Skocz do zawartości

Przeszukaj forum

Pokazywanie wyników dla tagów 'relacje'.

  • Szukaj wg tagów

    Wpisz tagi, oddzielając przecinkami.
  • Szukaj wg autora

Typ zawartości


Forum psychologiczne i obyczajowe

  • Forum powitalne
    • Poznajmy się!
  • Forum wsparcia
    • Rozwój osobisty
    • Niełatwe przejścia
    • Problemy w związkach
    • Rozstania, rozwody, żałoba
    • DDA/DDD
    • Zaburzenia lękowe
    • Zaburzenia nastroju
    • Inne, psycholog online, psychoterapia Skype
  • Forum integracyjne
    • Hyde Park
    • Kultura i sztuka, hobby
  • Opinie o Ocal Siebie
    • Propozycje zmian
    • Opinie o usługach Gabinetu Ocal Siebie

Product Groups

Brak wyników do wyświetlenia.

Kategorie

  • Pliki od psychologa online

Kalendarze

  • Community Calendar

Kategorie

  • Artykuły

Blogi

  • Refleksje mężczyzny

Szukaj wyników w...

Znajdź wyniki...


Data utworzenia

  • Rozpocznij

    Koniec


Ostatnia aktualizacja

  • Rozpocznij

    Koniec


Filtruj po ilości...

