Skocz do zawartości

przecinek

Użytkownik
  • Zawartość

    1
  • Rejestracja

  • Ostatnio

Reputacja

0 Neutralna

O przecinek

  • Ranga
    Debiutant

Ostatnio na profilu byli

Blok z ostatnio odwiedzającymi jest wyłączony i nie jest wyświetlany innym użytkownikom.

  1. Cześć, na sam początek może się przedstawię - Mam na imię Paulina i mam 20 lat. Odkąd pamiętam miałam problem z wyrażaniem emocji i opisywaniem ich, mniejszy lub większy, ale zawsze był. Nigdy nie byłam introwertyczką, wręcz przeciwnie choć nie ukrywam, że czasem potrzebuję chwili samotności. Od kiedy mam chłopaka, a w moje życie wdało się kilka komplikacji coraz mniej z tym sobie z tym radzę i coraz bardziej zaczyna mnie denerwować mój problem. Na wstępie też zaznaczę, że w domu nigdy nie oszczędzano mi miłości i trosk, a przynajmniej mama z tatą bywało różnie, ale raczej nie mogę postawić mu wielkich zarzutów. Nie umiem mówić o tym co mnie boli, rani, co doprowadza mnie do płaczu, od zawsze miałam to za oznakę słabości. Znajomi zawsze mówili mi, że jest ze mnie taka "twarda babka", ale tak naprawdę bardzo często wracałam do domu i przeżywałam jak opętana. Czasami również faktycznie jestem w stanie długo trzymać w sobie emocje dopóki nie wybuchnę i dopóki nie będę już w stanie przetrzymać ich więcej. Chciałabym mówić o tym co czuje otwarcie, bez strachu, stresu bez myślenia o tym co ktoś pomyśli. Chcę to zmienić. Więc stąd moje pytanie - Jak? Jak poradzić sobie z tym problemem? Od czego zacząć? Byłabym bardzo wdzięczna za wszelkie rady. Pozdrawiam

Psycholog online

Psychoterapia przez Skype

Internetowa poradnia psychologiczna

Co wyróżnia nasz gabinet

×
×
  • Utwórz nowe...

Ważne informacje

Używając strony akceptuje się Warunki korzystania z serwisu, zwłaszcza wykorzystanie plików cookies.