Jump to content

Ciężka choroba matki


Agusia 22

Recommended Posts

Dobry wieczór, Chchciałabym tu podzielić się swoimi doświadczeniami. Otóż moja 64 letnia mama chorujaca od paru lat na arytmie serca. 4 marca doznała bardzo rozległego zawału serca. Jeszcze w domu doszło 2 razy do zatrzymania krążenia mamę przewieziono na OIOM była pod respiratorem tam doszło do kolejnego trzeciego zatrzymania akcji serca. Udało się opanować sytuacje jednak od tej pory pozostaje nieprzytomna. Od 1 kwietnia przebywa w ośrodku ZOL jest tam poddawana rehabilitacji ma dobrą opiekę. Powiedziano mi, że jest taka możliwość aby obudziła się. Jednak mijają trzy miesiące a żadnej poprawy sytuacji nie ma. A nawet ostatnio wydaje mi się że jej  serce bije coraz słabiej i słabnie oddech. Jestem już zmęczona całą sytuacją i nieco przerażona. Nie wiem czy jest sens czekania na cokolwiek. Co jeszcze mogę zrobić?  Na co powinnam się przygotować?  Bardzo proszę o podpowiedź jak sobie radzić w takiej sytuacji?  

Link to comment
Share on other sites

Nikt nas wcześniej nie przygotowywał  do smutnych zdarzeń a które często zaczynają się pojawiać w naszym życiu. To choroby i śmierć. Dwa krótkie słowa a jak długie by o nich myśleć i rozmawiać. Doświadczasz teraz to czego nie chciałabyś i nigdy wcześniej o czymś takim nie myślałaś bo przecież przed Tobą zawsze była mama. A mama często wiedziała jak się zachować i najczęściej znalazłaby sposób by zaradzić. Role się jednakże odwróciły. To na Tobie spoczywa zadanie by pomóc. Piszesz, ze mama nie wybudziła się, a zatem bądź blisko niej tak często jak tylko możesz. Mow do niej, czytaj, opowiadaj o codzienności, dotykaj i trzymaj za rękę. Jesli masz własną rodzinę, dzieci które chodzą do przedszkola czy szkoły dziel się informacjami o ich postępach, pracach, które wykonują (np rysują obrazki). Zabieraj te prace ze sobą i opowiadaj co one przedstawiają. Jeśli mama zajmowała się ogrodem jakimiś uprawami to wspominaj co zaczyna rosnąć, jakie kwiaty i krzewy kwitną. Z kim ostatnio rozmawiałaś, kogo z jej znajomych na przykład spotkałaś. To ważne, bo utrzymujesz więź i dzielisz się z nią wszystkim czym dzieliłaś wcześniej. Mów o swoich planach mimo, ze ktos zacznie Ciebie uświadamiać, ze to nie ma sensu. To nie prawda. Chorzy nas słyszą. W ten trudny czas tylko to i aż to mozesz mamie to wszystko podarować. Obecnie ma dobrą i profesjonalną opieke. Pewnego dnia, gdy się wybudzi powinnaś myśleć o podobnej opiece dla mamy poza szpitalem. Powrót do zdrowia będzie długi wraz z konieczną rehabilitacją. Wspólnie z kimś przeglądaj oferty takiej pomocy zewnętrznej. Poproś kogos o pomoc, nie bierz wszystkiego na własne barki. Na pewno wśród rodziny i znajomych znajdziesz życzliwą osobę. 

Link to comment
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.



  • Ważna informacja

    Chcąc, by psycholog ustosunkował się do pytania zadanego na forum, należy we wstępie podać swój wiek oraz swoją płeć i spełnić warunki podane w instrukcji darmowej porady. Psycholodzy udzielają odpowiedzi w miarę możliwości czasowych. W razie doświadczania nasilonych myśli samobójczych należy skontaktować się z numerem 112 by uzyskać ratunek. Doświadczając złego samopoczucia lub innych problemów można rozważyć też kontakt z telefonami zaufania i pomocowymi - niektóre numery podane są tutaj.

  • PODCASTY-OCALSIEBIEpl.jpg

  • Podcasty i filmy o psychologii

×
×
  • Create New...

Important Information

Używając strony akceptuje się Terms of Use, zwłaszcza wykorzystanie plików cookies.