Skocz do zawartości

Przeszukaj forum

Pokazywanie wyników dla tagów 'lęk'.

  • Szukaj wg tagów

    Wpisz tagi, oddzielając przecinkami.
  • Szukaj wg autora

Typ zawartości


Forum psychologiczne i obyczajowe

  • Forum powitalne
    • Poznajmy się!
  • Forum wsparcia
    • Rozwój osobisty
    • Niełatwe przejścia
    • Problemy w związkach
    • Rozstania, rozwody, żałoba
    • DDA/DDD
    • Zaburzenia lękowe
    • Zaburzenia nastroju
    • Inne, psycholog online, psychoterapia Skype
  • Forum integracyjne
    • Hyde Park
    • Kultura i sztuka, hobby
  • Opinie o Ocal Siebie
    • Propozycje zmian
    • Opinie o usługach Gabinetu Ocal Siebie

Product Groups

Brak wyników do wyświetlenia.

Blogi

  • Refleksje mężczyzny

Szukaj wyników w...

Znajdź wyniki...


Data utworzenia

  • Rozpocznij

    Koniec


Ostatnia aktualizacja

  • Rozpocznij

    Koniec


Filtruj po ilości...

Data dołączenia

  • Rozpocznij

    Koniec


Grupa


O mnie

  1. Mam 32 lata, jestem w związku od 8 lat z facetem i mamy 6letnia córkę. Od ponad półtora roku jest dramatycznie z tego względu że mój narzeczony się rozchorował. Ale od początku: z poprzedniego małżeństwa mam 14letnia córkę która mieszka z nami, ich kontaktu nigdy nie były dobre do momentu jego choroby, mogą córka zawsze go denerwowała,nasz związek nigdy nie był jakiś super. On zapalony piłkarz i pasjonata siłowni. Rzadko znajdował czas dla nas przez swoje pasje. Gdy przychodził weekend żeby iść gdzieś razem to zawsze miał swoje pasje tak jak w tygodniu . Nie dał sobie przemówić aby zrezygnować
  2. Witam! Jestem studentką i mam 21 lat. Jestem w związku prawie dwa lata z facetem, który ma toksyczną siostrę. Problem polega na tym, ze jego siostra, z ktora mial zawsze bardzo dobry kontakt, zachowuje sie dziwnie. Cieżko mi stwierdzić czy juz wczesniej tak sie zachowywali. Prawdopodobnie jest ona o mnie zazdrosna i nie potrafi sie pogodzić z tym ze on poswieca mi teraz wiecej uwagi i czasu niz jej. Jest dla mnie nie mila, opryskliwa i fałszywa. Zawsze robi mi pod górkę. Mój facet ma dwie starsze siostry, z ta druga mam dobry kontakt. Czasami jego siostra zacho
  3. Witam. Mam 33lata,jestem mężatka,mam syna 6letniego. Od kiedy pamiętam zawsze bylam nieśmiała. Zawsze bałam się krytyki,odrzucenia. Będąc w grupie chce powiedzieć coś fajnego ale co bym nie powiedziała na pewno będzie głupie,będą się ze mnie śmiali, dlatego nie mówie nic. Potrafię rozmawiać jedynie sam na sam z osobami co do których mam pewność ze lubią mnie. Niewiele było w moim życiu takich osób. Najlepiej czuję się przy osobach dużo starszych od siebie,rówieśnicy mnie przerażają,wydaje mi się ze mężczyzna w moim wieku nie bedzie mnie chciał,że jestem nieatrakcyjna. Boję się przechodzić
  4. Mam 22 lata, jestem mężczyzną. Czy to, ze ciężko by mi było wytrzymać (nie wiem czy bym dał radę, myślę że to byłaby walka) tydzień bez seksu/masturbacji oznacza, że jestem uzależniony? Czy to po prostu wysokie libido? Mam dziewczynę, pierwsza moja dziewczyna, jesteśmy 2 lata razem, co 3 dni mamy seks, jednak czasem podniecę się nią, a ze względu na brak intymności (mieszkamy z rodzicami) nie uprawiamy seksu. Wtedy, jak dziewczyna pójdzie do domu, to np. za godzinę wraca do mnie myśl o seksie, potem mija, wraca różnie, np. za parę h/następnego dnia. Wtedy masturbuje się przy porno. Czy to
