Jump to content

Trudna relacja w związku


Wiktoria91

Recommended Posts

Dobry wieczór. Mam 28 lat i jestem prawie cztery lata w związku. Od roku jako narzeczona. Mój związek nazwałabym burzliwym. Na jakiś czas jest pięknie, dobrze nam się ze sobą przebywa. Gdy jednak mija ten moment, pojawia się złość, rozpamiętywanie, dokuczanie sobie nawzajem, ranienie się emocjonalnie. A zaczęło sie ponad 3 lata temu, gdy moja siostra obrażała słownie mojego narzeczonego. Nie zwróciłam jej wtedy uwagi. I narastało napięcie między nimi, aż coś pękło i się bardzo pokłócili. Od tamtej pory nie odzywają się do siebie. Boli mnie fakt, że nawet nie mogę jej zaprosić na swój własny ślub, bo musi go przeprosić. Taki jest warunek. Ale niespełniony. Odwołałam termin ślubu. Ale to nie jest też przyczyną wszystkiego. Był moment, gdy czułam, że On mnie zdradza, ale nie w taki sposób dosłowny. W moim towarzystwie okazywał większe zainteresowanie dziewczyną niż powinien. Ona również. Powiedziałam mu o tym. Powiedział, że sobie coś uroiłam. Trwało to bardzo długo. Ale udało się temu zaprzestać. Ogólnie bardzo mnie irytuje kiedy gdzieś wychodzimy razem do jego znajomych. Popisuje się, czasem głupkowato się zachowuje niestosownie do swojego wieku. A ma 32 lata. Lubi sobie wypić w towarzystwie, ale przekracza granice. Ostatnio to wstydziłam się za niego. Zaczął adorować dziewczyny, przytulać się do nich, mówić coś na ucho, głowę kierując na szyję, dotykając okolic nóg... Bardzo mi z tym źle było i widziałam też niezręczność u tych osób. Oczywiście nie pamiętał nic na drugi dzień. Przeprosił mnie, ale przez takie sytuacje bardzo oddalam się od niego. Podobna była sytuacja, mam na myśli zdarzenie sprzed 3 lat, kiedy na weselu swojej koleżanki podobnie się zachował w stosunku do dziewczyny, również po alkoholu, ale nie był bardzo pjany. Też wtulał się w nią bardzo przesadnie, jakby conajmniej była jego dziewczyną. Powiedziałam mu o tym i zrobił mi awanturę przy wszystkich, że wymyślam. Bardzo mnie to bolało. Inna sytuacja, kiedy miałam wyjechać z nim za granicę. Podjęłam trochę decyzję pochopnie. Po roku znajomości. On wyjechał, miałam do niego przylecieć samolotem, ale rozmyśliłam się. On nie chciał być tam beze mnie i wrócił. Ale bardzo pokłócił się przy tym ze swoją rodziną. Oni mu załatwili wyjazd i wrócił po niecałym miesiącu. Ale tak naprawdę nie wiem co się tam wydarzyło, że się do teraz nie odzywają. Denerwuje mnie, że potrafi tak przedstawić sprawę, by wyszło po jego myśli, chociaż racji nie ma. Dzisiaj zwróciłam mu uwagę, że za szybko ruszył samochodem nim przeszli piesi przez pasy. Prawie ich potrącił. Nawet taki chłopak obejrzał się ze strachem w oczach na tą sytuację, bo mógł go potrącić. Ale narzeczony wie lepiej i już. Ja staram się być sprawiedliwa. Po prostu. Napisałam powyżej same złe sytuacje. Bo to mnie boli, irytuje, drażni, czuję się z tego powodu poprostu samotna. Ale nie powiem, jest pomocnym człowiekiem, dużo mu zawdzięczam. Bardzo pracowity jest, obrotny, umie pozałatwiać różne sprawy. Jest lubiany przez dzieci i zwierzęta. Tak zauważyłam. Oczywiście towarzyski też jest. Ale coraz bardziej mi dalej, niż bliżej do niego. Proszę mi powiedzieć, wygląda to beznadziejnie, prawda?

Link to comment
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

  • SKOCZ DO: 
    Księgarnia >>>> | Apteka >>>> | Uroda >>>> | Sport >>>> | Dziecięce >>>> | Moda >>>>

  • PODCASTY.jpg

  • Blog Entries

    • 0 comments
      Ludzie chętniej próbują z kimś nowopoznanym, niż sprawdzają nowe sposoby budowania relacji, bo łatwiej jest wymienić partnera, niż skorygować własne postępowanie i przepracować coś w sobie. Jeśli chodzi o małżeństwa, w Polsce coraz częściej okazuje się, że do dwóch razy sztuka. 
       
