Jump to content

Życie seksualne


Recommended Posts

Jestem dziewczyna i jestem w związku homoseksualnym. Moja dziewczyna od zawsze miala wysokie libido, czeste masturbacje i ochota na seks, zaczelysmy współżyc po 3 miesiącach związku. Robiłysmy to czesto, przez większą polowe tygodnia, nie zwazajac na współlokatorow czy brak czasu, obowiązkowo zawsze w kazdy weekend na kazdym nocowaniu oraz gdy byl pusty dom, nawet kilka razy dziennie w tym często tez pod rząd. Za niedlugo minie nam pierwszy rok zwiazku i od jakiegoś czasu pojawil sie problem. Moja dziewczyna juz nie chce tego robic, zaczelo sie od zwyklego mowienia ze jest zmeczona. Potem doszlo do tego to, ze ona to robi w stresie, dlatego wymysila warunki, ze bedziemy to robic tylko na nocowaniu, gdy wszyscy beda juz spac, na co jest możliwość raz/dwa w tygodniu. Zgodzilam sie na to, bo nie chcialam jej zmuszac, myslalam ze jej minie. Gdy u niej nocowalam zaczelo sie mowienie, ze jest zmeczona, ze wcześnie wstaje, ze boli ja buzia, glowa, plecy. Gdy powaznie z nia porozmawialam, ze brakuje mi seksu, nie czuje sie zaspokajana i chodze seksualnie sfrustrowana do tego czuje sie nie atrakcyjna, ona powiedziała, ze to przez moje zachowanie, ze sie zmienilam. Przyjelam to do wiadomości i zaczelam zachowywac tak jak mi powiedziała, byla szczęśliwa, ale sprawa seksu wciaz sie nie poprawila. Gdy znowu o tym wspomnialam powiedziała, ze jestem niewyrozumiala i ciagle mysle tylko o sobie. Nie wiem juz co robic, bo sie staram, ale ta cala sytuacja mnie dobija, nie mam juz sily udawac, ze wszystko jest dobrze i potrzebuje jakiejś porady. Brakuje mi seksu, bo jestem mloda, a do tego przyzwyczailam sie do częstego współżycia. 

Link to comment
Share on other sites

jako facet nie powinienem się wypowiadać na temat homoseksualnego związku dwóch kobiet. Masz duże potrzeby i pragniesz zaspokojenia to normalne. Skoro tak Twoja partnerka się od jakiegoś czasu zachowywać to są dwie możliwości, albo już jeje się znudziłaś, zauroczenie prysło,  lub pojawiała się inna osoba. Lub zaistniały obie sytuacje na raz, bo jedna z drugą powiązana. Nie oceniam takich związków, a zadam niewygodne pytanie, skoro brakuje Ci seksu. Uprawiałaś kiedyś seks hetero? Czy próbowałaś?  Napewno jest inny, ale jak mówiłem nie moja sprawa, ale Twój umysł szuka doznań i daje Ci znaki braku tych że doznań. Dziewczyna ma jakieś powody, i nie potrafi Ci o tym powiedzieć w twarz, lub boi się o tym mówić. Nie chce Cię zranić. Ale nigdy nie ma skutku bez przyczyny. Jeśli się zamknęła w sobie daj jej czasu, odpocznijcie od siebie, sprawdź czy w ogóle zadzwoni, czy myśli, czy tęskni. Jeśli będzie milczeć to raczej wiesz co jest grane. To prosty test, który daje odpowiedź w miarę szybko. 

Link to comment
Share on other sites

Tylko o to chodzi, ze nie chce sie poddawać w tym zwiazku, bardzo mi na niej zależy, kocham ją nad zycie i chce z nia byc. Chce to wszystko naprawic, nie chce z nia konczyc. Przyznam, ze tesknilabym za nia ale tez zostalabym sama, jest wszystkim co mam, dlatego zabija mnie kazda chwila bez niej, czekam na nia calymi dniami az wroci z pracy i zechce sie ze mna spotkać, czasami czuje sie jak taki pies, a nie mogę powiedziec nic złego, bo bedzie mowila ze znowu wymyslam jakis problem. Dlatego nie chce żadnych przerw ani cichych dni bo bym ich nie wutrzymala

