i nigdy nie rozmawialiśmy na poważne tematy. Jeśli poruszałem tematy w stylu beznadziejności i braku sensu życia słyszałem "to idz sie zabij i tyle" albo "od czegos jest psycholog a nie my" czyli nie chcieli być wsparciem, a ja w miarę możliwości zawsze starałem się słuchać ludzi. Na studiach też pojawiła się pewna dziewczyna która w ogóle nie powinna - podrywała mnie sama będąc w związku. Nic od niej nie chciałem ponieważ byłoby to bardzo niemoralne i złe wobec tego chłopaka. Po paru miesiącach z nim zerwała ale ja coś zacząłem czuć z powodu większej ilości spędzanego czasu z nią. Przebyliśmy strasznie dużo sprzeczek, kłótni i w sumie nie wiadomo czego. Przyjazn nie przyjazn było to bardzo i to bardzo niezręczne. Rozmowy przebywanie z nią. I znowu pozniej "kręciła" z paroma chłopcami i nagle też ze mną. Tyle dramatów było że nie mogłem skupić się na nauce i zacząłem powoli "uwalać" wszystkie przedmioty na studiach. Oczywiście nie obeszło się to bez komentarzy rodziców "to rzuć to idz do łopaty" i znajomych "nie każdy się nadaje". Czułem się coraz głupszy i głupszy. Zerwałem znajomości już z wieloma toksycznymi ludzmi, ale i tak ich ciagle jest tyle (a może oni nie są toksyczni tylko ja beznadziejny ? nie wiem sam). Rok temu poznałem moją terazniejszą dziewczynę. Początki z nią były bardzo ciężkie z powodu kłótni. Nie rozumiała dlaczego jestem zamknięty nawet wobec niej, jak to jest mieć depresję, nie znosiła ( i tak nadal nie znosi) moich wywodów o depresji (ale nie mówię że nie pomaga mi bo momentami naprawdę dużo dla mnei robi ale każdy ma swoje granice). Sama miała dosyc niedawno atak paniki z powodu wypalenia na uczelni i brakiem jakiejkolwiek możliwości do nauki( co prawda wynika to też z jej lenistwa które próbuję zwalczyć i pokaz jej że wiele można osiągnąć [ale tylko wtedy kiedy przejawia się moja zmotywowana pełna energii strona tak czyli relatywnie rzadko]). Zachęcała mnie do znajomości z toksycznymi ludzmi którzy wyśmiewali mnie z tego że jestem z klasy niższej oraz z mojego specyficznego stylu bycia( inna muzyka, inne poczucie humoru, inne poglądy). Bardzo często ci sami ludzie nastawiają moją dziewczynę przeciwko mnie a w wyniku czego dosyć często słyszę "że jestem człowiekiem bez honoru bo nie chcę postarać się zarabiać bardzo dużo dla niej" (tak przy dziennym studiowaniu i zerowym doświadczeniu w obecnej branży). Co prawda nie neguje tego żę to moze byc moja wina i raczej jest bo nie wiem czy moze istniec zdrowy związek kiedy to obie strony powinny udać się do psychologa. Jest dla mnie bardzo ważna, wyjątkowa i bardzo bardzo często przemiła, ale wymaga ode mnie bycia "słodkim i pozytywnym" praktycznie cały czas oraz przyspieszenia związku (teraz po studiach chce zamieszkać ze mną a ja nie wiem za co i gdzie) oraz bywa egoistyczna (z tego powodu że była śpiąca nie oddała popułudniu sprawozdania i miałbym niezaliczony przedmiot razem z nią, a tak jak wspomniałem nie przelewa się u mnie więc nie wiem jakim cudem zapłaciłbym kolejny warunek. Zauważyłem też że jak bardzo postaram się dla niej i jestem ciepły uczuciowy i tym podobne lub postawię jej kolację - przyzwyczaja się do tego i kiedy jestem zmęczony po pracy lub akurat nie mam ochoty na konstruktywne myslenie jak spędzić wolny czas to wypomina mi to. Przypomina mi również moje wszystkie błędy przez ten rok przez co zarzucam sobie coraz to więcej i więcej. Jeśli chodzi o pracę tutaj sprawa jest prosta. Miałem ich parę ale nigdzie nie byłem szanowany - więcej, szybciej, zostań na dłużej i tak w kółko. Za parę groszy. Przynajmniej mogę teraz wspierać finansowo rodziców. I tak naprawdę nie wiem czy po moich studiach jest praca. Nikt nie chce mnie przyjac na staz, bo nie mialem czasu przez to wszystko brac udziału w projektach albo kołach naukowych. Muszę zmienić branżę, ale nie wiem czy mentalnie mnie na to stać. Nie wiem gdzie jest moje miejsce na tym świecie. Gdzie popełniam błędy ? Czy ludzie za dużo wymagają ode mnie ? Czy to tak naprawdę ja pod wpływem nacisków, braku snu oraz toksycznych ludzi (a może rozsądnych a nie "toksycznych") uginam się i "robię sobie pod górkę ?  Dodam na koniec że bardzo dużo rozmawiam z dziewczyną i próbuję przeprowadzać rozsądne dyskusję odpowiednio argumentując moje stanowisko, ale z drugiej strony często słyszę tautologię i zbyt impulsywne podejście w rozmowie. U mojego ojca i matki niestety stało się tak że siedzą każdy sobie samemu w urządzeniach elektronicznych odcięci od świata i pochłonięci do reszty. Miałem również kumpli z innej uczelni, ale nie akceptowali mojej dziewczyny ze względu na to, że nie uprawia żadnego sportu i bywają już ostrzejsza spięcia między nami kiedy to obrażają ją. Bardzo przepraszam za chaotyczne opisy, braku uporządkowanie oraz zbyt ogólnego naświetlenia sytuacji.

