Skocz do zawartości

psycholog Katarzyna Tuszyńska

Terapeuta
  • Zawartość

    239
  • Rejestracja

  • Ostatnio

  • Wygrane dni

    5

Wszystko napisane przez psycholog Katarzyna Tuszyńska

  1. psycholog Katarzyna Tuszyńska

    Bezsenność

    Dzień Dobry, przede wszystkim to dobrze, że masz wizytę u lekarza psychiatry. Opisujesz objawy silnie obniżonego nastroju, bezsenność, czujesz napięcie emocjonalne, które regulujesz okaleczaniem się. Piszesz, że nie wiesz co chcesz robić w życiu - to wcale nie takie rzadkie, że osoby w Twoim wieku tego nie wiedzą. Matura, przekroczenie granicy dorosłości, odpowiedzialność mogą wydawać się trudne. To może mieć wpływ na Twój nastrój. Porozmawiaj o tym i o źródłach napięcia emocjonalnego ze swoją panią psycholog. Pozdrawiam, Katarzyna
  2. psycholog Katarzyna Tuszyńska

    To i owo.

    Pana wpis jest niezmiernie przejmujący. Przedstawia Pan obraz świata, przyszłości i siebie w samych czarnych barwach. To objawy silnie obniżone nastroju - depresji. Rzeczywistość, którą Pan opisuje to Pana własne, subiektywne spojrzenie na sytuację. Miały na to wpływ Pana trudne doświadczenia życiowe. Wybudował Pan mur z przekonań, które niekoniecznie są prawdziwe. Nie chce Pan albo nie potrafi uwierzyć, że może być inaczej, lepiej, że może Pan realizować swoje marzenia. Chociaż!...Napisał Pan: "Chcę czegoś innego, ale nie wiem jak to zdobyć," więc ma Pan cel. Jak go zrealizować? Najpierw niech Pan zadba o o siebie. Czy myślał Pan o sobie jako o największej wartości dla samego siebie, o tym, że dla siebie warto żyć? A następnie: - niech Pan jak najszybciej zgłosi się do lekarza psychiatry i zastosuje farmakoterapię. Leki "zatamują krwawienie" (Jeśli myśli samobójcze u Pana będą się nasilały proszę niezwłocznie zadzwonić pod numer 112 ) - niech Pan podejmie psychoterapię - to będzie "zmiana opatrunku" aby rany mogły się zagoić. Wtedy będzie Panu łatwiej dostrzec wokół siebie możliwości realizacji swoich marzeń. Katarzyna
  3. psycholog Katarzyna Tuszyńska

    Strach przed kontaktami z ludźmi

    Dzień Dobry, Napisała Pani, że choruje Pani na depresję. Jeśli jest Pani pod opieką lekarza i zażywa leki proszę powiedzieć mu o objawach lękowych. Może trzeba inaczej dobrać leki. Napady lęku w sytuacjach społecznych, tak jak je Pani opisuje, mogą wynikać z tego, że boi się Pani być oceniona przez innych ludzi. Być może ma Pani niską samoocenę (której przyczyną może być depresja) a oceny innych mogą ją jeszcze zaniżyć. To jest obszar do pracy z psychoterapeutą: nad wzmocnieniem poczucia własnej wartości i nad realnym obrazem siebie. Gdy Pani będzie pewniejsza siebie wówczas kontakty z innymi osobami nie będą straszne. Pozdrawiam, Katarzyna
  4. psycholog Katarzyna Tuszyńska

    Przegrana

    Dzień Dobry, Opisuje Pani swoje życie w kategoriach walki, wygranej i przegranej. Pisze też Pani o wędrówce pod górę, wspinaniu się i udowadnianiu. To musi być męczące. Kto Pani stawia takie cele, kto wciąż podnosi Pani poprzeczkę? Komu Pani musi coś udowadniać? Jest Pani na początku swojego życia, które nie musi być taką ciągłą walką jeśli da Pani sobie możliwość zatrzymania się, cieszenia się tym co jest "tu i teraz" oraz akceptacji siebie samej. Warto o tym porozmawiać z psychoterapeutą; skąd u Pani są takie przekonania i jak można je zmienić aby nie czuć ciągłej presji. Pozdrawiam, Katarzyna
  5. psycholog Katarzyna Tuszyńska

