Skocz do zawartości

Przeszukaj forum

Pokazywanie wyników dla tagów 'lęk'.

  • Szukaj wg tagów

    Wpisz tagi, oddzielając przecinkami.
  • Szukaj wg autora

Typ zawartości


Forum psychologiczne i obyczajowe

  • Forum powitalne
    • Poznajmy się!
  • Forum wsparcia
    • Rozwój osobisty
    • Niełatwe przejścia
    • Problemy w związkach
    • Rozstania, rozwody, żałoba
    • DDA/DDD
    • Zaburzenia lękowe
    • Zaburzenia nastroju
    • Inne, psycholog online, psychoterapia Skype
  • Forum integracyjne
    • Hyde Park
    • Kultura i sztuka, hobby
  • Opinie o Ocal Siebie
    • Propozycje zmian
    • Opinie o usługach Gabinetu Ocal Siebie

Product Groups

Brak wyników do wyświetlenia.

Blogi

  • Refleksje mężczyzny

Szukaj wyników w...

Znajdź wyniki...


Data utworzenia

  • Rozpocznij

    Koniec


Ostatnia aktualizacja

  • Rozpocznij

    Koniec


Filtruj po ilości...

Data dołączenia

  • Rozpocznij

    Koniec


Grupa


O mnie

  1. Mam 19 lat, jestem młodą, przepełnioną nadrealnymi marzeniami dziewczyną, która pragnie realizować wysokie cele i zbliżać się ku doskonałości. Niestety od jakiegoś czasu borykam się z bolesnymi refleksjami, które sprowadzają mnie ku śmierci i przemijalności ludzkiego życia. Często zastanawiam się, co będzie z nami po śmierci, czy wszystkie ziemskie poczynania mają jakiś głębszy sens. Niekiedy uwazam, że to wszystko co robimy, do czego dążymy, marzenia i plany nie mają sensu, bo smierć jest nieodwołalnym i koniecznym elementem każdej egzystencji. Codziennie zastanawiam się nad swoim losem, nie
  2. Witam, jestem studentka 2 roku chemii medycznej. Mam 21 lat. Zawsze byłam krytykowana przez rodzinę. Mieszkam z mamą i siostra u dziadków. Że jestem beznadziejna, nic nie osiągnę, że zostanę kura domowa jak wszystkie kobiety. Ojciec zostawił nas jak miałam 6 lat. Pamiętam do dziś lejącą się krew z ręki mamy bo mama z babcia chciały go zatrzymać. Od tamtej pory odwiedza nas tylko na 5 min jak jest w Polsce. Ostatnio zobaczyłam że po chemii w Polsce praca jest słaba. Załamałam się. Dobiło mnie to.. Nie wiem co dalej, nie wiem czego chce, kim jestem, co lubię. Nie jestem w stanie tak naprawdę wgł
  3. Witam Stało się! mamy pandemię choroby nieuleczalnej - koronawirusa. Czuję ogromny strach przed śmiercią. Może nie zabije mnie sam koronawirus ale ogromny chaos na świecie który skończy się m. in. kanibalizmem. Na prawdę boję się, pomóżcie!
  4. Witam mam 28 lat i mam dwójkę małych dzieci 6 tygodniowa i prawie dwuletnią córkę. Mój problem polega na uzależnieniu. Mieszkałam z facetem uzależnionym od narkotyków nie mogłam sobie z nim poradzić więc pojechalam z córką w ciąży do rodziców. Przeprowadziłam się bo zależy mi na naszej rodzinie i nie chciałam żeby nasze dziecko patrzalo jak tata się niszczy bo nie wiedziałam że pójdzie się leczyć. Poszedł się leczyć i stara sie. A rodzicami się rozczarowałam bo myślałam że przestali pić i ranić słownie. Ale okazało się że nie. Jestem bardzo rozdarta w nie wiem co robić czy wyprowadzić się od
  5. Jestem 24 letnią studentką z zaburzeniami obsesyjno-kompulsywnymi (nerwicą natręctw) i depresją połączoną z samookaleczaniem. Wiele lat temu poznałam osobę, która pomogła mi wyjść z jeszcze gorszego stanu psychicznego. Wsparła mnie i poprowadziła ku normalności. Wiele się działo przez te wszystkie lata, ale udało nam się nie kłócić ani razu (mówię o prawdziwej kłótni a nie sprzeczkach). Dzisiaj jednak przez moją nieuwagę to mogło się zmienić. Jak co rano moją przyjaciółką poszła do pracy. Nie wolno jej taM korzystać z telefonu. Ja z kolei wyjechałem do innego miasta załatwiać sprawy uczelniane