4)Jak ewentualnie radzisz sobie z problemem albo jak go znosisz ?

W liceum zakochałem się w mojej gitarze elektrycznej i tak zostało do dzisiaj i zostanie. Dzięki niej potrafię wyrazić bardzo dużo emocji, a czasami mam wrażenie, że w pewnym stopniu personifikuję ją poprzez uważanie że to gitara mnie najbardziej rozumie. Ważny fakt (moim zdaniem) na studiach zacząłem ćwiczyć na siłowni i trenować kalistenike (oczywiscie okresowo 3 miesiące ćwiczeń 1-2 przerwy), a po treningu dostawać nagły zastrzyk dawki endorfin, a czasami nawet dostawać głupawki. Jednak im więcej ćwiczę tym potrzebuję silniejszego bodzca i dłuższego treningu by ten stan osiągać - stan w którym wszystko jest możliwe i nic mi nie stoi na przeszkodzie. Ale wiadomo wywoływanie hormonów nie trwa wiecznie i w końcu przychodzi depresja. Ona gdzieś tam jest. Tylko czeka aż zostanę sam.

5)Jakie ewentualne pytania odnośnie problemu ?

Zmienić siebie ? Czy może otoczenie ? Otoczenie z ludzmi czy bez ? Godzić się z przegraną czy być realistą a może optymistą ? Jak odnalezc się na rynku pracy w Polsce ? Czy uda mi się przebranżowić ? Czy mój związek ma przyszłość ? Czy kiedyś przejdzie mi złe samopoczucie i kompleksy ? Czy warto żyć, czy tak naprawdę to co robimy to ciągła walka o przetrwanie,a cały ten system ma tylko za zadanie stworzenie iluzji, w której wydaje nam się że nie jesteśmy dzikimi zwierzętami w bezlitosnej dżungli ?