    Problemy w relacjach międzyludzkich

    Dzień Dobry, widać, że interesuje się Pan rozwojem osobistym, chce Pan zrozumieć siebie i być gotowym na zmiany. Jedna rzecz to jest wiedza na swój temat, a druga wprowadzenie zmiany w życie. Konsultacje z psychoterapeutą będą miały na celu zrozumienie tego dlaczego "nie wie Pan czego Pan chce" oraz z czego wynikają u Pana poczucie bezsilności, smutku, trudności w nawiązywaniu relacji i "dziwności". Następnie będzie Pan pracował nad zmianą w swoim życiu. Konsultacje mogą odbywać się on-line. pozdrawiam, Katarzyna
  6. psycholog Katarzyna Tuszyńska

    'odbijanie' się

    Dzień dobry, skoro to zachowanie wpływa negatywnie na jakość Pani życia to znak, że najlepiej porozmawiać o tym z psychologiem. Zachęcam też Panią do przeczytania bardzo dobrze napisanych książek, o nerwicach natręctw, może to obniży Pani poczucie wstydu przed rozmową ze specjalistą. https://www.biblionetka.pl/art.aspx?id=1041944 http://madreksiazki.org/kategorie/nauki-spoleczne/czlowiek-ktory-nie-mogl-przestac/ Pozdrawiam, Katarzyna
  7. Dzień Dobry, Objawy, które Pan opisuje wskazują na silnie obniżony nastrój i są niepokojące. Na pewno powinien się Pan zgłosić do lekarza psychiatry i zapisać na psychoterapię. Z tego co Pan napisał wynika, że bardzo trudne dzieciństwo rzutuje na Pana obecną sytuację. Samotność może sprzyjać pogłębianiu się takiego stanu. Przy wsparciu terapeuty zrozumie Pan mechanizmy, które przeszkadzają Panu w satysfakcjonującym życiu i w realizacji planów oraz będzie Pan pracował nad zmianą tych schematów. Pisze Pan, że jest w Panu determinacja i wola walki, niech Pan wykorzysta tę energię aby sobie pomóc. Konsultacje mogą odbywać się on-line na platformie OcalSiebie. Pozdrawiam, Katarzyna
  8. psycholog Katarzyna Tuszyńska

    Depersonalizacja? Rozbicie po tragedii.

    Panie Damianie, przeżywa Pan traumę i kryzys emocjonalny spowodowany nagłą śmiercią ojca w wypadku. Bardzo Panu współczuję. Jest Pan osamotniony w swojej żałobie i przeżywa Pan też to co dzieje się z Pana mamą. Proszę zgłosić się do psychologa najlepiej specjalistę w interwencji kryzysowej, który będzie Pana wspierał w przejściu tej traumatycznej sytuacji. Może Pan po godzinie 14:00 każdego dnia zadzwonić pod numer 116 123 to jest Kryzysowy Telefon Zaufania. Może Pan umówić się na konsultację on-line na platformie OcalSiebie lub zgłosić się do poradni psychologicznej w miejscu swojego zamieszkania. Potem wskazana jest terapia nastawiona na pomoc w przeżyciu żałoby. Bardzo dobrze, że Pan napisał na forum w poszukiwaniu pomocy, teraz niech Pan zrobi kolejny krok aby zadbać o siebie, niech Pan nie zostaje sam ze swoimi emocjami. Przy wsparciu specjalisty łatwiej będzie Panu bezpiecznie pokonać kryzys emocjonalny. Pozdrawiam, Katarzyna
  9. psycholog Katarzyna Tuszyńska

    Nałóg

    Dzień Dobry, opisała Pani następujące objawy występujące u męża: - złość pojawiającą się w przypadku gdy nie może grać (objawy "odstawienne") - koncentrację życia na graniu - straty jakie ponosi mąż z powodu grania czyli np. w relacjach rodzinnych, izolację. Sugeruję aby mąż udał się na wizytę do terapeuty uzależnień w najbliższej poradni celem dalszej diagnozy w kierunku uzależnienia. Konsultacja może się też odbyć on-line na platformie OcalSiebie. pozdrawiam, Katarzyna
  10. psycholog Katarzyna Tuszyńska