  6. Czy mam anoreksje? Mam 18 lat, 167cm wzrostu i ważę 46kg. W ciągu roku schudłam około 13kg. W tym czasie miałam dużo stresu. Cały czas myślę o jedzeniu, planuje co będę jadła dzisiaj, jutro. Nie jem fast foodow a słodycze tylko "zaplanowane". Niby mam świadomość że jestem szczupla, ale nie wydaje mi się że aż tak żeby mieć anoreksje. Czasami myślę że chciałabym przytyć, ale nie potrafię przekonać się do jedzenia zawierającego więcej kalorii, tłuszczu lub cukru. Bardzo często zwracam też uwagę na to jak ktoś wygląda i oceniam jego figurę. Dodatkowo od dwóch lat nie mam miesiączki. Brałam mies
  7. Witam. Spróbuję w miarę jasno przedstawić swoją sytuację, i z góry przepraszam jeśli będzie to opisane zbyt obszernie. Mam 18 lat. W wieku 10 lat zdiagnozowano u mnie Zespół Aspergera. Wcześniej było podejrzenie ADHD, ponieważ nie potrafiłam odpowiednio zachowywać się w szkole. Nie słuchałam na lekcjach, do dorosłych zwracałam się na Ty, nie nawiązywałam kontaktu z rówieśnikami. Rzecz w tym, że to nie tak, że sama nie potrafiłam rozmawiać z innymi dziećmi, bo już na początku szkoły niektóre dzieci bardzo źle nastawiły inne dzieci do mnie. Z tamtego okresu (1 klasa) mam praktycznie amne
  8. Jestem 20 letnia kobieta. Od roku leczę żołądek, zdiagnozowano juz zapalenie żołądka które zostało wyleczone a teraz zdiagnozowana została dyspepsja. Jest to dla mnie o tyle trudne ze czuje paniczny lek przed wymiotowaniem. Przez cała ta sytuacje boje sie napić alkoholu czy zjesc czegoś na mieście, ponieważ przez ciagle mdłości boje sie ze zwymiotuje. Przez to wszystko zaczynam bać sie wyjsć do ludzi czy przebywania w miejscach innych niż moj dom. Często zdarza mi sie płakać, ponieważ czuje bezsilność przez chorobę. Chve teraz zacza studia ale boje sie ze nie będę mogła skupić sie na niczym in
  9. Witam wszystkich. Mam nadzieję że to odpowiednie miejsce na tego typu historie ... Mam na imię Mateusz mam 24 lata, od prawie 6-ciu lat jestem w najlepszym związku jaki sobie mogłem wymarzyć. W grudniu 2018 roku wróciłem do swojej połówki po rocznej pracy za granicą żebyśmy mogli się w końcu nacieszyć sobą i odrobiną zaoszczędzonej gotówki. Natomiast 23 Lutego 2019 roku dwa dni przed moimi urodzinami zdiagnozowano u mnie rak taki cios w plecy ... Trzy tygodnie później po mojej operacji, zachorował mój bliski wujek na raka nerki. Przeszedłem cały proces BEP, chemioterapie która trwała w sumie
  10. Postaram się sprawę przedstawić najjaśniej jak tylko potrafię. Jestem 23letnim mężczyzna bez stałego związku. Jakiś czas temu znajoma (koleżanka dziewczyny mojego kumpla od dziecka) poprosiła mnie żebym poszedl z nią na impreze rodzinna poniewaz nie miała z kim iść. Dziewczyna też była wolna. Ona jest skrajnie nieatrakcyjna. Naprawdę skrajnie. Zgodziłem się iść z nią na tą imprezę tylko dlatego że było mi jej szkoda. Dosłownie moment po tym jak się zgodziłem z nią pójść bardzo wyraźnie zaznaczyłem że chciałbym po imprezie wrócić do swojego domu, a ona się na to zgodziła. (Mam na to dowody).Sam
  11. Dzień dobry, Od pewnego czasu nie daje mi spokoju jedna rzecz z moim chłopakiem. Mamy po 22 lata, jesteśmy razem 1,5 roku. Nie uprawialiśmy normalnego seksu, tylko oralny. Czy to jest normalne, ze podczas seksu oralnego on myśli też o innych kobietach? Ja myślę tylko o nim w momentach podniecenia i zrobiło mi się naprawdę przykro jak się dowiedziałam, że on myśli o innych dziewczynach, bo nie jesteśmy razem jakoś bardzo długo, tego seksu oralnego tez nie bylo jakoś dużo, więc nie wierzę, że już mu się znudził ogólnie on ma dosyć spore potrzeby seksualne (masturbuje się raczej codziennie,
  12. Witam, mam na imię Patrycja mam 23 lata. Szukam pomocy bo jestem na etapie, że sama już nie dam rady. Nie umiem sprecyzować co mi dolega, bo codziennie jestem inna. Czasami zmieniam się co kilka dni. Popadam w skrajności bezużyteczności, wściekłości i smutku. Czasami nie czuje kompletnie nic. Ale zdarzają się momenty kiedy jestem super euforycznie zadowolona i mam ochotę robić wszystko przez co nakupiłam pełno rzeczy których nie używam.. czyli skrzypce, aparaty, sztalugi do obrazów, mikrofony, pełno książek z których żadnej nie przeczytałam ale mimo to kupuje następne, gitara i wiele inn