(ponownie przepraszam tak kolokwialnie rzecz ujmę "ścianę tekstu")

Link to comment
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

  • SKOCZ DO: 
    Księgarnia >>>> | Apteka >>>> | Uroda >>>> | Sport >>>> | Dziecięce >>>> | Moda >>>>

  • PODCASTY.jpg

  • Blog Entries

    • 0 comments
      Wypalenie zawodowe pracowników może mieć szereg negatywnych skutków dla firmy. Oto kilka ekonomicznych konsekwencji wypalenia zawodowego dla przedsiębiorstwa.
      Obniżona produktywność
      Pracownicy dotknięci wypaleniem zawodowym często mają trudności z koncentracją, motywacją i wydajnością w pracy. To może prowadzić do spadku produktywności w firmie, co w rezultacie może obniżyć jej wydajność i wyniki finansowe.
      Wysokie koszty związane z absencją chorobową
      Wypalenie zawodowe często prowadzi do zwiększonej absencji chorobowej pracowników. Firmy muszą ponosić koszty związane z zastępowaniem nieobecnych pracowników, a także mogą doświadczyć straty finansowej z powodu zmniejszonej kontynuacji projektów lub zadań.
      Wzrost kosztów związanych z rotacją pracowników
      Pracownicy dotknięci wypaleniem zawodowym mogą podjąć decyzję o odejściu z firmy, co prowadzi do zwiększonej rotacji pracowników. Proces rekrutacji i szkolenia nowych pracowników jest kosztowny, więc częsta rotacja pracowników może poważnie obciążyć budżet firmy.
      Złe relacje z klientami
      Pracownicy dotknięci wypaleniem zawodowym mogą mieć trudności w utrzymywaniu dobrych relacji z klientami lub klientami. To może prowadzić do utraty klientów lub pogorszenia opinii o firmie, co w rezultacie może wpłynąć na jej dochody.
      Spadek zaangażowania i innowacyjności
      Wypalenie zawodowe może zmniejszyć zaangażowanie pracowników w pracę oraz ich zdolność do generowania nowych pomysłów i innowacji. Brak zaangażowania i kreatywności może ograniczyć rozwój firmy i jej zdolność do konkurowania na rynku.
      Zwiększone koszty związane ze zdrowiem pracowników
      Wypalenie zawodowe może prowadzić do zwiększenia kosztów związanych z opieką zdrowotną pracowników, zarówno w zakresie fizycznym, jak i psychicznym. Firmy mogą być zmuszone do pokrywania kosztów terapii, leczenia psychiatrycznego lub innych świadczeń zdrowotnych dla pracowników.
      W sumie, wypalenie zawodowe może mieć poważne konsekwencje ekonomiczne dla firmy, prowadząc do spadku produktywności, wzrostu kosztów operacyjnych oraz pogorszenia wizerunku firmy na rynku. Dlatego ważne jest, aby firmy podejmowały działania mające na celu zapobieganie wypaleniu zawodowemu i wspieranie zdrowia psychicznego swoich pracowników.
      Gabinet Ocal Siebie oferuje szkolenia dla firm poświęcone higienie psychicznej pracowników. Oferta przygotowywana jest indywidualnie w zależności od liczby uczestników, zakresu szkolenia oraz budżetu. Nasz zespół proponuje szeroki wachlarz rozwiązań. Skontaktuj się z nami poprzez e-mail, aby otrzymać więcej informacji.
        SKOCZ DO: Księgarnia >>>> Apteka >>>>  Uroda >>>> Zdrowie >>>>  Sport >>>> Dziecięce >>>>  Moda >>>>
    • 0 comments
      W dzisiejszym zabieganym i stresującym świecie, spokój może wydawać się luksusem, na który nie możemy sobie pozwolić. Jednak paradoksalnie, im bardziej zapracowani jesteśmy, tym bardziej potrzebujemy spokoju, aby odzyskać równowagę i wewnętrzną siłę. Właśnie w tym kontekście przychodzi "siła spokoju" - umiejętność odnalezienia wewnętrznego ukojenia i harmonii, pomimo zewnętrznego chaosu. Jak możemy rozwijać tę siłę i czerpać z niej korzyści?
      Znajdź czas dla siebie
      Pierwszym krokiem w budowaniu siły spokoju jest znalezienie czasu dla siebie. Wszyscy miewamy dni pełne wyzwań i zaplanowane do granic możliwości harmonogramy, ale ważne jest, abyśmy znaleźli chwilę, w której możemy uspokoić nasz umysł i odetchnąć głęboko. To może być poranna medytacja, wieczorny spacer lub cokolwiek, co pozwala nam na oderwanie się od codziennych trosk i skupienie się na naszym wewnętrznym spokoju. To bardzo ważne dla higieny psychicznej.
      Ćwicz świadome oddychanie
      Oddychanie jest naszym największym sprzymierzeńcem w poszukiwaniu spokoju. Ćwiczenia związane ze świadomym oddychaniem mogą przynieść ogromne korzyści dla naszego stanu umysłu i emocji. Skoncentruj się na głębokim, spokojnym oddychaniu torem przeponowym (tak, żeby unosił się brzuch, a klatka piersiowa mniej) przez kilka minut każdego dnia. To pozwoli ci uspokoić umysł i wyciszyć się, nawet w trudnych sytuacjach.
       