  5. Hey jestem Justyna mam 32 lata. Od 21 lat jestem dda. To Zaczęło się pare dni przed BN 1999 r.(Chyba Wigilia ). Miałam 11 lat i 3 miesiące wcześniej ur mi się brat. Pamiętam jak przez mgłę nieprzytomna matkę leżącą na wersalce i huk tłuczonego szkła kiedy dziadek wchodził przez balkon. Potem pamiętam jak leżałam na wersalce u dziadków wokół przy stole ciotka, dziadkowie i moja młodsza siostra a ja nie plakalam ja wyłam z niemocy. 11 letnie dziecko płaczące z niemocy tego świata. Od tamtej pory już nic nie było takie samo. Musiałam szybko dorosnąć i zmierzyć się z prawdziwym życiem i choć te
  6. Hej Wyszystkim, mam 28 lat, z zawodu jestem grafikiem komputerowym, a prywatnie po prostu artystką. Rodzice, a zwłaszcza mama wychowali mnie na osobę miłą, delikatną, uczynną pełną sympatii i współczucia do innych. Nie umiem się kłócić toteż unikam takich sytuacji. Od 5 lat jestem w związku z partnerem, który jest inteligentny, na wszystko ma odpowiedź, jest ambitny i doskonale rozumie moje uczucia. Niestety jest też narcyzem. Nigdy nie było między nami idealnie, ja przez kilka lat zaślepiona jego osobowością, która pomimo przejawów chamstwa nie gasiła moich uczuć do niego, byłam gotowa wskocz
  7. Witam! Mam prawie 30 lat, jestem korpoludkiem. Od nastoletnich lat czuję się bezwartościowa, ponieważ nigdy nie mam wielu przyjaciół. Mam w głowie mocne przekonanie, że człowiek, do którego ludzie nie lgną to człowiek bezwartościowy. Wiem, że jeśli ktoś jest z tych popularnych z tabunem znajomych i przyjaciół wcale nie musi być dobrą, fajną i wartościową osobą. Ale nie umiem sobie wyobrazić kogoś, kto nie ma żadnych przyjaciół (ale nie dlatego, że nie chce, tylko dlatego, że ludzie nie chcą jego) i jest jednocześnie fantastyczną osobą. Mogłabym być głupia, brzydka i biedna, te rzecz
  8. Mam 41 lat. Przez tą pandemię COVID-19 nie chce mi się żyć. Miałem plany na przyszłość a teraz czuję jakbym był sparaliżowany po wypadku. Nie boję się może samego zarażenia, lecz przerażają mnie konsekwencje pandemii w tym przeczuwam koniec ludzkości. Nie wiem co zrobić z sobą!
  9. Właściwie nie wiem od czego zacząć mam bardzo dużo problemów z którymi sobie nie radzę pisze tutaj w nadziej że ktoś mi w końcu pomoże albo coś doradzi więc tak wiem że mam depresję stwierdził to w gimnazjum psycholog brałem leki z czasem przestałem je barć i chodzić do psychologa i zaczęło być coraz gorzej czuje ze depresja się bardzo pogłębiła kiedyś się samookaleczlem ciąłem się i miałem myśli samobójcze i teraz to wróciło nie ma dnia żebym się myślał jak i kiedy się zabić zrobił bym to już dawno tylko brak mi odwagi do tego znowu zacząłem się ciąć nie wiemy jak sobie z tym poradzić to jede