    Kochac siebie

    Dzień Dobry, Ciężko się odnieść do Pani pytania nie wiedząc chociażby tego dlaczego teraz się Pani nie lubi. Proszę o więcej informacji zgodnie z instrukcją dotyczącą darmowych porad zamieszczoną na stronie https://ocalsiebie.pl/darmowa-porada-psychologa/ pozdrawiam, Katarzyna
  11. psycholog Katarzyna Tuszyńska

    W pułapce współuzależnienia

    Współuzależnienie często potocznie rozumiane jest jako rozpoczęcie używania substancji psychoaktywnych przez osobę żyjącą na co dzień z osobą uzależnioną. Współuzależnienie może do tego prowadzić natomiast jest to zaburzenie o wiele bardziej złożone. Zjawisko to zaczęto obserwować u żon alkoholików w 1986 r i od tej pory powstało wiele jego definicji. Nie ma też zgody wśród badaczy czy to jest choroba czy też zaburzenie osobowości. Jakkolwiek zaklasyfikowane, współuzależnienie jest utrwaloną formą funkcjonowania w długotrwałej, trudnej i niszczącej relacji z osobą przejawiającą patologiczne zachowanie. Sytuacja ta prowadzi do pogorszenia własnego stanu osoby współuzależnionej i utrudnia jego zmianę na lepsze. Jest to forma obrony, która z czasem staje się pułapką. Można powiedzieć, że np. alkoholik jest uzależniony od alkoholu a osoba współuzależniona jest uzależniona od alkoholika. Współuzależnienie z jednej strony wiąże się zacieraniem własnych granic, zależnością emocjonalną, wyuczoną bezradnością a z drugiej z nadkontrolą i nadopowiedzialnością. Życie osoby współuzależnionej koncentruje się wokół partnera i jego zachowania co prowadzi do izolacji społecznej. Kolejne nieudane próby kontrolowania nałogu powodują u współuzależnionego obniżenie nastroju, poczucia własnej wartości oraz sprawczości. To tylko umacnia niszczącą relację. Osoba współuzależniona boi się odejść bo nie wierzy, że sama sobie poradzi. Relacja z uzależnionym, paradoksalnie, wydaje jej się przewidywalna. Często też nieświadomie sama tworzy partnerowi komfort używania substancji poprzez opiekę nad nim, przejmowanie wszystkich obowiązków a także branie na siebie winy za jego uzależnienie. Źródłem uczuć dla osoby współuzależnionej staje się uzależniony partner, jego używanie substancji lub przerwy w używaniu oraz konsekwencje używania. Współuzależnieniu towarzyszy ekstremalna huśtawka nastrojów: cierpienie -ulga, lęk – uspokojenie, przygnębienie – pobudzenie. Nadmierna czujność i stan pobudzenia emocjonalnego są konsekwencją długotrwałego stresu, lęku i niepewności. Próba zapobiegania temu to tendencja do kontroli i kierowania zachowaniem innych osób. Innym, nieuświadomionym sposobem obrony są pojawiające się zachowanie kompulsywne służące obniżeniu poziomu emocji. Destrukcyjną relację podtrzymuje iluzoryczne myślenie, że jeśli partner przez jakiś czas zachowuje abstynencję to może tym razem już nie wróci do nałogu. Jest to ogromnie niebezpieczne w sytuacji gdy dochodzi do przemocy domowej, po której partner przeprasza, obiecuje poprawę i staje się miły. Tak zwana „faza miodowego miesiąca” wywołuje u osoby współuzależnionej pozytywne emocje, buduje nadzieję na przyszłość a jednocześnie zwiększa tolerancję na doświadczanie przemocy. Najczęściej osoby współuzależnione nie zdają sobie sprawy ze swojego stanu. Nie szukają pomocy dla siebie a często zabiegają o pomoc dla swojego partnera. Współuzależnienie wymaga podjęcia specjalistycznej terapii w celu poprawy jakości życia poprzez zmianę dysfunkcyjnych przekonań i zachowania osoby, u której to zaburzenie występuje. Literatura: J. Mellibruda, Z. Sobolewska-Mellibruda „Integracyjna psychoterapia uzależnień. Teoria i praktyka”; L. Cierpiałkowska „Alkoholizm – małżeństwa w procesie zdrowienia”.
  12. psycholog Katarzyna Tuszyńska