       
      Praktykuj medytację
      Medytacja jest praktyką, która pomaga nam odnaleźć spokój i równowagę wewnętrzną. Wybierz spokojne miejsce, usiądź w wygodnej pozycji i skup się na oddechu lub powtarzaj spokojne afirmacje (które spekulują, że może być w porządku, a nie są formą zakłamywania rzeczywistości, twierdzeniami, które nijak nie rezonują ze stanem faktycznym lub prawdopodobieństwem zajścia pewnych zmian - zwłaszcza bezwysiłkowo; na przykład powtarzaj raczej "mogę zdobyć dobrze płatną pracę" a nie "jestem milionerem"). Regularna praktyka medytacji pomoże ci rozwijać umiejętność bycia obecnym w bieżącej chwili, sprowadzania się do tu i teraz, kontrolować swoje myśli i odnajdywać spokój wewnątrz siebie.
      Miej wewnętrzne, bezpieczne schronienie
      Znajdując się w stanie spoczynku, wykorzystaj technikę wyobrażeniową: pofantazjuj chwilę przywołując dobre wspomnienia lub wyobrażając sobie, że znajdujesz się w komfortowych, bezpiecznych, kojących nerwy okolicznościach. Na przykład możesz pomyśleć o tym, że jesteś nad mazurskim jeziorem, tafla wody jest gładka bo nie wieje wiatr, siedzisz na pomoście i moczysz radośnie stopy w wodzie obserwując wygrzewające się w słońcu ryby, które widać tuż pod powierzchnią wody.
      Pozwól sobie na radykalną akceptację
      Często tracimy spokój, ponieważ stawiamy opór wobec tego, co się dzieje wokół nas. Utrzymywanie się w stanie niezadowolenia i nieakceptacji tylko pogłębia nasze cierpienie. Pracuj nad akceptacją sytuacji takimi, jakie są, i pozwól sobie na odstresowanie się. Zrozum, że nie możemy kontrolować wszystkiego, co się dzieje, ale możemy wpływać na swoje reakcje i podejście do sytuacji. Akceptacja pomoże ci odnaleźć spokój i zmniejszyć stres.
      Zadbaj o swoje ciało i umysł
      Dbanie o swoje ciało i umysł ma kluczowe znaczenie dla budowania siły spokoju. Regularna aktywność fizyczna, zdrowa dieta i odpowiednia ilość snu (higiena snu) są niezbędne do utrzymania równowagi.
      ✅ Interesuje Cię właściwe pieczywo? Poszukaj go tutaj.
      Również dbanie o umysł jest istotne - czy to poprzez czytanie inspirujących książek, słuchanie relaksującej muzyki, praktykowanie jogi lub dzielenie się czasem z bliskimi osobami. Pamiętaj, że ciało i umysł są ze sobą ściśle powiązane, dlatego ważne jest zadbanie o oba.
      Unikaj niepotrzebnie stresujących czynników
      Zamiast wyprowadzać się z równowagi poprzez czytanie wiadomości, obejrzyj materiał relaksacyjny lub napawaj się widokiem liści na drzewie za oknem. Nie musisz stale być na bieżąco, wciąż przesycać się tym, co cię denerwuje. Zwłaszcza, że na przytłaczającą większość zdarzeń, które są relacjonowane przez media, nie masz wpływu. Filtruj docierające do ciebie informacje - jeśli narażasz się na przykre bodźce, informacje stresujące, nie trenujesz siły spokoju, lecz wyrabiasz w sobie nawyk bycia w ciągłej gotowości, bycia przejętym, co ostatecznie może sprawić, że permanentnie będziesz kłębkiem nerwów. 
      Wyznacz granice i wybierz priorytety
      Często tracimy spokój, ponieważ jesteśmy przytłoczeni nadmiarem obowiązków i zobowiązań. Wyznaczanie granic i wybieranie priorytetów jest kluczowe dla zachowania spokoju i równowagi. Naucz się mówić "nie" rzeczom, które nie służą twojemu spokojowi i skup się na tym, co naprawdę jest dla ciebie istotne. Zadbaj o swoje potrzeby i nie bój się delegować lub prosić o pomoc, gdy jest to konieczne.
      Ciesz się chwilą obecną
      Siła spokoju tkwi w umiejętności bycia w chwili obecnej. Zbyt często martwimy się o przeszłość lub zastanawiamy się nad przyszłością, co prowadzi do niepokoju i niezadowolenia. Pracuj nad świadomością i skup się na tym, co dzieje się teraz. Ciesz się małymi radościami dnia codziennego i zauważ piękno wokół siebie. To pozwoli ci odczuwać spokój i pełnię w życiu. 