       
    • 0 comments
      Plotka. Złośliwcy powiadają, że bywa to rodzaj przemocy pośredniej – dokuczania komuś okrężną drogą. Trochę straszne, bo – powołując się na dokument „Dylemat społeczny” – fake news roznosi się w sieci sześć razy szybciej niż fakt. Najwyraźniej rzeczywiście plotki są jak chwasty w ogrodzie; nawet jeśli zrywamy je, nowe rosną prędko. Czasami bywają to chwasty wyjątkowo toksyczne, bo używa ich się chociażby do mobbingu, gnębienia kogoś w miejscu pracy lub w związku z wykonywanym przez niego zajęciem. Na szczęście nie wszystkie plotki są takie złe. Na przykład ktoś kiedyś rozpowiedział, że podobno odziedziczyłem hotel. Kto by pomyślał, jak nagle i drastycznie może wzrosnąć atrakcyjność człowieka... 😆 Tak czy inaczej, uważajmy z tym plotkowaniem i pamiętajmy: plotka niewiele mówi o danej osobie – znacznie więcej o człowieku, który w nią wierzy. Miłego dnia.
    • 0 comments
      Kolejny podcast z cyklu psychologia relacji bez cenzury: 10 zjawisk, które psują związki. Psychologia miłości w kontekście czynników, które mogą zakłócić lub nawet przyczynić się do zakończenia relacji. 
       
       
       
    • 0 comments
      Kiedy ostatnio dane ci było doświadczyć głębokiego relaksu, któremu towarzyszy stan błogości, poczucia harmonii wewnętrznej i kojącego spokoju? Mam nadzieję, że miewasz takie odczucia nierzadko. Jeśli jest jednak inaczej, rozważmy, co można zrobić, aby sytuację poprawić. Wersja audio poniżej, a wersja tekstowa tutaj.
       
       
    • 0 comments
      Nadciąga weekend i być może niektórzy poświęcą chwilę albo dwie na jakiś serial. Nie mam na to za dużo czasu, więc wolę za często do tego typu produkcji nie zasiadać, bo niekiedy ciężko oderwać się. Wstrzemięźliwość we wszystkim – nawet we wstrzemięźliwości, więc robię wyjątki. Jako psycholog cenię barwne postacie, interesujące relacje i tym samy interakcje między bohaterami. Dramaturgia, wątki psychologiczne i niecodzienny obyczajowy kontekst też mają znaczenie. Jeśli zatem ktoś podziela sympatię do takich klimatów, może sięgnąć po „Po złej stronie torów”. Fabuła wciąga, ale jest to zarazem studium głęboko dysfunkcyjnej rodziny, która próbuje sobie radzić w obliczu splotu fatalnych okoliczności. A charaktery poszczególnych postaci zdecydowanie tego nie ułatwiają. Pierwszy sezon jest fenomenalny, natomiast pomimo słabszej jakości sezonu trzeciego, nawet tam dochodzi do takich scen, które wstrząsają nami na tyle mocno, że aż przydałyby się pasy bezpieczeństwa. Mocne. Podobało mi się. A Wy co polecacie?


  • Ważna informacja

    Chcąc, by psycholog ustosunkował się do pytania zadanego na forum, należy we wstępie podać swój wiek oraz swoją płeć i spełnić warunki podane w instrukcji darmowej porady. Psycholodzy udzielają odpowiedzi w miarę możliwości czasowych. W razie doświadczania nasilonych myśli samobójczych należy skontaktować się z numerem 112 by uzyskać ratunek. Doświadczając złego samopoczucia lub innych problemów można rozważyć też kontakt z telefonami zaufania i pomocowymi - niektóre numery podane są tutaj.

  • 05e7f642-357a-49b3-b1df-737b9aa7b7a1.jpg

  • SKOCZ DO:

  • PODCASTY-OCALSIEBIEpl.jpg

  •  
  • Podcasty i filmy o psychologii

  • Książki o rozwoju osobistym i psychologii

    83eaf72d-ea6e-4a48-ab5f-9aefa9423f3d.jpg

×
×
  • Create New...

Important Information

Używając strony akceptuje się Terms of Use, zwłaszcza wykorzystanie plików cookies.