Link to comment
Share on other sites

Tylko może to wyglądać że będzie to miłość bez odwzajemnienia, to działa tylko do pewnego czasu. Zacznie Ci brakować uczucia. Powiem jako facet, seks bez uczucia przestaje smakować, ktoś powie że to fajne, ale do czasu. Później też oczekujesz czułości, ciężko będzie to połączyć w obecnej sytuacji. Obawiam się że jak będziesz bardziej naciskać, to efekt końcowy może być odwrotny od oczekiwanego. Jest powód że się wycofuje z tego układu, tak to nazwę, może ktoś pojawił się w jej życiu, a Ty o tym nie wiesz. Jest taka stara zasada kryminalistyki, nie ma skutku bez przyczyny. Więc poszukaj pomyśl, bo znasz partnerkę, co lub kto jest przyczyną takiego, a nie innego efektu. Bez szczerej rozmowy się nie obędzie, a jak unika rozmów jest zamknięta, to jest poważny problem, coś ukrywa.  Jeśli uczucie i partnerki wygasło, to zazwyczaj nie wraca, znam to z autopsji, ale rozmawiaj usiądźcie i porozmawiajcie szczerze, wtedy wiesz na czym stoisz. 

Link to comment
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

  • PODCASTY.jpg

  • Blog Entries

    • 0 comments
      Szanowni Państwo, zwrócono mi uwagę na używanie tzw. Testu Drzewa do diagnozy dzieci (test polega na tym, że dziecko rysuje drzewo, a specjalista analizując ilustrację wyciąga różne wnioski na temat psychiki dziecka).
      Zwracam Państwa uwagę, że NIE należy wyrażać zgody na przeprowadzanie tego testu.
      Wystarczy, że wejdzie się na stronę Wikipedii na temat Testu Kocha, a uzyska się informację „Ten artykuł opisuje teorie, metody lub czynności niezgodne ze współczesną wiedzą medyczną”. Można również sięgnąć do fachowych recenzji tego narzędzia powstałego jakieś 70 lat temu. Przytoczę fragment przykładowej: „Test Drzewa nie spełnia współczesnych kryteriów wiarygodnego narzędzia diagnostycznego. Brak jest naukowych podstaw teoretycznych, jak również danych empirycznych dowodzących trafności i rzetelności narzędzia, brak też badań normalizacyjnych. Nie ma standardowego i choćby częściowo zobiektywizowanego systemu interpretacji wyników. Diagnosta jest zachęcany do praktyk sprzecznych z naukową metodologią, które zwiększają ryzyko wystąpienia myślenia konfirmacyjnego i innych błędów we wnioskowaniu diagnostycznym. Kategorie interpretacyjne są anachroniczne, oceniające, niekiedy oparte na stereotypach, natomiast – z racji braku spójnych podstaw teoretycznych – nie obejmują wiedzy psychologicznej. W świetle powyższego trzeba stwierdzić, że współcześnie TD nie jest psychologicznym narzędziem diagnostycznym, a stosowany w tej funkcji może być szkodliwy.” Szczegółowe informacje:  https://kompsych.pan.pl/images/RecenzjaTestu_Drzewa_skrócona.pdf
       
      Warto też posłuchać podcastu:
       