Data dołączenia

  • Rozpocznij

    Koniec


Grupa


O mnie

  1. Hej, Mam 26 lat i w dużym skrócie nie wiem co mam z sobą robić w życiu dalej, Tak, jestem na życiowym zakręcie w którym straciłem zdolność panowania nad prędkością i środkiem pasa którym zakręcam, bez kontroli. Wszystko zaczęło się w Marcu br. dokładnie 9tego, jak nie pamiętam nigdy dat tak tą zapamiętałem doskonale i zostanie ona w mojej pamięci jeszcze bardzo długo, tak samo jak kolejna data 7 kwietnia i 14 kwietnia jedna data ucięła mi obydwie nogi a następna na moment je przyszyła. 9 Marca dowiedziałem się po 7miu latach małżeństwa że moja Żona znalazła sobie kogoś innego, mało tego spotka
  2. Mam taki problem, a mianowicie mój związek od kilku lat żyję w związku bez okazywania uczuć, wsparcia, bez rozmowy, tylko są rozmowy służbowe odnośnie dzieci czy zrobienia zakupów, moje uczucia do żony zanikły gdy mnie odtrącała za każdym razem gdy tylko miałem ochotę się przytulić. Choć przeprowadzałem z nią na ten temat rozmowy, prosiłem się by się zmieniła tylko były puste obietnice i nic więcej. Od 12 lat choruję na depresję i sa dni lepsze i dni gorsze. Nigdy nie okazała, ze jej na mnie zależy. Mamy dwójkę dzieci 18 letniego syna i 11 letnią córkę. Od 2 lat myślę nad rozwodem, bo się męcz
  3. Witam.Jestem Weronika mam 18 lat jestem 5 miesięcy z chłopakiem który jest odemnie o 5 lat starszy.Przez pierwsze miesiące bylo idealnie dużo się działo jak w każdym związku na początku ale później trochę się to popsuło bo chłopak zaczął być zazdrosny.Kazał nie pisać z chłopakami,nie spotykać się z nimi i wsumie stwierdził że nikogo oprócz jego nie potrzebuje do szczęścia.Tak było przez miesiąc ale później nie wytrzymałam bo nie chce tracić kontaktów czułam się z tym źle bo lubię poznawać nowych ludzi i lubię z nimi rozmawiać.Przy kłótniach naciskał na to żebym zerwała ja mówiłam że nie chce b
  4. Witam mam 25 lat i nie wiem jak sobie poradzić z rozstaniem z żoną która nadal bardzo Kocham a ona jak twierdzi już nie. Mamy 2 letnia córeczkę. Nie mam pojęcia jak sobie z tym poradzić ciężko mi wgl coś zjeść w ciągu dnia bardzo tęsknię za żona ☹️ chciałbym prosić o jakieś rady jak przez to przejść ☹️
  5. Dobry wieczór Strasznie potrzebuję pomocy czy wsparcia i nie miałem gdzie i za co się zgłosić. Dopiero pomyślałem, że wpiszę frazę forum wsparcia i trafiłem turaj. Bardziej chyba wsparcia. Niedawno porzuciła mnie kobieta z którą we wrześniu obchodziłbym 2 rocznicę związku. Na początku było super, zainteresowała się mną, zaakceptowała moje wady. Była bardzo czuła, kochająca. Był jeden mały problem. Za bardzo się do mnie przywiązała, nie mogłem się na moment ruszyć, ponieważ wpadała w panikę. Chodziła na terapię do psychologa z problemem o którym nie wolno mi mówić i mnie nie dotyczy. Na po
  6. Ostatnio miałam poważną rozmowę na temat związku razem z moim partnerem ( związek trwa prawie 2 lata), ostatnio jakoś bardzo się nie kłóciliśmy, jednak powiedział mi że chce przerwy, że niewie co czuje i że niewie kiedy się odezwie, oczywiście nie zgodziłam się bo wiem że taka przerwa może nie być najlepszą decyzją. Doszłam do wniosku że to ja jestem tą osobą która bardzo stara się żeby było wszystko super w związku, za bardzo się angażuje, przez co mój chłopak mógł się pogubić? Na początku rozmowy nie byłam przekonana co do przerwy, ale jednak po pewnej chwilii kiedy stwierdziłam okej d
