Skocz do zawartości

Kamilakt

Użytkownik
  • Zawartość

    6
  • Rejestracja

  • Ostatnio

Reputacja

0 Neutralna

O Kamilakt

  • Ranga
    Debiutant

Ostatnio na profilu byli

Blok z ostatnio odwiedzającymi jest wyłączony i nie jest wyświetlany innym użytkownikom.

  1. Dzień dobry. Mam 27 lat jestem mamą rocznego dziecka. Prawie dwa miesiące przeprowadziłam sie do innego kraju. W kraju w którym mieszkałam wcześniej wszystko mnie przygnebiało czułam się tam źle. Teraz mieszkam w Holandii i czuje się lepiej, ale tu zaczyna się problem. Nie potrafie długo cieszyć się z niczego.. wszystko wydaje mi sie nudne, bezsensu . Radość sprawia mi chodzenie po sklepach czy nowych miejscach pełnych ludzi do czasu aż mój narzeczony nie zacznie sie złościć. Jesteśmy ze sobą ponad 4 lata. Jest bardzo nerwowy potrafi powiedzieć coś nie miłego, czy przyczepić o coś np. Że chodz
  2. Witam mam 26 lat. Stracilam wczoraj przyjaciela psa byl ze mna 7 lat. Plynal promem i nie przezyl podrozy. Nie umiem sie pogodzic z tym obwiniam siebie,ze nie zrobilam co moglam. Nie umiem sie z tym pogodzic.
  3. Bardzo dziękuję za odpowiedź i za to że jest taka osoba jak Pani i w miarę możliwości można uzyskać szybką odpowiedź.
  4. Witam mam 26 lat jestem mamą od 7 miesięcy, mieszkam za granicą z narzeczonym. Problem zaczął się chyba z ok 2 miesięcy temu. Co dziennie , z reguły jest to na wieczór najczęściej , gdy siedze przed telewizorem oglądajac serial mam myśl , że życie i tak dobiegnie końca ta myśl doprowadza mnie do paniki . Na szczęście nie trwa to długo zaledwie kilka minut , a często mniej. Próbuje myśleć o czymś innym i udaję mi się nad sobą opanować. Czy to już tak będzie zawsze ? W poprzednim poście opisałam osamotnienie oraz to , że brakuje mi rodziny w realu mamy kontakt tylko przez video.
  5. Bardzo dziękuję za odpowiedź. Niestety obawiam się , że dopóki nie otworzą się granice i nie zniosą kwarantanny nie przylecę do Polski, a to wiąże się z dalszym złym nastrojem. Dodam, że mój tata miał zaburzenia psychiczne leczył się u psychologa.
  6. Witam mam 26 lat od pół roku jestem mamą. Jako mama jestem bardzo szczęśliwa. Od ok miesiąca mam problem z lękiem przed przemijaniem, że mój czas dobiegnie końca czuję z tego powodu smutek, wszystko wydaje się być bez sensu. Chyba przestaję cieszyć się z życia. Mam tak zazwyczaj , gdy mam czas na chwile przemyślenia. Mieszkam w innym kraju, życie tutaj nie podoba mi się , nie widziałam się dawno z rodziną. Żyję tu z narzyczonym, który nie jest najlepszą osoba do pocieszania raczej czuje się przy nim źle ponieważ szybko się denerwuje i czasami powie parę nie miłych słów . Czy to początek depre

Psycholog online

Psychoterapia przez Skype

Internetowa poradnia psychologiczna

Co wyróżnia nasz gabinet

×
×
  • Utwórz nowe...

Ważne informacje

Używając strony akceptuje się Warunki korzystania z serwisu, zwłaszcza wykorzystanie plików cookies.