      Praktykuj wdzięczność
      Kieruj swoją uwagę na to, za co możesz być wdzięczny, co da się docenić. Praktyka wdzięczności napawa spokojem. Wiecznie niezadowolenie zaburza równowagę wewnętrzną.
      Znaj siebie
      Kiedy masz dobrą samowiedzę i znasz doskonale swoje wartości, nieadekwatna krytyka otoczenia przestaje cię ruszać i nie wytrąca cię z równowagi. Mnie na przykład bojkotowały fanatyczne miłośniczki ideologii feministycznej, a pozostaję oazą spokoju. Na tym właśnie polega urok pewności siebie płynącej z wiedzy o tym, że jest się wartościowym człowiekiem i ma się rację.
      Siła spokoju wynika z procesu, który wymaga regularnej praktyki i zaangażowania. Pamiętaj, że spokój nie oznacza braku trudności, ale umiejętność radzenia sobie z nimi w sposób nienerwowy i konstruktywny. Wprowadzając te praktyki do swojego życia, będziesz mógł odnaleźć wewnętrzny spokój i być odpornym na chaos zewnętrznego świata.
      - psycholog Rafał Olszak, były ekspert prowadzący eksperyment
      z którego relację pokazano w "Ślub od pierwszego wejrzenia"
    • 0 comments
      Uwaga, to żart!
      Ekologiczna moda stała się już bardzo popularna, ale teraz projektanci idą o krok dalej. W Polsce właśnie zaprezentowano najnowszy trend - ubrania zrobione z resztek jedzenia!
      Projektanci mówią, że takie ubrania są nie tylko ekologiczne, ale także bardzo oryginalne i wygodne. Twierdzą, że zwykłe koszulki i spodnie to już przeszłość, a prawdziwy trend to ubrania wykonane z przeterminowanych produktów spożywczych.
      Nasze ubrania są w 100% eko - mówi jedna z projektantek. - Nie marnujemy jedzenia, tylko tworzymy z niego coś nowego i modnego. Poza tym, takie ubrania mają unikalny zapach, który z pewnością przyciągnie uwagę otoczenia.
      Wśród propozycji projektantów znalazły się m.in. koszulki zrobione z mąki, kurtki z mięsa, a nawet spodnie z ryżu. Według nich, takie ubrania są nie tylko ekologiczne, ale także bardzo tanie, bo można je zrobić z resztek jedzenia, które zazwyczaj lądują w koszu na śmieci.
      Czy ubrania zrobione z resztek jedzenia zdobędą uznanie w świecie mody? Tego jeszcze nie wiadomo, ale na pewno są to bardzo oryginalne i innowacyjne pomysły, które z pewnością przyciągną uwagę wielu osób.
      ✅ Ładne wdzianka i zacne ubranka  znajdziesz tutaj.
    • 0 comments
      O ile brak dobrych wzorców może być kłopotliwy, o tyle wielkim problemem są złe wzorce, które mogą powodować traumatyczny chaos. Nie bez powodu mawia się, że ryba psuje się od głowy. Podczas gdy psycholodzy w codziennej praktyce pomagają ludziom wyplątywać się z toksycznych związków romantycznych, toksyczne relacje polityków i tak zwanych elit z resztą społeczeństwa pozostają nietykalne. Wszystko to, co można obserwować w dysfunkcyjnych relacjach par, na dużą skalę występuje też w interakcjach między rządzącymi i podporządkowanymi. Co gorsza, prym wiodą ci, którzy są szczególnie efektywni w graniu na emocjach.  
      Kłamcy często wygrywają z prawdomównymi, bo kłamstwa wywołują silne emocje, więc nadaj się do szybkiej i skutecznej manipulacji, ponadto produkuje się je tanio, a obala drogo i długo. Nierzadko nie ma też jak pociągnąć kłamców do odpowiedzialności. Nic dziwnego, że żyjemy w kulturze kłamstwa: zakłamywania rzeczywistości, powszechnego manipulowania opinią publiczną, kłamliwych narracji i gry pozorów.
      W dobie Internetu i popularności środków masowego przekazu przybiera to postać pandemii fałszu.