  13. Witam wszystkich serdecznie, Mam 25 lat. Od prawie ośmiu miesięcy spotykam się z chłopakiem. Wcześniej miałam dwa związki, pierwszy w wieku 17 lat, który skończył się moją zdradą i drugi w wieku 23 lat, który był bardzo toksyczny i wybuchowy. Jestem DDA, moja mama jest alkoholiczką. Zacznę od historii picia mojej mamy. Związek moich rodziców był nieudany, pobrali się bardzo wcześnie, bardzo do siebie nie pasując. Moja mama miała liczne romanse, w szczególności z żonatymi mężczyznami, o których już jako dziecko wiedziałam. W dalszym ciągu jednak miałam z mamą bardzo dobry kontakt, l
  14. Cześć. Jestem Marcin, mam 24 lata. Od dziecka mieszkam w "domu" pełnym konfliktów, notoryczne kłótnie rodziców, rodzeństwa, dochodziło również do rękoczynów, ale mimo wszystko niezbyt poważnych. Wyjątek to bicie mnie pasem przez ojca, który to robił pod nieobecność domowników w ramach kary za to, że nie poszedłem do kościoła. Przez to potem przestałem chodzić i zacząłem buntować. Bardzo rzadko bywają dni bez kłótni rodziców. Już w pierwszych latach szkoły podstawowej miałem problemy z relacjami międzyludzkimi. Poznałem wtedy jedynego kolegę z którym się zadawałem do czasu ukończenia gimna
  15. Mam 35lat z mężem od 17lat razem, dwoje dzieci 8 i 12lat. Dwa lata temu rozstaliśmy się (mieszkaliśmy osobno) lecz po 4 miesiącach pozwoliłam mu wrócić, mieliśmy umowę, on tą umowę niedawno zerwał, znowu jestem w tym samym punkcie. Dałam się nabrać, jestem objęta pomocą psychologiczną. Czy dzieci powinny znać powód naszego rozstania? Mój mąż mnie okłamuje, ma koleżanki, o których ja się dowiadywałam przypadkowo. Znalazłam kiedyś smsa świadczącego o zdradzie. Dwóm kolejnym powiedział że je kocha. To jest tak pogmatwane, że długo by opowiadać.... Nie powiedziałam do końca prawdy dzieciom dl
  16. Witam mam 23 lata i od 5 lat zmagam się sam ze sobą. Otóż mój problem głównie polega na strachu przed samym sobą. Nachodzą mnie leki mam fobie różne oraz myśli takie jak z horroru i samobójcze boję się że kiedyś coś mogę komuś zrobić ale najbardziej to tego że pewnego dnia stracę kontrolę nad sobą że nie będzie wiedział co robię co mówię itd że będę już jak warzywo. Przez 3 lata z tym żyłem i starałem się pokonywać te leki czasami uciekalem do auta i wracałem do domu czasem wygrywalem problemem było nawet zrobić zakupy bo napadal mnie panicznie strach i nie wiedziałem co się ze mną dzieje w pr
  17. Witam jestem 30letnim meszczyzna od dziecka wiem że kobieta ma władzę i rządy należą do niej a meszczyzna ma się dostosować. Mamunia moja i starsze siostrzyczki od małego pokazywały mi gdzie jest moje miejsce. Będąc przy nich całe życie wiem że nie poradzę sobie bez nich. Mamunia pokazała że kobiety kierują światem a facet to niepotrzebna istota którego miejsce jest u stóp kobiety. Będąc dzieckiem wiedziałem że mamunia kochana stawiając stópki na mojej twarzy wciskając ja w podłogę pokazuje swą władzę oraz dobroć i to jaką jest wspaniała pozwalając na masaz swych stópek, uśmiechając się do mni
  18. Witam. Mam 43 lata. Kiedyś chodziłem na psychoterapię, było to jakieś 20 lat temu. Powodem był paraliżujące lęk na temat nieuchronnej śmierci. Jakoś minęło. Przez te wszystkie lata żyłem bez większych problemów wewnętrznych. Mam żonę i córeczkę. Kocham je mocno. Kiedy zaczęła się ta cała epidemia przeżyłem kilka dni strachu, ale to minęło i do zeszłego tygodnia było ze mną wszystko ok. Jednak zwyczajnie przeglądając internet natrafiłem na materiały dotyczące pogarszania się klimatu, mówiące o tym, że niedługo będzie katastrofa. Lub materiały o tym, że zaraz wybuchnie wojna, albo takie któ