  10. Dzień dobry, Mam 27 lat i mam problem. Od roku jestem pod ciągłym stresem związanym z pracą na etacie i otworzeniem swojej działalności, która wymaga dużej odpowiedzialności. Mam wrażenie, że to mnie przerosło. Na początku tego roku zaczęły mi się zawroty głowy i na moment tracenie świadomości. Na początku myślałam, ze to chwilowe bo stres, bo dużo pracy. Jednak doszło do tego, że zawroty pojawiały się prawie codziennie i nie tylko w pracy ale również przed snem, gdy już leżałam na łóżku. Przestraszona, że może coś jest nie tak z moim zdrowiem poszłam do neurologa. Zrobiłam rezonans, któr
  11. Witam, a więc spotykam się od marca z facetem, którego znam od 8 lat. Jest po rozwodzie od lutego 2019 roku. Byl mną zainteresowany od dłuższego czasu, problem w tym, że teraz do tego wszystkiego rozwiodła się nasza wspólna znajoma, która do niego pisze. On niby twierdzi, że nic ich nie łączy i, że to tylko koleżanka, ale ja jestem zazdrosna, on o tym wie i go to denerwuje trochę. Nie wiem co robić, jak mam sobie z tym wszystkim poradzić, ponieważ nasze rozmowy sprowadzają się do zdania, że przesadzam i się za bardzo wszystkim przejmuje.
  12. Przyjaciele mieli pewien kłopot prawny, o którym nie chcieli z nikim rozmawiać. Dowiedziała się o nim jakimś cudem ich bliska znajoma, wkurzona, że nie wiedziała wcześniej. Jest tak nakręcona, że w odwecie postanowiła zniszczyć tę rodzinę. Dzwoni po znajomych, rodzinie i opowiada nieprawdziwą wersję wydarzeń, podburzając i kierunkowując na nienawiść, niestety skutecznie. Miała już doświadczenie doszczętnego zniszczenia kilku innym osobom życia (min. dlatego nie została poinformowana), w tym doprowadzając do czyjegoś samobójstwa. Jest w stanie i w znajomościach, aby poruszać niebo i ziemię, ab
  13. cześć, mam na imie Iwona mam już swoje lata i jestem singielką ale zostałam ofiarą oszusta matrymonialnego. Zakochałam sie a on mnie oszukał. Wiara w mężczyzn została pogrzebana - nie mogę nawet patrzeć na nich. Pragnęłam w zyciu uczucia miłości, bezpieczeństwa, akceptacji. Byłam niezależna finansowo.Niestety zycie spłatało mi figla. Obecnie nie mogę sobie poradzić z myslami co będzie jutro, za tydzień czy za rok bo zostałam pozbawiona środków do życia. Nie potrafię przestawić się na inny tor myslenia I przez to rozpada się moje zdrowie I życie codzienne. Jestem zgaszona, bez energii I jesli
  14. Witam jestem kobieta 23 lata potrzebuje porady. Juz od nastoletniego okresu mialam dziwne urojenia, myśli, jednak teraz chcialabym sie kogos poradzic. Otoz miewalam urojenia na tle religijnym - ze swiat sie konczy bog wybral swoich wybrancow ja jestem jednym z nich i musze sie dobrze zachowywac, czulam jakby to za chwile mialo sie doslownie stac. Do tego wierzylam w elity majace nad nami kontrole, balam sie o tym mowic zeby mnie nie znalezli. Mialam manie prześladowcze. Miewam urojenia ze partner mnie zdradza, czasem tez ze sa wszyscy sa przeciwko mnie. Od kilku lat moze 5 miewam mysli tak jak
  15. Cześć , jestem Gosia , mam 23 lata. Od pięciu lat jestem w związku , mam trzy letniego syna.. Jestem tutaj ponieważ nie wiem gdzie szukać pomocy.. Chodzi o to , że od jakiegoś czasu boję się rozmawiać ze swoim partnerem na różne tematy.. Zazwyczaj nasze rozmowy kończą się jego krzykiem i tyle.. Jak przełamać ten lęk ? Chodzi tutaj o zaufanie.. Nie potrafię z Nim o tym porozmawiać.. Po prostu się boję.. Zawsze mi powtarza , że mogę z Nim rozmawiać o wszystkim.. Pomocy !