      Tragizm tej sytuacji polega na tym, że nie tylko jesteśmy na nią skazani, ale nawet niespecjalnie mamy jak się przed tym bronić, nie mówiąc już o próbach zmiany tego stanu rzeczy. Prawo prasowe jest tak dalece niedoskonałe, że kłamiącym mediom na ogół uchodzi to na sucho. Kontrola nad politykami jest znikoma, więc nie ma absolutnie żadnej pewności, czy spełnią wyborcze obietnice. Instytucje, które teoretycznie miałyby chronić społeczeństwo przed nadużyciami, mają bardzo ograniczone możliwości. 
      Trudno normalnie funkcjonować znajdując się w nienormalnym położeniu, gdy notorycznie robi się z człowieka wariata, stosuje się na nim gaslighting czyli przemoc psychiczną polegającą na mieszaniu w głowie.
      Zaufanie to na gruncie filozofii przekonanie, że wierzymy temu, od kogo oczekujemy dobra. Mamy tyle do czegoś lub kogoś zaufania, ile jesteśmy w stanie zaryzykować. Dla psychologii zaufanie jest oczekiwaniem jednostek lub grup, że obietnice innych jednostek lub grup będą dotrzymane. Jest to także stan wyrażany przez pozytywne oczekiwania co do motywów postępowania innych osób. Kultura zaufania sprzyja zdrowemu funkcjonowaniu społeczeństwa. Tymczasem kultura nieufności i cynizmu oznacza w praktyce anomię. Anomia to chaos, brak jasnych norm czy regulacji, wobec których adresaci naszego zaufania byliby odpowiedzialni i które wymuszałyby ich wiarygodność. Trudno mówić o tym, by panująca w tym kraju sytuacja była godna zaufania, a podmioty, które mają na to największy wpływ, dążyły do poprawy tego stanu rzeczy. 
      "Anomia – niespójność wewnątrz systemu normatywnego, poczucie niepewności i bezcelowości w społeczeństwie w wyniku nagłych zmian społecznych i załamania się porządku społecznego." - Wikipedia
      Nie dziwią zatem pogarszające się statystyki częstotliwości występowania zaburzeń psychicznych. Narastają też niepokoje społeczne. Niewątpliwie potrzebny jest reset systemu, który zapętlił się do poziomu absurdu. Mając nadzieję, że ten reset nie będzie nazywał się „Wojna”, starajmy się zachować zdrowe zmysły poprzez stronienie od tego, co miałoby zaburzać naszą równowagę ponad miarę. Grawitujmy też ku temu, co nas regeneruje, uspokaja, chroni przed nadmiarem bodźców. Połowa sukcesu to nie pogarszać sprawy. 
      Żyjąc w świecie pełnym fałszu, kłamstwa i manipulacji, istotne jest, aby być rozsądnym i trzeźwo myślącym. Oto kilka zasad, które mogą pomóc w utrzymaniu jasnego umysłu w takiej rzeczywistości. Zawsze zachowuj zdrową dawkę sceptycyzmu wobec informacji i twierdzeń, które słyszysz lub czytasz. Zadawaj pytania, szukaj dowodów i staraj się zweryfikować fakty. Sprawdzaj wiarygodność źródeł informacji, zanim zaakceptujesz je jako prawdziwe. Unikaj opierania się na jednym źródle i poszukuj informacji z różnych perspektyw. Nie ufaj ślepo autorytetom czy opinii większości. Analizuj informacje samodzielnie i wypracowuje własne wnioski. Zrozumienie perspektywy innych ludzi może pomóc w wykryciu manipulacji czy fałszu. Kiedy pojmuje się motywy innych ludzi, łatwiej uchronić się przed ich manipulacją. Podejmuj wysiłek, aby stale poszerzać swoją wiedzę i umiejętności. Im więcej wiesz, tym łatwiej będzie ci zrozumieć świat i uniknąć manipulacji. Manipulatorzy często wykorzystują grę na emocjach do wywierania wpływu, wręcz presji na innych - uważaj na "bomby emocjonalne" czyli takie komunikaty, które powodują silne odczucia. Bądź świadomy swoich uczuć i staraj się zachować spokój w sytuacjach stresowych lub konfliktowych. Regularnie zastanawiaj się nad własnymi przekonaniami, postawami i działaniami. Bądź gotowy zmieniać swoje poglądy w oparciu o nowe informacje i doświadczenia. Trzymaj się moralnych zasad i wartości, nawet jeśli inni próbują cię przekonać do czegoś innego. Lojalność wobec swoich wartości może chronić przed manipulacją ze strony tych, dla których cel uświęca środki.
       ➡️ Lubisz czytać? Więcej do poczytania znajdziesz tutaj.
      Polecam też:
       