  19. Witam. Jestem młodą kobietą, mam 24 lata. Chciałabym zmienić coś w moim życiu, ponieważ męczy mnie moje własne zachowanie. Zacznę może od natrętnych myśli. Nie potrafię wyłączyć myślenia. Mój mózg nie potrafi myśleć o normalnych rzeczach. Ciągle zamartwiam się. Myślę o problemach, mam wrażenie, że ciągle ich przybywa. Ciągle myślę jak je rozwiązać. Myślę jakie nowe problemy mogą mi się przytrafić, jeśli coś nie pójdzie po mojej myśli. Nawet myślę o problemach mojego partnera, mojej mamy a czasem nawet znajomych jeśli zadadzą mi pytanie. Jest to strasznie męczące, ciągle czuje stres
  20. Jestem mam czwórki dzieci. 6 lat temu pochowałam 5 dziecko wczesniaka. Mam syna który ma problemy zdrowotne. Nie tak dawno miał mieć zabieg ale przez problemy z krwią bo ma problemy z krzepliwościa. Przez lęka do syna mam grupie wyobrażenia ze on mi umiera przychodzą mnie myśli że go stracę. Gdy zaczynam onim myśleć zaczynam płakać. Nie wiem dlaczego widzę mojego syna jak umiera przez ten strach zaczyna mnie w klatce piersiowej kuc. Boję się że przez moje manię mogę zapeszyć. Proszę o pomoc czemu się tak dzieje..
  21. Hej, mam 25 lat i przez prawie miesiąc miałam przerwę z moim chłopakiem. Po tym czasie usiedliśmy, przegadaliśmy i wszystko sobie powiedzieliśmy i teraz budujemy związek na nowo. Mój problem tutaj jest taki że czasami panikuję jak on traktuje mnie jakoś inaczej niż dotychczas, jak nie mówi o planach na przyszłość czy jak się posprzeczamy to dopytuję kilka razy czy na pewno między nami jest okey i wiem że męczę tym i niego i siebie. Wiem że on, tak jak ja, chce naprawić nasz związek i wiem że powinnam być spokojna, ale jednak czasami pojawia się strach i panika i chciałabym się tego pozbyć ale
  22. Witam Jestem mężczyzną, mam 28 lat. W wieku 18 lat miałem już syna z kobietą z którą byłem 2 lata, kiedy syn miał rok, nasz związek nie wytrzymał. Dokładniej ja nie wytrzymałem. Obecnie jestem w związku małżeńskim z inna kobietą od 6 lat. Oświadczyłem się jej szybko bo po 6 miesiącach znajomości co teraz wiem było totalnym błędem i nie wiem właśnie co mną aż tak targnęło, żeby się na to zdecydować wtedy w wieku 21 lat. Wszystko było super od początku, bardzo wyrozumiała, pomocna, wspierająca, motywująca kobieta. Już jednak w okresie narzeczeństwa zacząłem zauważać, że jednak robi s
  23. Zaczynajac od dziecinstwa, molestowal mnie ojciec. Probowalam popelnic samobojstwo. w szkole szlo mo strasznie. Wolalam tam nie chocic. Teraz mam 29lat i męża i 2dzieci. Od szkoly mialam problem z nawiazywaniem znajomosci. Ciagle bylam o cos zazdrosna o wszystko. Ciagle podejrzewalam meza o zdradę. Teoche sie ro zmienilo po urodzeniu dzieci. Mam bardzo niska samoocene. Mąż wyzywal mnie i ponizal. W pewnym momencie postawilam mu jasno granice i nie dalam soba tak pomiatac. Maz wyjerzdzac zaczol za granice. Nie interesowal sie mna i dziecmi. Zaczelo sie psuc jeszcze bardziej. Pojawil sie w moi
  24. Dzień dobry Nie wiem od czego zacząć więc zacznę od początku. Bardzo często miewam w huśtawki nastrojów i mam problem z decyzyjnością. Prawie codziennie trapią mnie myśli samobójcze a rzeczywistość nieustannie przechodzi z przekoloryzowane do przerażającej, nie potrafię zorganizować sobie życia uczuciowego Jestem jedynakiem, mój ojciec zmarł gdy miałem 6 lat popełniając samobójstwo. Całe dziecięce życie mówiono mi że zmarł na serce ale gdy miałem 17 lat znalazłem dokument z oględzin łazienki w której się powiesił. (był uzależniony od heroiny) Po śmierci ojca matka (

Psycholog online

Psychoterapia przez Skype

Internetowa poradnia psychologiczna

Co wyróżnia nasz gabinet

×
×
  • Utwórz nowe...

Ważne informacje

Używając strony akceptuje się Warunki korzystania z serwisu, zwłaszcza wykorzystanie plików cookies.