Jump to content

Zmagania w młodym małżeństwie.


Recommended Posts

Dzień dobry,
 

Chciałbym pokrótce opowiedzieć sytuację w moim młodym małżeństwie. Jestem mężczyzną wiek 26 lat. Ostatnimi czasy mam wrażenie, że nasze małżeństwo się sypie. Tak jak kiedyś często słyszałem od małżonki, że jestem dla niej wsparciem i ją buduje, że robi postępy w sobie tak ostatnio jestem praktycznie obwiniany za wszystko.

Małżonka po porodzie. Przerwana terapia psychologiczna, leczenie na Hashimoto, autoagresja w przeszłości, prawdopodobnie gwałt w przeszłości. Wiele prób samobójczych. Rzadko płacze, zwykle bez wyrazu emocji albo bardzo agresywne wręcz krzyk i szarpanie. 
 

Również uszczeszczlalem na terapię, która została zakończona przez Panią psycholog ze względu na określenie całkiem sprawnego i umiejetnego radzenia sobie z problemami. Stwierdzona nadwrażliwości i syndrom nieodcietej pępowiny (od tego momentu cały czas trwa walka z odcięciem i widzę poprawy) zdaje sobie sprawę, że jest to proces czasochłonny, ale nie niemożliwy. Tak jak i zdaje sobie sprawę, że w przypadku przerastania i braku próby zrozumienia ze strony rodziców należy odciąć się od nich całkowicie. (Tak jak kiedyś nie byłem na to gotowy, tak teraz myślę, że byłbym to w skrajnej sytuacji dokonać).

 

Sytuacja w związku, przeprowadziliśmy się bliżej miejsca mojej pracy. Zarówno moi jak i znajomi partnerki nie są przyjaciółmi do rany przyłóż więc prawdziwych i szczerych znajomości nie mamy. Są to typowe znajomości do poplotkowania, ale brak przyjaźni. Partnerka w domu z dzieckiem z rana popołudniu nie chce siedzieć w domu bo ma dość 4 ścian. Ja wracam po pracy zmeczony, ale godzę się staram się robić wszystko na co ma ochotę i jestem w stanie to robić. Moje propozycje nigdy praktycznie nie wchodzą w grę bo zawsze się coś nie podoba. Gdy nie przebywamy w domu to najczęściej albo jeździmy na wycieczki (lubię jeździć tak jak i żona) ale no w samochodzie ciężko być fizycznie bardzo blisko siebie. Do tego dochodzi opieka nad dzieckiem. Praktycznie prawie cały czas gdy wracam z pracy dzieckiem zajmuje się ją, aby żona mogła odpocząć. Mimo poświęcenia często słyszę, że nie wspieram jej wcale, że jej nie kocham, że myślę tylko o sobie i o tym żeby się dobrze czuć. Do tego dochodzi strach małżonki spowodowany sytuacją na Ukrainie. Co powoduje, że boi się, że mnie straci. W ostatnim czasie doszło leczenie Hashimoto i wahania hormonalne spowodowane dobieraniem dawki, nie wiem czy to może mieć wpływ. Ale odnoszę, wrażenie jej nerwowość i oskarżenia w ostatnim czasie wywodzą się właśnie z tego (wcześniej tego nie dostrzegałem) próbowałem rozmawiać na ten temat. Zostałem zbyty słowami, że nie akceptuje jej takiej jaka jest i kolejny raz, awantura, że myślę tylko o osobie i nie chce jej pomóc tylko robię wszystko żeby samemu czuć się dobrze. Ostatnio nie wytrzymałem i wyszedłem ze znajomymi (mimo, że kilka godzin wcześniej umówiliśmy sie, że idziemy razem nagle stwierdziła, że Ci moi znajomi to jej totalnie nie akceptują i zrobiła mi awanturę o to, że nie będzie jej akceptować. Nie wiem po czym to wywnioskowała. Poszedłem, gdy wróciłem było na mnie wielkie oburzenie, że jak mogłem ją zostawić (w sumie był to pierwszy raz w którym stwierdziłem naprawdę, że mam to wszystko gdzieś i pomyślałem tylko i wyłącznie o sobie) po czym gdy próbowałem spać zaczęła się do mnie przytulać i mówić, że mnie kocha i nie chce stracić. 

Mówi różne rzeczy od wychwalania mnie po równania z ziemią. Powiedziałem, że nie wiem w co mam wierzyć i jak reagować, że się gubię.  " Zaakceptuj mnie i wspieraj".

Zdaję sobie z chaosu, ale ciężko mi zebrać myśli w sensowną wypowiedź, jest to dla mnie bardzo emocjonalna sytuacja. W razie pytań chętnie odpowiem bardziej szczegółowo jak się da.