  7. Coraz częściej mam wrażenie, że wszystkiego zapominam, że cofam się w rozwoju. Nie potrafię się niczego nowego nauczyć. Nie pamiętam imion, twarzy, nie umiem zmusić swojego mózgu do pracy innej niż mechaniczne powtarzanie czynności. Unikam ludzi. Najchętniej zamieszkałabym w jaskini, żeby nie mieć z nikim kontaktu. Wcześniej prowadziłam bardzo otwarty dom, często miałam gości, teraz nie mogę na nich patrzeć i wyszukuję w nich wady. Chłopak mi się oświadczył w lipcu. Nie ucieszyło mnie to ani odrobinkę i czuję presję (której nie ma) żeby wyjść za niego za mąż. Po prostu czuję że tego się o
  8. Razem moim byłym chłopakiem jesteśmy po 7 letnim związku, znamy się od deski do deski. Kochamy się nadal i chcemy do siebie wrócić, jednak on jest w rozterce bo nie wyobraża sobie mnie stracić na zawsze ale tez boi się ze może mnie zranić, przez co popada w depresje, jak mogę mu pomóc by jego przypuszczenia były pozytywne ?
  9. Witam Wszystkich kto przeczyta moja wypowiedź.Mam 46 lat .W moim życiu zdarzyło się Tak wiele że mogłabym napisać ksiażkę.Walczyłam sama o wszystko przez bardzo długie lata ale czuję że brakuje mi już siły.Pierwszy raz piszę o moich problemach publicznie więc przepraszam za czasem haotyczne myśli.Jestem mężatka od 25 lat .Poznałam mojego męża w wieku 15 lat byline moim pierwszym chłopakiem,pierwsza miłościa mam 3 dzieci I pomyślicie szczęśliwa rodzinka w dzisiejszych czasach żadko spotykana sytuacja.Ślub wzięliśmy w wieku 21 lat pierwsze dziecko po 2 latach małżeństwa .Ale jak to życie w Polsc
  10. Jestem w długo letnim związku. Różnie między nami bywało, jednak nigdy się nie kłóciliśmy. Dzieli nas spora odległości wiec średnio spotykaliśmy się raz na tydzień. Wiadomo chciałabym częściej ale praca, obowiązki i odległość... W tym roku stało się coś zupełnie dla mnie nieoczekiwanego. Zdradziłam go. Do tej pory nie potrafię sobie tego wybaczyć. Przez pierwsze trzy miesiące widzieliśmy się tylko 4 razy. W kwietniu napisał mi ze z powodu pandemii nie możemy się widywać i tak do sierpnia pisaliśmy jedynie wiadomości. Czułam się, strasznie, samotnie, ciągle siedząca sama bez wsparcia i przyt
  11. to kolejny dzień zmagań w mojej 28-letniej historii. Cieżko mi to pisać, bo jestem trochę odcięty od swoich emocji. Nie mogę uwolnić się od toksycznych rodziców, którzy niszczą mnie każdą rozmową. piekło domu z problemem alkoholowym (ojciec) i narcystyczną matką ciągnie się za mną do dnia dzisiejszego. na szczęście znalazłem terapeute, który jest dla mnie światłem w tunelu i który dał mi bardzo dużo miłości. nie mniej jednak, w dalszym ciągu nie jestem odseparowany (głównie od matki) od rodziców, którzy chcą mieć wgląd w każdy aspekt mojego życia i wychodzą z założenia, ze jestem ich niewolnik
  12. Jestem kobietą. Mam 41 lat. Jestem DDA. Przez wiele lat byłam sama. Bałam się związków, a poza tym, nikt nie chciał takowego ze mną stworzyć. Miałam jednak przyjaciółki, znajomych. Rozwijałam swoje pasje - wprawdzie może trochę późno je odkryłam, ale byłam zadowolona z życia. Wiadomo, czasami nachodziły mnie marzenia o tym aby spotkać tego jedynego i założyć rodzinę, mieć dzieci... Niestety marzenia się spełniły, tylko nie do końca. Z moim obecnym partnerem jestem od ok 5 lat. Po roku zamieszkaliśmy razem. Z początku sądziłam że mamy ze sobą wiele wspólnego. Podobne pasje: rower, w
  13. Jestem 38 letnią kobietą, mamą 8 latka i 5 latki, żoną od 9 lat Hiszpana (40), mieszkamy w Hiszpanii w domu po jego rodzicach na prowincji, mam wykształcenie wyższe pracuję na pół etatu, praca biurowa, znam 3 języki, z bogatym doświadczeniem zawodowym z Polski, z dużą nadwagą ale ładna. By rzec kobieta spełniona... Mąż ze mną nie rozmawia, czasem jedynie w łóżku oczekując seksu lub wydając polecania w domu, bądź żale co jest źle zrobione. Z radosnej dziewczyny stałam się smutna kobietą. Dzisiejszy komentarz jakże podobny do wcześniejszych, po co będziesz robić ten kurs i tracić czas lepiej byś
