Jump to content

Problemy z koncentracja i osobowością


Recommended Posts

Witam mam 27 lat na wstępie chciałem zaznaczyć że moja osobowość kwalifikuje się do kilku kategorii wiec wybrałem ta. Pochodzę z biednej patologicznej rodziny gdzie ojciec zamiast pomagać jest pasożytem i katem dla rodziny, psychicznym i fizycznym, czułem się dzieckiem gorszego sortu przez to ze starszy brat był lepiej traktowany oddemnie tzw. Dostawał mniejsze kary za te same przewinienia lub dużo lepsze prezenty lecz do sedna. Od zawsze byłem marzycielem ktory często wdawal się w bójki przeżywałem napady gniewu jestem dyslektykiem który jest targany hustawkami  emocjonalnymi tym co często ma problem z bronieniem swoich racji. Mam trudny charakter nie jednokrotnie bywałem na bakier z prawem ,nie uczę się na własnych błędach trafiłem do więzienia wyszedłem w dałem się w toksyczna relacje która cudem udało mi się zakończyć bo kiedy na przykład próbowałem odejść partnerka dostawała histerii niszczył moje rzeczy jak samochód telefony targala  się na własne życie a i potrafiła z rana gdy spałem uderzyć mnie łokciem w nos na pobudke  (poznaliśmy się na tajski boksie) czy też wykonać scenę filmowa chłopców z ferajny (nie mam pojęcia czy oglądała ten film lecz zagra to) mając mnie w dosiadzie wymachujac mi żyletka przed okiem domagając się dowodów miłości (powiedz ze mnie kochasz lub potne ci twarz albo nie utne ci penisa i juz nigdy żadna cie nie zechce ). Tak czy inaczej przez te lata sporo problemów się nawarstwilo ,mniewałem gorsze stany z myślami samobójczymi wtedy właśnie zaczęłam interesować się sportem co chodź trochę usniezylo niektóre dolegliwości lecz z jedną nie umiem sobie poradzić a stoi na przeszkodzie do lepszego życia. Mam chroniczne problemy z koncentracja. Kiedy próbujesz poraz  enty zrobic  coś dobrze ale ci to nie wychodzi bo mózg odwarza ci przykre wspomnienia niczym cholerny magnetowid albo po prostu jesteś nie przytomny to nie dziwie się ze szef w pracy ma prawo do pretensji. Do tego nie jednokrotnie w sytuacjach zagrożenia jestem rozchwiany  emocjonalnie, nie potrafię wyprowadzić celnej riposty a gdy gdy zagrożenie mija i nie czuje juz ze każdy mięsień jest spiety do granic możliwości nagle przychodzi mi kilka możliwości dobrej odpowiedzi. Trudno jest mi być asertywnym, popadam w skrajności każde zwrócenie komuś uwagi by dostrzegł moja racje to dla mnie wysiłek przez co mam kłopoty w kontaktach z rówieśnikami. Proszę o pomoc 

Link to comment
Share on other sites

Drogi Marcinie,

zachęcam Cię do podjęcia pracy z psychologiem, ponieważ z Twojego listu wynika, że są u Ciebie obszary, które wymagają rozwinięcia. Takim przykładem może być nauka tolerowania dyskomfortu psychicznego i radzenia sobie z przykrymi emocjami (gniewem), ale też praca nad własną samooceną czy radzenie sobie z natłokiem przykrych wspomnień. Podczas pracy z terapeutą będziesz mógł w bezpiecznej, spokojnej atmosferze, bez bycia ocenianym przepracować  swoje wspomnienia i wyzwolić się od ciężaru przykrych emocji. Nauczysz się też nowych, bardziej asertywnych zachowań oraz sposobów radzenia sobie z napięciem, nerwami, emocjami. To wszystko pozwoli Ci też nawiązywać bardziej satysfakcjonujące relacje społeczne: rówieśnicze i miłosne.

Czy potrafiłbyś wskazać, która z opisanych przez Ciebie trudności dokucza Ci najbardziej? Którą chciałbyś zmienić jak najszybciej i jakiego efektu oczekujesz?

Opisywane przez Ciebie trudności można przepracować przy użyciu technik poznawczo- behawioralnych i dialektyczno- behawiroalnych, gdzie nacisk kładziemy na zdobywanie nowych umiejętności, akceptację emocji i zmianę sposobu myślenia o sobie i świecie.

Pozdrawiam serdecznie i życzę dużo dobra

Mirela Batog

Link to comment
Share on other sites

Trudno jest mi przez dłuższy czas utrzymać prace ,wcale mnie to nie dziwi bo jak można tłumaczyć nie przytomnoscia to ze lekarz zamiast nogi amputowal  rękę, chce coś osiągnąć w życiu lecz wciąż czuje się jakbym miał kule u nogi. Przyczyny są różne albo się wyłączam albo zadręczam albo odpływam w świat marzeń  w ktora stronę szala przeważa to już zależy od dnia.

