Jump to content

brak pewności siebie


bell

Recommended Posts

Witam,
jestem pracującą studentką w wieku 23 lat. Od zawsze byłam nieśmiała, niepewna siebie i z małym poczuciem własnej wartości. Zawsze sprawiały mi kłopot wystąpienia na forum czy nawet wypowiedzi w kilkuosobowych grupach wśród znajomych. Około rok temu problem się nasilił, cały czas myślę sobie, że po prostu jestem głupia (zdaje sobie sprawę, że brzmi to śmiesznie). Około rok temu zmieniłam pracę na fizyczną, małowartościową ze względu na finanse. Od niecałego roku mam też chłopaka, z którym jestem szczęśliwa, aczkolwiek wyraża zbyt mało uczuć - a myślę, że jego słowa były by dla mnie dobrym wsparciem, nie chce go zmuszać do takich zachowań ponieważ to nie w jego naturze i nie chce żeby robił coś na siłę. Ale nie o tym... 
Mimo wszystko jestem bardzo towarzyska osobą, lubię ludzi i ich poznawać. Jednak za każdym razem gdy poznaje kogoś nowego boje się co o mnie pomyśli czy mnie polubił i czy mu się spodobałam... Jestem mało spontaniczna w relacjach. Jeśli mam okazje, to pytam się czy ktoś coś o mnie mówił (to jest jak mania). Potrzebuję trochę czasu żeby się przed kimś otworzyć i poczuć swobodniej, nawet pisanie tej wiadomości sprawia mi kłopot. Jeśli chodzi o wygląd to podobno nie jestem brzydka i niczego mi nie brakuje. sama o siebie też dbam i dużo czasu spędzam na uprawianiu sportu. Jednak nadal dużo chciałabym w sobie zmienić, nie akceptuje się. W dzieciństwie ojciec zawsze powtarzał mi, że i tak nic w życiu nie osiągnę. I tego też się obawiam. Boję się, że weszłam w dorosłe życie w którym sobie nie poradzę i po prostu tego nie udźwignę. Nie mam pojęcia jakie są moje mocne strony i ciężko powiedzieć mi pare dobrych zalet o sobie. Chciałabym je odnaleźć, żeby być pewniejszą siebie i obrać właściwą drogę w życiu. W konfliktach lub niezręcznych sytuacjach zawsze siebie obwiniam. Podobno bardzo często mówię "przepraszam", nawet jeśli nie ma takiej potrzeby (już teraz staram się tego unikać). Mam też wrażenie, że każdy mnie obgaduje i źle o mnie myśli.
Na co dzień staram się myśleć pozytywnie, ale jestem już tym wszystkim zmęczona. 
Byłabym bardzo wdzięczna za jakąkolwiek pomoc. 
Pozdrawiam

Link to comment
Share on other sites

@bell

Szanowna Pani,

opisuje Pani szereg przejawów niskiego poczucia własnej wartości. Nawet Pani relacja wydaje się pasować do tego schematu – partner nie wyraża wystarczająco często wobec Pani uczuć, a przecież to początek znajomości. Co będzie za kilkanaście miesięcy lub parę lat, gdy uczucia naturalnie troszkę stygną? Nie wiem czy jest aż tak źle, ale niekiedy ludzie wchodzą w relacje, w których są unieważniane ich emocje, a potrzeby pozostają niezaspokojone, bo nawet nie dopuszczają do siebie myśli, że byłoby je stać na coś więcej.

Kłopot z poczuciem własnej wartości to zła wiadomość. Dobra jednak jest taka, że nie jest to zagadnienie obce współczesnej psychologii i wiadomo jak można nad tym pracować w trakcie psychoterapii indywidualnej. Proszę rozważyć kontakt z psychoterapeutą – stacjonarnie lub internetowo, by zaopiekować się tym tematem, zanim problem bardzo mocno się utrwali albo pogłębi. 

Warto także przeczytać artykuł

 
 

Link to comment
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

  • SKOCZ DO: 
    Księgarnia >>>> | Apteka >>>> | Uroda >>>> | Sport >>>> | Dziecięce >>>> | Moda >>>>

  • PODCASTY.jpg

  • Blog Entries

    • 0 comments
      Ludzie chętniej próbują z kimś nowopoznanym, niż sprawdzają nowe sposoby budowania relacji, bo łatwiej jest wymienić partnera, niż skorygować własne postępowanie i przepracować coś w sobie. Jeśli chodzi o małżeństwa, w Polsce coraz częściej okazuje się, że do dwóch razy sztuka. 
       