    • 0 comments
      Psychologia sportu w kontekście piłki nożnej jest fascynującym obszarem, który zajmuje się badaniem wpływu czynników psychologicznych na wyniki i występy sportowców w tej dyscyplinie. Oto kilka istotnych tematów dotyczących psychologii sportu w kontekście piłki nożnej.
      Motywacja
      Badania nad motywacją sportowców w piłce nożnej są istotne dla zrozumienia, dlaczego niektórzy gracze osiągają sukcesy, podczas gdy inni nie. Czynniki motywacyjne, takie jak aspiracje, cele, dążenie do sukcesu, presja społeczna i wewnętrzne motywy, mają istotny wpływ na zaangażowanie i wydajność zawodników.
      Stres i radzenie sobie ze stresem
      Piłka nożna jest sportem wymagającym wysokiego poziomu umiejętności technicznych, taktycznych i fizycznych. Zawodnicy muszą radzić sobie ze stresem związanym z rywalizacją, oczekiwaniami kibiców, presją wyników oraz z występami przed dużą publicznością. Psychologia sportu pomaga w identyfikacji skutecznych strategii radzenia sobie ze stresem i poprawie radzenia sobie z emocjami w tych kontekstach.
      ➡️ Na marginesie, w wolnej chwili można odwiedzić sklep dla uprawiających sport.
      Koncentracja i uwaga
      W piłce nożnej istotne jest utrzymanie wysokiego poziomu koncentracji przez cały mecz. Zawodnicy muszą skupiać się na zadaniach taktycznych, czytaniu sytuacji na boisku, podejmowaniu szybkich decyzji i reagowaniu na zmienne warunki gry. Psychologia sportu oferuje techniki, takie jak trening mentalny i wizualizacja, które pomagają w doskonaleniu koncentracji i kontroli uwagi.
      Samoocena i pewność siebie
      Wiara w siebie i pozytywna samoocena mają kluczowe znaczenie dla piłkarzy. Wysoka pewność siebie może wpływać na efektywność techniczną, taktyczną i motoryczną, a także na podejmowanie ryzyka i radzenie sobie z porażką. Psychologia sportu dostarcza narzędzi i technik, które pomagają budować i utrzymywać pozytywną samoocenę u piłkarzy.
      Komunikacja i współpraca w zespole
      Piłka nożna to sport zespołowy, w którym skuteczna komunikacja i współpraca między zawodnikami są kluczowe dla osiągnięcia sukcesu. Psychologia sportu bada dynamikę zespołową, budowanie zaufania, komunikację werbalną i niewerbalną, oraz strategie integracji i współpracy w drużynie piłkarskiej.
      Zarządzanie emocjami
      Emocje odgrywają ważną rolę w piłce nożnej i mogą wpływać na wydajność zawodników. Badania nad zarządzaniem emocjami skupiają się na identyfikowaniu i regulowaniu emocji, odczuć takich jak frustracja, złość, stres czy ekscytacja, aby poprawić skoncentrowanie się i podejmowanie trafnych decyzji na boisku.