  14. Dzień dobry, Mam 26 lat, a mój chłopak 28 lat. Jesteśmy ze sobą od ponad 1,5 roku i mieszkamy razem od ponad pół roku. Ja mam DDA (jestem po terapii), on prawdopodobnie również – alkohol w rodzinie. Oboje pracujemy, ja jestem po studiach (inżynier magister) i z miasta, a on posiada długoletnie doświadczenie w jednej firmie, z wioski. Mój chłopak jest bardzo kochany i ambitny. Bardzo honorowy, nigdy nie mógłby mnie zdradzić. Posiada w sobie dużo empatii (zwierzęta, dzieci i starsi ludzie w szczególności), zazwyczaj gdy zrobi coś źle, ma wyrzuty sumienia i potrafi się do tego przyznać – że
  15. Od kiedy pamietam, mam problemy z komunikacja i przebywaniem w otoczeniu innych. Juz za czasow szkoly, gdy w podstawowce nauczycielka wskazala mnie do czytania na glos, zawsze mialam oczy pelne lez i nie potrafilam skoncentrowac sie na tekstem. Wypowiadanie sie przed duza grupa ludzi, bylo niemozliwe. Z dziecinstwa takze pamietam, sprzeczki, bojki rodzicow oraz to zdanie, kiedy nie daj Boziu wtracilam zdanie podczas rozmowy rodzicow. " Cicho badz, teraz dorosli rozmawiaja"... I tak zostalo do tej pory... Gdy mialam te nascie lat, czesto zastanawialam sie " Czy kiedy urosne, bede pot
  16. Witam, mam problem z byłym chłopakiem. Postanowił zakończyć niedawno naszą znajomość. Rozstaliśmy się w przyjaznych stosunkach. Mieszkamy koło siebie. Teraz traktuje mnie chłodno, jakby mnie nie znał i unika. Przyznam że dziwna sytuacja , ponieważ muszę na codzień zmierzać się z jego niemiłym zachowaniem . Jak myślicie co powoduje u niego takie zachowanie?
  17. Witam, jestem 37 letnią mamą i żoną. Mam problem z wieloma rzeczami i właściwie nie wiem od czego zacząć. Jakiś czas temu około dwóch lat znalazłam u męża na telefonie dwuznaczne zdjęcia i rozmowy z pewną dziewczyną. Chyba wtedy znaczna część mojego zaufania do niego gdzieś runęła. Urwali ze sobą kontakt chociaż mam wrażenie że on nie chciał za bardzo tego (chyba była dla niego naprawdę ważna). Zaczęliśmy pracować nad poprawą naszych relacji i wyjaśnieniu co tak naprawdę sie popsuło i przez kogo. Stanęło nad tym, że w większości to moja wina bo nie poświęcałam mężowi uwagi, odpychałam go. Pewn
  18. Jesteśmy z partnerem od roku. On ma dzieci z poprzedniego małżeństwa 8 i 5 lat ja córkę lat 3. Problemem jest chorobliwa zazdrość o partnera i koleżanki oraz o jego dzieci. Został przyłapany przezemnie nie raz na pisaniu z innymi mówił że to tylko kwestia kolezenska. Od tamtej pory sprawdzam mu telefon codziennie a trwa to już rok 😯Poza tym starsza córka strasznie nim manipuluje musi robic co ona chce bo inaczej foch dzieci są u nas 2x w msc na weekendy. Próbowałam się z nią zaprzyjaźnić ale po prostu drażni mnie to że mnie nie słucha wcale jak one są w domu. Nie wiem czy da się cokolwiek z
  19. Cześć, poznałem dziewczynę zaczęliśmy się spotykać. Ma męża i dziecko,wszystko było w porządku zacząłem dogadywać się z dzieckiem, pokochałam je. myślałem że zbudujemy razem prawdziwy związek ale po jakimś czasie powiedziała mi że, jestem nie dojrzały i nie odpowiedzialny, wróciła do męża, mimo to dalej nie zerwalismy stosunków "lozkowych" po ostatnim spotkaniu zacząłem się agresywnie zachowywać powiedziała że nie chce mieć że mną żadnych kontaktów, boi się mnie nie wiem co się że mną dzieje, łatwo się denerwuje nie raz nie panuje nad sobą. Chciałbym to naprawić I zawalczyć o nią, A przede w