       
    • 0 comments
      Plotka. Złośliwcy powiadają, że bywa to rodzaj przemocy pośredniej – dokuczania komuś okrężną drogą. Trochę straszne, bo – powołując się na dokument „Dylemat społeczny” – fake news roznosi się w sieci sześć razy szybciej niż fakt. Najwyraźniej rzeczywiście plotki są jak chwasty w ogrodzie; nawet jeśli zrywamy je, nowe rosną prędko. Czasami bywają to chwasty wyjątkowo toksyczne, bo używa ich się chociażby do mobbingu, gnębienia kogoś w miejscu pracy lub w związku z wykonywanym przez niego zajęciem. Na szczęście nie wszystkie plotki są takie złe. Na przykład ktoś kiedyś rozpowiedział, że podobno odziedziczyłem hotel. Kto by pomyślał, jak nagle i drastycznie może wzrosnąć atrakcyjność człowieka... 😆 Tak czy inaczej, uważajmy z tym plotkowaniem i pamiętajmy: plotka niewiele mówi o danej osobie – znacznie więcej o człowieku, który w nią wierzy. Miłego dnia.
    • 0 comments
      Kolejny podcast z cyklu psychologia relacji bez cenzury: 10 zjawisk, które psują związki. Psychologia miłości w kontekście czynników, które mogą zakłócić lub nawet przyczynić się do zakończenia relacji. 
       
       
       
    • 0 comments
      Kiedy ostatnio dane ci było doświadczyć głębokiego relaksu, któremu towarzyszy stan błogości, poczucia harmonii wewnętrznej i kojącego spokoju? Mam nadzieję, że miewasz takie odczucia nierzadko. Jeśli jest jednak inaczej, rozważmy, co można zrobić, aby sytuację poprawić. Wersja audio poniżej, a wersja tekstowa tutaj.
       
       
    • 0 comments
      Nadciąga weekend i być może niektórzy poświęcą chwilę albo dwie na jakiś serial. Nie mam na to za dużo czasu, więc wolę za często do tego typu produkcji nie zasiadać, bo niekiedy ciężko oderwać się. Wstrzemięźliwość we wszystkim – nawet we wstrzemięźliwości, więc robię wyjątki. Jako psycholog cenię barwne postacie, interesujące relacje i tym samy interakcje między bohaterami. Dramaturgia, wątki psychologiczne i niecodzienny obyczajowy kontekst też mają znaczenie. Jeśli zatem ktoś podziela sympatię do takich klimatów, może sięgnąć po „Po złej stronie torów”. Fabuła wciąga, ale jest to zarazem studium głęboko dysfunkcyjnej rodziny, która próbuje sobie radzić w obliczu splotu fatalnych okoliczności. A charaktery poszczególnych postaci zdecydowanie tego nie ułatwiają. Pierwszy sezon jest fenomenalny, natomiast pomimo słabszej jakości sezonu trzeciego, nawet tam dochodzi do takich scen, które wstrząsają nami na tyle mocno, że aż przydałyby się pasy bezpieczeństwa. Mocne. Podobało mi się. A Wy co polecacie?


  • Ważna informacja

    Chcąc, by psycholog ustosunkował się do pytania zadanego na forum, należy we wstępie podać swój wiek oraz swoją płeć i spełnić warunki podane w instrukcji darmowej porady. Psycholodzy udzielają odpowiedzi w miarę możliwości czasowych. W razie doświadczania nasilonych myśli samobójczych należy skontaktować się z numerem 112 by uzyskać ratunek. Doświadczając złego samopoczucia lub innych problemów można rozważyć też kontakt z telefonami zaufania i pomocowymi - niektóre numery podane są tutaj.

  • 05e7f642-357a-49b3-b1df-737b9aa7b7a1.jpg

  • SKOCZ DO:

  • PODCASTY-OCALSIEBIEpl.jpg

  •  
  • Podcasty i filmy o psychologii

  • Książki o rozwoju osobistym i psychologii

    83eaf72d-ea6e-4a48-ab5f-9aefa9423f3d.jpg

×
×
  • Create New...

Important Information

Używając strony akceptuje się Terms of Use, zwłaszcza wykorzystanie plików cookies.