      Trening mentalny
      Trening mentalny jest istotnym aspektem psychologii sportu w piłce nożnej. Obejmuje to techniki wizualizacji, afirmacji, pozytywnego myślenia i strategii regulacji myśli w celu poprawy koncentracji, wydajności i pewności siebie.
      Zwalczanie kontuzji i rehabilitacja
      Kontuzje są nieodłącznym elementem sportu, w tym również piłki nożnej. Psychologia sportu wspiera zawodników w procesie powrotu do zdrowia, pomagając w radzeniu sobie z frustracją, utratą motywacji, lękiem przed ponownym urazem i utrzymaniem pozytywnego nastawienia do rehabilitacji.
      Rozwój kariery
      Psychologia sportu może pomóc piłkarzom w rozwoju kariery i osiągnięciu pełnego potencjału. Obejmuje to zarządzanie celami, strategie rozwoju umiejętności, radzenie sobie z presją w procesie selekcji, przejście z juniorskich drużyn do seniorskich i planowanie długoterminowej kariery sportowej.
      Coaching i przywództwo
      Psychologia sportu jest również stosowana w kontekście szkolenia i przywództwa trenerów. Badania nad efektywnymi strategiami coachingowymi, komunikacją z zawodnikami, budowaniem zaufania i inspirowaniem do osiągania wysokich standardów mogą przyczynić się do lepszego funkcjonowania drużyn piłkarskich.
      Powyższe tematy stanowią tylko kilka przykładów. Psychologia sportu w kontekście piłki nożnej jest szerokim obszarem badań, który stale się rozwija i dostarcza wiedzy na temat psychologicznych aspektów tego sportu.
      Mój YouTube, mój Instagram.
       
      Artykuł przypadł do gustu i przydał się?
      Wesprzyj autora, stawiając mu kawę.


  • Ważna informacja

    Chcąc, by psycholog ustosunkował się do pytania zadanego na forum, należy we wstępie podać swój wiek oraz swoją płeć i spełnić warunki podane w instrukcji darmowej porady. Psycholodzy udzielają odpowiedzi w miarę możliwości czasowych. W razie doświadczania nasilonych myśli samobójczych należy skontaktować się z numerem 112 by uzyskać ratunek. Doświadczając złego samopoczucia lub innych problemów można rozważyć też kontakt z telefonami zaufania i pomocowymi - niektóre numery podane są tutaj.

  • 05e7f642-357a-49b3-b1df-737b9aa7b7a1.jpg

  • SKOCZ DO:

  • PODCASTY-OCALSIEBIEpl.jpg

  •  
  •  

  • 83eaf72d-ea6e-4a48-ab5f-9aefa9423f3d.jpg

×
×
  • Create New...

Important Information

Używając strony akceptuje się Terms of Use, zwłaszcza wykorzystanie plików cookies.