Edited by SzybkiMarcin
Link to comment
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

  • PODCASTY.jpg

  • Blog Entries

    • 0 comments
      Badania nad efektem placebo dostarczają fascynujących spostrzeżeń na temat siły umysłu i wpływu wierzeń na doświadczenia fizyczne. Efekt placebo polega na poprawie stanu zdrowia lub zmniejszeniu objawów choroby po podaniu substancji, która nie ma żadnego rzeczywistego działania farmakologicznego. To zjawisko jest często obserwowane w badaniach klinicznych, gdzie pacjenci otrzymują placebo, a ich umysły wierzą, że przyjmują lekarstwo.
      Ciekawym aspektem tego efektu jest to, że niektóre badania wykazują, iż efekt placebo może być skuteczny nawet wtedy, gdy osoba jest świadoma, że przyjmuje placebo. Mózg reaguje na oczekiwania i przekonania jednostki, co prowadzi do realnych zmian w organizmie.
      Efekt placebo podkreśla potężny wpływ psychiki na zdrowie fizyczne. Jest także ważnym elementem badań klinicznych, ponieważ ilustruje, jak skomplikowane są mechanizmy odpowiedzi organizmu na sugestie i oczekiwania. To jedno z zjawisk, które skłaniają naukowców do głębszego zrozumienia relacji między umysłem a ciałem oraz roli psychologii w procesie zdrowienia.
      Efekt placebo może działać nie tylko w kontekście zdrowia, ale także zjawisk społecznych. Jeśli przekonujące przedstawi się rozwiązanie, które ma rzekomo uleczyć jakąś problematyczną sytuację, ludzie pod wpływem tej sugestii mogą zacząć dochodzić do wniosku, że faktycznie korzystnie wpływa ono na okoliczności chociaż zupełnie inne czynniki tak naprawdę ją zmieniają. Fakt ten może być wykorzystywany w propagandzie. "To naszym rozwiązaniom zawdzięczamy pozytywne zmiany" - mogą głosić niektóre środowiska, dążąc do poprawy, wzmocnienia swojego wizerunku i pozycji. 
    • 0 comments
      Znane jest zjawisko zwanie efektem Stroopa, które zostało nazwane od nazwiska psychologa Johna Ridleya Stroopa, który je opisał w 1935 roku. W eksperymencie Stroopa badani mieli za zadanie wymienić kolory, w jakich napisane były słowa, ale problem polegał na tym, że słowa te opisywały kolory inne niż te, w których były napisane. Na przykład, słowo "czerwony" było napisane kolorem niebieskim. Ludzie mieli trudności w nazwaniu koloru, ponieważ mózg miał skłonność do automatycznego czytania słowa, zamiast skupienia się na kolorze.
      czerwony niebieski zielony
      Efekt Stroopa ilustruje zjawisko interferencji poznawczej, gdzie dwie funkcje kognitywne rywalizują ze sobą, utrudniając efektywne wykonanie zadania. To zjawisko jest szeroko stosowane w psychologii jako narzędzie badawcze do zrozumienia procesów uwagi, kontroli poznawczej i zdolności do przetwarzania informacji w mózgu. Efekt Stroopa ma również zastosowanie w psychologii klinicznej, gdzie jest używany do oceny funkcji poznawczych u osób z różnymi zaburzeniami.
    • 0 comments
      Ilu ludzi trzeba, aby zmienić żarówkę? To popularne pytanie, które często jest używane w kontekście żartów, ale istnieje również poważniejsze podejście psychologiczne do tego pytania. W psychologii społecznej istnieje koncepcja znana jako "efekt widowni" (ang. bystander effect). Obejmuje ona sytuację, w której im więcej osób jest obecnych, tym mniejsza szansa, że ktoś zareaguje na potrzebę pomocy.
      To zjawisko zostało zauważone po tragicznym zdarzeniu w 1964 roku, kiedy Kitty Genovese była brutalnie napadnięta i zamordowana na ulicy w Nowym Jorku, a liczne osoby były świadkami tego ataku, ale nikt nie interweniował ani nie wezwał pomocy. Psychologowie społeczni zaczęli analizować, dlaczego ludzie w grupie mogą wykazywać mniejszą skłonność do udzielania pomocy niż w sytuacji, gdy są sami.
      Jednym z wyjaśnień jest tzw. "rozproszenie odpowiedzialności" – w grupie każdy może zakładać, że ktoś inny już dzwoni po pomoc, co prowadzi do zjawiska bierności. To zjawisko jest ważnym obszarem badań w psychologii społecznej i przypomina nam, jak istotne jest zrozumienie, jak ludzie reagują na sytuacje wymagające pomocy społecznej.
      "Susan Catherine Genovese (ur. 7 lipca 1935, zm. 13 marca 1964; powszechnie znana jako Kitty Genovese) – mieszkanka Nowego Jorku, która została brutalnie zamordowana pod swoim domem w Kew Gardens, dzielnicy Queens w Nowym Jorku. Dwa tygodnie po pierwszej wzmiance o wydarzeniu w kronice policyjnej, The New York Times opublikował na jego temat reportaż, według którego 37–38 świadków było świadomych toczącej się pod ich oknami zbrodni, i nie zareagowało ani nie wezwało policji." - Wikipedia
    • 0 comments
      Uwodzenie - dobro czy zło, hit czy kit - czyli fakty i mity. Podcast psychologiczny:
       