  20. Witam, jestem 37 letnia mama, 3 wspanialych zdrowych dzieci i zona od 16lat. Od ok roku juz nie jest tak jak bylo. Maz ma jakies fochy nie wiadomo o co, obraza się, czasami nie wiem nawet o co. Ja jestem ta gorsza, zawsze wszystko moja wina, on jest idealny. Ja zajmuje sie domem i dziecmi, to on pracuje. Mi nie mozna juz wyjsc nigdzie, bo wroce to ma fochy. Mam dosyc nie radze sobie z tym sama. Wychodzi sobie bez slowa, jedzie gdzies na chwile, aby mi zrobic na zlosc. Wraca z fochem, ja juz nie wiem o co chodzi.
  21. Witam, postaram się w "skrócie" opowiedzieć historię związku, w którym się znajduję. Otóż, od początku... : W zeszłe lato pojechałam do pracy za granicę wraz ze znajomymi, poznałam tam mężczyznę starszego ode mnie o 10 lat (ja 28, on 38- lecz różnica wieku nie ma dla mnie znaczenia) z którym od tamtego czasu jesteśmy razem w związku. Nasza relacja rozpoczęła się w taki sposób, że ja zostawiłam mojego byłego partnera poznając Krzyśka, a on swoją ex, z która ma 4-letnie dziecko (byli razem w związku 10 lat), lecz od dawna między nimi się nie układał
  22. Okres adolescencji to czas szybkich i trudnych zmian. Rzeczywistość stawia przed nastolatkami szereg wyzwań. Mat-fiz czy biol-chem? Dokąd pójdę na studia? A może nie studia, tylko praca? Czy wyprowadzać się z domu rodzinnego po szkole? Co ja robię ze swoim życiem? Co z nim zrobię? Kim ja w ogóle jestem? Jak chcę być postrzegana przez innych? Kim chcę być? Te i inne pytania pojawiają się w głowach większości nastolatków. Zauważalne jest to, że we współczesnym świecie młodzi ludzie mają przed sobą wiele różnych opcji. Z jednej strony można uznać to za coś pozytywnego – mogą przebierać w ofertach
  23. Witam, mam problem z rodzina każdy się ode mnie odwrócił jestem na końcówce studiów, nie dawno zmarł mój dziadek,bardzo się załamałem, cala rodzina powariowali przed śmiercią dziadka moja matka wymyślała mi ze jestem egoista dbam o tylko o siebie, wyzywała mnie od najgorszych,złodziei, szantażowała pieniędzmi, mówiła ze mi dowalili na studiach teraz twierdzi ze ja obgadywałem, ponieważ jak raz mi zrobiła awanturę to powiedziałem żyjącemu dziadkowi ze się pokłóciłem i co poszło, poszło dokładnie zęby zaczęła się leczyć bo ma za niskie białe krwinki zbiegło się równo z tym ze ja chciałem złoży
  24. Dzień dobry, Mam 40 lat, nie mam żony ani dzieci.. Od 3-mcy mam intensywną relację z kobietą (nazwijmy ją K) , która jest 2 lata starsza. Jest w separacji z mężem (nazwijmy go G) - 25 lat wspólnego życia, w tym 18 lat małżeństwa - córki w wieku 16 i 11 lat. Z tą kobietą ogólnie znam się 10 lat, łączą nas sprawy zawodowe. Od 3-mcy jestem dla niej wsparciem, pocieszycielem, teraz już bliskim przyjacielem. Problem polega na tym, że chciałbym z nią bliższych relacji, natomiast ona jest niezdecydowana i niestabilna. I ja to rozumiem, bo nie jest łatwo przekreślić tylu lat wspólnego życia... M
  25. Jestem kobietą, mam 33 lata. Nie posiadam własnych dzieci. Jako studentka pomagałam mojej siostrze w opiekowaniu się jej dziećmi. Aktualnie mam z nimi bardzo bliski kontakt. Od 3 lat obserwuję, że moja najmłodsza siostrzenica (9lat) nie rozwija się prawidłowo. Jako 2-4 latka była bardzo bystra i kontaktowa. Miała swoje zdanie, potrafiła je wyrażać. Manualnie również rozwijała się prawidłowo. Gdy osiągnęła wiek 6 lat zaczęły się moje obawy. Traciła równowagę, nie potrafiła utrzymać rozmowy, nie potrafi ustać na jednej nóżce. Nie ma takiego obiadu przy którym nie wyleje na siebie zupy, nie ma sp

Psycholog online

Psychoterapia przez Skype

Internetowa poradnia psychologiczna

Co wyróżnia nasz gabinet

×
×
  • Utwórz nowe...

Ważne informacje

Używając strony akceptuje się Warunki korzystania z serwisu, zwłaszcza wykorzystanie plików cookies.