Link to comment
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

  • SKOCZ DO: 
    Księgarnia >>>> | Apteka >>>> | Uroda >>>> | Sport >>>> | Dziecięce >>>> | Moda >>>>

  • PODCASTY.jpg

  • Blog Entries

    • 0 comments
      Ludzie chętniej próbują z kimś nowopoznanym, niż sprawdzają nowe sposoby budowania relacji, bo łatwiej jest wymienić partnera, niż skorygować własne postępowanie i przepracować coś w sobie. Jeśli chodzi o małżeństwa, w Polsce coraz częściej okazuje się, że do dwóch razy sztuka. 
       
       
    • 0 comments
      Plotka. Złośliwcy powiadają, że bywa to rodzaj przemocy pośredniej – dokuczania komuś okrężną drogą. Trochę straszne, bo – powołując się na dokument „Dylemat społeczny” – fake news roznosi się w sieci sześć razy szybciej niż fakt. Najwyraźniej rzeczywiście plotki są jak chwasty w ogrodzie; nawet jeśli zrywamy je, nowe rosną prędko. Czasami bywają to chwasty wyjątkowo toksyczne, bo używa ich się chociażby do mobbingu, gnębienia kogoś w miejscu pracy lub w związku z wykonywanym przez niego zajęciem. Na szczęście nie wszystkie plotki są takie złe. Na przykład ktoś kiedyś rozpowiedział, że podobno odziedziczyłem hotel. Kto by pomyślał, jak nagle i drastycznie może wzrosnąć atrakcyjność człowieka... 😆 Tak czy inaczej, uważajmy z tym plotkowaniem i pamiętajmy: plotka niewiele mówi o danej osobie – znacznie więcej o człowieku, który w nią wierzy. Miłego dnia.
    • 0 comments
      Kolejny podcast z cyklu psychologia relacji bez cenzury: 10 zjawisk, które psują związki. Psychologia miłości w kontekście czynników, które mogą zakłócić lub nawet przyczynić się do zakończenia relacji. 
       
       
       
    • 0 comments
      Kiedy ostatnio dane ci było doświadczyć głębokiego relaksu, któremu towarzyszy stan błogości, poczucia harmonii wewnętrznej i kojącego spokoju? Mam nadzieję, że miewasz takie odczucia nierzadko. Jeśli jest jednak inaczej, rozważmy, co można zrobić, aby sytuację poprawić. Wersja audio poniżej, a wersja tekstowa tutaj.
       
       
    • 0 comments
      Nadciąga weekend i być może niektórzy poświęcą chwilę albo dwie na jakiś serial. Nie mam na to za dużo czasu, więc wolę za często do tego typu produkcji nie zasiadać, bo niekiedy ciężko oderwać się. Wstrzemięźliwość we wszystkim – nawet we wstrzemięźliwości, więc robię wyjątki. Jako psycholog cenię barwne postacie, interesujące relacje i tym samy interakcje między bohaterami. Dramaturgia, wątki psychologiczne i niecodzienny obyczajowy kontekst też mają znaczenie. Jeśli zatem ktoś podziela sympatię do takich klimatów, może sięgnąć po „Po złej stronie torów”. Fabuła wciąga, ale jest to zarazem studium głęboko dysfunkcyjnej rodziny, która próbuje sobie radzić w obliczu splotu fatalnych okoliczności. A charaktery poszczególnych postaci zdecydowanie tego nie ułatwiają. Pierwszy sezon jest fenomenalny, natomiast pomimo słabszej jakości sezonu trzeciego, nawet tam dochodzi do takich scen, które wstrząsają nami na tyle mocno, że aż przydałyby się pasy bezpieczeństwa. Mocne. Podobało mi się. A Wy co polecacie?


  • Ważna informacja

    Chcąc, by psycholog ustosunkował się do pytania zadanego na forum, należy we wstępie podać swój wiek oraz swoją płeć i spełnić warunki podane w instrukcji darmowej porady. Psycholodzy udzielają odpowiedzi w miarę możliwości czasowych. W razie doświadczania nasilonych myśli samobójczych należy skontaktować się z numerem 112 by uzyskać ratunek. Doświadczając złego samopoczucia lub innych problemów można rozważyć też kontakt z telefonami zaufania i pomocowymi - niektóre numery podane są tutaj.

  • 05e7f642-357a-49b3-b1df-737b9aa7b7a1.jpg

  • SKOCZ DO:

  • PODCASTY-OCALSIEBIEpl.jpg

  •  
  • Podcasty i filmy o psychologii

  • Książki o rozwoju osobistym i psychologii

    83eaf72d-ea6e-4a48-ab5f-9aefa9423f3d.jpg

×
×
  • Create New...

Important Information

Używając strony akceptuje się Terms of Use, zwłaszcza wykorzystanie plików cookies.