    • 0 comments
      Tak zwany syndrom DDA to zespół różnych problemów, które nierzadko współwystępują u osób, które wywodzą się z domu z problemem alkoholowym, z rodziny dysfunkcyjnej. Jest to pojemna kategoria wielu zróżnicowanych trudności i nie stanowi w ścisłym rozumieniu tego słowa zaburzenia psychicznego, nie jest jednostką chorobową.
      Tzw. syndrom DDA i czym się objawia
      Faktem jest jednak, że w stopniu częstym, Dorosłe Dzieci Alkoholików (DDA) doświadczają problemów utrudniających normalne funkcjonowanie. Jednym z nich bywa zaburzenie znane jako zespół stresu pourazowego (PTSD) związany z traumatycznymi przeżyciami z młodości i wczesnej dorosłości, zwłaszcza mającymi miejsce w domu rodzinnym. 
      Zespół stresu pourazowego PTSD - objawy, leczenie
      PTSD (zespół stresu pourazowego) to zaburzenie, które może wystąpić po przeżyciu traumatycznego wydarzenia lub serii wydarzeń, skrajnie trudnego doświadczenia rozciągniętego w czasie. Może to obejmować:
      sytuacje takie jak wojna, gwałt i molestowanie, katastrofy naturalne, przemoc domowa, chroniczne narażenie na złe traktowanie, długotrwała deprywacja najważniejszych potrzeb (poczucie bezpieczeństwa, miłość rodzicielska, zdrowie), inne doświadczenia traumatyczne. Objawy PTSD mogą obejmować nawracające koszmary (nawet wybudzające w nocy), natrętne wspomnienia traumatycznych wydarzeń, wybuchy gniewu z byle powodu, wycofanie społeczne oraz izolacja, zaburzenia snu (niemożność normalnego zaśnięcia, budzenie się przedwcześnie), nadmierną pobudliwość i impulsywność oraz inne kłopotliwe reakcje emocjonalne i fizyczne (roztrzęsienie, uderzenia zimna lub gorąc, łzy stające w oczach w sytuacjach kojarzących się z traumą), duże ryzyko szkodliwego łagodzenia przykrych emocji poprzez sięganie po alkohol i inne substancje, wysokie prawdopodobieństwo występowania niskiego poczucia własnej wartości, a także wchodzenia w toksyczne związki.
      DDA a PTSD
      W przeciwieństwie do DDA, PTSD jest uznawane za oficjalne zaburzenie psychiczne i jest klasyfikowane w Międzynarodowej Klasyfikacji Chorób (ICD) i Kryteriach Zaburzeń Psychicznych (DSM). Osoby cierpiące na PTSD zwykle potrzebują profesjonalnej pomocy psychologicznej bądź psychiatrycznej w celu zarządzania swoimi objawami i przystosowania się do życia po traumatycznym doświadczeniu.
      NA MARGINESIE: Dołącz na Facebooku:
      DDA - grupa psychologiczna OcalSiebie.pl prowadzi psycholog Rafał Olszak, autor tego tekstu
      https://www.facebook.com/groups/1210223780527193 
      Podsumowując, warto by DDA doznając życiowych trudności skorzystały z konsultacji psychologicznej. Diagnoza pozwoliłaby ustalić, czy i w jakiej części wynikają one z takich bądź innych następstw wychowywania się w rodzinie z problemem alkoholowym. Elementem diagnostyki jest także przyjrzenie się temu, czy osoba zmaga się z PTSD. Jeśli tak, wskazana byłaby psychoterapia, a niekiedy kontakt z lekarzem psychiatrą. 
      - psycholog Rafał Marcin Olszak

       


  • Ważna informacja

    Chcąc, by psycholog ustosunkował się do pytania zadanego na forum, należy we wstępie podać swój wiek oraz swoją płeć i spełnić warunki podane w instrukcji darmowej porady. Psycholodzy udzielają odpowiedzi w miarę możliwości czasowych. W razie doświadczania nasilonych myśli samobójczych należy skontaktować się z numerem 112 by uzyskać ratunek. Doświadczając złego samopoczucia lub innych problemów można rozważyć też kontakt z telefonami zaufania i pomocowymi - niektóre numery podane są tutaj.

  • Toksyczny związek Ocal siebie książka PDF

  • PODCASTY-OCALSIEBIEpl.jpg

  • PODCASTY.jpg

     

     

×
×
  • Create New...

Important Information

Używając strony akceptuje się Terms of Use, zwłaszcza wykorzystanie plików cookies.