    • 0 comments
      Badania nad efektem placebo dostarczają fascynujących spostrzeżeń na temat siły umysłu i wpływu wierzeń na doświadczenia fizyczne. Efekt placebo polega na poprawie stanu zdrowia lub zmniejszeniu objawów choroby po podaniu substancji, która nie ma żadnego rzeczywistego działania farmakologicznego. To zjawisko jest często obserwowane w badaniach klinicznych, gdzie pacjenci otrzymują placebo, a ich umysły wierzą, że przyjmują lekarstwo.
      Ciekawym aspektem tego efektu jest to, że niektóre badania wykazują, iż efekt placebo może być skuteczny nawet wtedy, gdy osoba jest świadoma, że przyjmuje placebo. Mózg reaguje na oczekiwania i przekonania jednostki, co prowadzi do realnych zmian w organizmie.
      Efekt placebo podkreśla potężny wpływ psychiki na zdrowie fizyczne. Jest także ważnym elementem badań klinicznych, ponieważ ilustruje, jak skomplikowane są mechanizmy odpowiedzi organizmu na sugestie i oczekiwania. To jedno z zjawisk, które skłaniają naukowców do głębszego zrozumienia relacji między umysłem a ciałem oraz roli psychologii w procesie zdrowienia.
      Efekt placebo może działać nie tylko w kontekście zdrowia, ale także zjawisk społecznych. Jeśli przekonujące przedstawi się rozwiązanie, które ma rzekomo uleczyć jakąś problematyczną sytuację, ludzie pod wpływem tej sugestii mogą zacząć dochodzić do wniosku, że faktycznie korzystnie wpływa ono na okoliczności chociaż zupełnie inne czynniki tak naprawdę ją zmieniają. Fakt ten może być wykorzystywany w propagandzie. "To naszym rozwiązaniom zawdzięczamy pozytywne zmiany" - mogą głosić niektóre środowiska, dążąc do poprawy, wzmocnienia swojego wizerunku i pozycji. 
    • 0 comments
      Znane jest zjawisko zwanie efektem Stroopa, które zostało nazwane od nazwiska psychologa Johna Ridleya Stroopa, który je opisał w 1935 roku. W eksperymencie Stroopa badani mieli za zadanie wymienić kolory, w jakich napisane były słowa, ale problem polegał na tym, że słowa te opisywały kolory inne niż te, w których były napisane. Na przykład, słowo "czerwony" było napisane kolorem niebieskim. Ludzie mieli trudności w nazwaniu koloru, ponieważ mózg miał skłonność do automatycznego czytania słowa, zamiast skupienia się na kolorze.
      czerwony niebieski zielony
      Efekt Stroopa ilustruje zjawisko interferencji poznawczej, gdzie dwie funkcje kognitywne rywalizują ze sobą, utrudniając efektywne wykonanie zadania. To zjawisko jest szeroko stosowane w psychologii jako narzędzie badawcze do zrozumienia procesów uwagi, kontroli poznawczej i zdolności do przetwarzania informacji w mózgu. Efekt Stroopa ma również zastosowanie w psychologii klinicznej, gdzie jest używany do oceny funkcji poznawczych u osób z różnymi zaburzeniami.
    • 0 comments
      Ilu ludzi trzeba, aby zmienić żarówkę? To popularne pytanie, które często jest używane w kontekście żartów, ale istnieje również poważniejsze podejście psychologiczne do tego pytania. W psychologii społecznej istnieje koncepcja znana jako "efekt widowni" (ang. bystander effect). Obejmuje ona sytuację, w której im więcej osób jest obecnych, tym mniejsza szansa, że ktoś zareaguje na potrzebę pomocy.
      To zjawisko zostało zauważone po tragicznym zdarzeniu w 1964 roku, kiedy Kitty Genovese była brutalnie napadnięta i zamordowana na ulicy w Nowym Jorku, a liczne osoby były świadkami tego ataku, ale nikt nie interweniował ani nie wezwał pomocy. Psychologowie społeczni zaczęli analizować, dlaczego ludzie w grupie mogą wykazywać mniejszą skłonność do udzielania pomocy niż w sytuacji, gdy są sami.
      Jednym z wyjaśnień jest tzw. "rozproszenie odpowiedzialności" – w grupie każdy może zakładać, że ktoś inny już dzwoni po pomoc, co prowadzi do zjawiska bierności. To zjawisko jest ważnym obszarem badań w psychologii społecznej i przypomina nam, jak istotne jest zrozumienie, jak ludzie reagują na sytuacje wymagające pomocy społecznej.
      "Susan Catherine Genovese (ur. 7 lipca 1935, zm. 13 marca 1964; powszechnie znana jako Kitty Genovese) – mieszkanka Nowego Jorku, która została brutalnie zamordowana pod swoim domem w Kew Gardens, dzielnicy Queens w Nowym Jorku. Dwa tygodnie po pierwszej wzmiance o wydarzeniu w kronice policyjnej, The New York Times opublikował na jego temat reportaż, według którego 37–38 świadków było świadomych toczącej się pod ich oknami zbrodni, i nie zareagowało ani nie wezwało policji." - Wikipedia
    • 0 comments
      Uwodzenie - dobro czy zło, hit czy kit - czyli fakty i mity. Podcast psychologiczny:
       


  • Ważna informacja

    Chcąc, by psycholog ustosunkował się do pytania zadanego na forum, należy we wstępie podać swój wiek oraz swoją płeć i spełnić warunki podane w instrukcji darmowej porady. Psycholodzy udzielają odpowiedzi w miarę możliwości czasowych. W razie doświadczania nasilonych myśli samobójczych należy skontaktować się z numerem 112 by uzyskać ratunek. Doświadczając złego samopoczucia lub innych problemów można rozważyć też kontakt z telefonami zaufania i pomocowymi - niektóre numery podane są tutaj.

  • Toksyczny związek Ocal siebie książka PDF

  • PODCASTY-OCALSIEBIEpl.jpg

  • PODCASTY.jpg

     

     

×
×
  • Create New...

Important Information

Używając strony akceptuje się Terms of Use, zwłaszcza wykorzystanie plików cookies.