  16. Witam, jestem młodą kobietą, 19 lat. Jakiś problem w mojej psychice siedział od zawsze, 4 lata temu byłam w szpitalu psychiatrycznym, lecz ostatecznie nie przypisano mi żadnej diagnozy, ponieważ siłą manipulacji zmusilam rodziców, by wypisali mnie na rządanie. Jeszcze przed pobytem w szpitalu jednak psychiatra wypisywał mi leki na schizofrenie i depresje, ktore u mnie podejrzewal. Do rzeczy - kazdego dnia wstaje z takim dziwnym uczuciem w srodku, jakby ktos zabral mi kawalek siebie, niekonczaca sie pustka. Nastroj zmienia mi sie bardzo szybko i bardzo czesto. Strasznie silnie na wszystko
  17. Jestem kobietą, 25 lat. Skończyłam studia, od 9 miesięcy jestem mężatką. Mam problem ze spotkaniami towarzyskimi i rozmawianiem z ludźmi. W moim życiu są dwie osoby z którymi potrafię swobodne rozmawiać- mój mąż i jedna koleżanka. Jestem bardzo zamknięta na większość ludzi, włącznie z moją rodziną. Moim problemem jest to, że nie potrawie się odezwać na spotkaniach, szczególnie u rodziny męża. Czuje jakbym wstydziła się cokolwiek powiedzieć i siedzę przez całe spotkanie milcząc. Do tego w czasie takiego rodzinnego spotkania odczuwam spadek energii, bezsilność. Oczywiście ludzie różnie to odbier
  18. Kobieta lat 18, od dłuższego czasu przejmuję się jedną, dla wielu pewnie blachą rzeczą. Otóż mam tu na myśli moje zdjecia, które krążą po internecie. Są to najzwyklejsze zdjęcia przedstawiające mnie, moją sylwetkę, nic wulgarnego. Jednak w głębi duszy chcę się ich pozbyć, ponieważ ubzdurałam sobie ze ktoś je kiedyś znajdzie i jakoś je wykorzysta, jednak wiem, że wiem iz usunięcie ich z internetu jest to niemozliwe. Mimo to ciagle miewam o tym natrętne myśli, również mam różne kompulsje z tym związane. Nie wiem dlaczego tak się dzieje i dlaczego przejmuje się aż tak bardzo jakimiś głupimi zdjęc
  19. Jestem Weronika i mam 21 lat. Odkąd pamiętam moja matka ma problemy z alkoholem choć w ostatnim czasie nasiliły się do tego stopnia, że skoczyło się w psychiatryku gdyż miała omamy i zachowania agresywne. Sama też miałam problem z alkoholem lecz od 2 tygodni jestem czysta, lecz mam stany lękowe, nerwice. Przeszkadza mi ona w normalnym funkcjonowaniu jak choćby lekkie omdlenia przez natłok stresu. Czy jest to reakcja mojego organizmu na ostatnie przeżycia związane z matka i wszystkie te objawy miną czy konieczne jest podjęcie terapii? Pozdrawiam
  20. Jestem Weronika i mam 21 lat. Odkąd pamiętam moja matka ma problemy z alkoholem choć w ostatnim czasie nasiliły się do tego stopnia, że skoczyło się w psychiatryku gdyż miała omamy i zachowania agresywne. Sama też miałam problem z alkoholem lecz od 2 tygodni jestem czysta, lecz mam stany lękowe, nerwice. Przeszkadza mi ona w normalnym funkcjonowaniu jak choćby lekkie omdlenia przez natłok stresu. Czy jest to reakcja mojego organizmu na ostatnie przeżycia związane z matka i wszystkie te objawy miną czy konieczne jest podjęcie terapii? Pozdrawiam
  21. Witam. Jestem tutaj pierwszy raz, jest pozna godzina 00:30 w nocy a ja nie mogę spać i postanowiłam podzielić się czym z Wami. Otóż mam na imię Agata , mam 29 lat i wspaniałą pięcioletnią córkę . W zeszłym miesiącu byłyśmy z moja siostra i jej rodzina nad morzem. Było wspaniale az do pewnego momentu. Umówiłyśmy się z siostra , ze najpierw ja opiekuje się dziećmi które są w wodzie, potem ona ( na zmianę ). I w momencie kiedy ja byłam na ręczniku na piasku blisko wody moja córka była w kole w wodzie do kolan, a siostra patrzyła na nią. To wszystko trwało sekundy. Corka myślała ze jest blisko i c
  22. Witam. Jestem 30 letnia kobieta, od 2 lat Żoną, od roku Mama. Odkad zaszłam w ciążę, czyli od prawie 2 lat Maz kochał się że mną tylko raz i to jeszcze mam wrażenie że z łaski bo po wielu rozmowach. Rozmowy zaczely się w kwietniu, kiedy już miałam taka ochotę a on nie chciał bo jak twierdził "za dużo zjadł a po jedzeniu nie chce".. Za każdym razem była jakaś wymówka. Aż w końcu się udało, w maju, raz. Po tym seksie stwierdziłam że coś jest nie tak skoro Maz nie chce się że mną kochać..przed ciąża regularnie się kochaliśmy. Zajrzałam więc do telefonu, może mnie zdradza? Znalazłam se
  23. Cześć mam na imię Klaudia mam 26 lat,od trzech lat choruje na nerwice, w listopadzie 2019 zaczęła mi spadać waga z 62 na 61 kg później w grudniu miałam nie przyjemna rozmowę z moją ex przyjaciółka która wyznała mi przy większych emocjach ze całowała się z moim mężem. Ja nie wiedziałam co robić, straszne emocje, szum w głowie, lęk, strach duże nerwy. I po trzech dniach od tej rozmowy zaczal mnie boleć brzuch z lewej strony i plecy, byłam trzy razy na pogotowiu nic mi nie pomogli. W styczniu 2020 poszłam do lekarza rodzinnego który stwierdził że to przez nerwy mam ból z lewej strony. Dostałam sk
  24. Witam. Sprawa dotyczy mojego męża. Zacznę od początku : mój mąż wychował się bez ojca, zostawił jego mamę , gdy miała 17 lat, jeszcze przed jego narodzinami, przez całe życie utrzymywał bardzo sporadyczny kontakt, a od kilku lat nie odzywa się wcale. Mojego męża wychowała mama ze swoim mężem, u nich tez nie było wesoło.... była agresja, mojego męża traktowali zawsze „obojętnie” . Jego mama była bardzo młoda , rozpoczynała swoje życie , wiec mój M był zawsze najmniej ważny , ale radził sobie świetnie . Jednak teraz , gdy ma 26 lat, coś się z nim dzieje.... obecnie mieszkamy u moich rodziców , p
  25. Witam, jestem kobieta i mam 20 lat. Mój problem polega na tym ze ostatnio przyznałam się rodzicom ze jestem biseksualna. Jestem w ponad 2,5 rocznym związku z kobieta i jest bardzo dobrze między nami. Gdy się jednak przyznałam rodzicom, zaczęły się straszne problemy. Począwszy od wyzywania mnie, mówienie z to obrzydliwe aż do próby „naprawienia mnie”. Ciagle powtarzanie przez mamę ze da się zmienić tylko trzeba chcieć, powtarza ze nikt nigdy mnie nie zaakceptuje. Zyje z nimi w domu, aktualnie studiuje. Przez pandemie zostałam zmuszona do powrotu do domu i w sumie żyje na ich utrzymaniu wiec

Psycholog online

Psychoterapia przez Skype

Internetowa poradnia psychologiczna

Co wyróżnia nasz gabinet

×
×
  • Utwórz nowe...

Ważne informacje

Używając strony akceptuje się Warunki korzystania z serwisu, zwłaszcza wykorzystanie plików cookies.