    Problem ze sobą

    Dzień Dobry, odpowiadając na Pani pytanie - na pewno powinna Pani się zgłosić do specjalisty gdyż objawy wskazują na obniżenie nastroju. Czy to aż depresja może ocenić lekarz psychiatra. Być może ma Pani poczucie, że jest Pani w sytuacji bez wyjścia. O swoich problemach może Pani porozmawiać z psychologiem: co utrudnia Pani zrobienie prawa jazdy, jak wzbudzić w sobie motywację i jak poradzić sobie ze zmianami i wyzwaniami w życiu. Pozdrawiam, Katarzyna
  13. psycholog Katarzyna Tuszyńska

    Konflikt z ojcem

    Dzień Dobry, Sugeruję aby skontaktowała się Pani z terapeutą uzależnień w najbliższej poradni uzależnień lub na portalu OcalSiebie aby porozmawiać o współuzależnieniu oraz DDA (Dorosłe Dzieci Alkoholików). To nie są choroby ale mechanizmy, które występują u osób wychowujących się w rodzinach w których jest problem alkoholowy. Te schematy myślenia i zachowania wpływają negatywnie na życie bliskich alkoholika. Zrozumienie ich pomoże Pani podjąć własną, świadomą decyzję co do swojej przyszłości i nie cierpieć z powodu wyrzutów sumienia, obaw i lęków w stosunku do ojca. Ma Pani prawo żyć swoim życiem i być szczęśliwa. Przy wsparciu terapeuty przejdzie też Pani do końca proces żałoby. To wszystko załagodzi objawy depresji. Proszę nie zwlekać i zadbać o siebie. Pozdrawiam, Katarzyna
  14. psycholog Katarzyna Tuszyńska

    Ciągła zmniana pracy.

    Dzień Dobry, Opisał Pan swoje zachowanie - zmienia Pan bardzo często pracę. Odczuwa Pan niechęć lub ma Pan wręcz nieprzyjemne fizyczne objawy na myśl o pracy, w której Pan jest w danej chwili. Nie napisał Pan jakie myśli wtedy Panu towarzyszą, Nie napisał Pan też jakie ma Pan oczekiwania wobec pracy, a czegoś Pan szuka ("że tym razem to będzie to") i kolejne prace nie spełniają tych oczekiwań. Warto o tym porozmawiać z psychologiem. Podczas konsultacji sprecyzuje Pan swoje oczekiwania, przyjrzy się swoim myślom i uczuciom aby zrozumieć swoje zachowanie oraz przygotuje Pan swoje cele i plan ich osiągnięcia. To pomoże Panu przerwać błędne koło. Konsultacje mogą odbywać się on-line na platformie OcalSiebie. Pozdrawiam, Katarzyna
  15. psycholog Katarzyna Tuszyńska

    Wahania nastroju

    Dzień Dobry, Co do pracy z psychologiem/psychoterapeutą to powinna być ona oparta na wzajemnym zaufaniu, więc może a nawet powinien Pan zgłosić swoje wątpliwości psycholog z którą Pan pracuje. Możecie Państwo porozmawiać o Pana trudnościach z otwartością, o odczuwanym braku efektu konsultacji, obawach o wpływie płci i co to dla Pana znaczy oraz o tym, że czuje Pan chaos. To dla Pana i dla psychologa ważne aby takie sprawy były omawiane na bieżąco bo to wpływa na jakość i skuteczność terapii. Po takiej rozmowie będzie Pan mógł ocenić czy nadal odczuwa Pan dyskomfort w relacji z psychologiem i czy chce Pan zmiany. Pozdrawiam, Katarzyna
  16. psycholog Katarzyna Tuszyńska

    Mój chłopak bierze amfetaminę

    Dzień Dobry, uzależnienie od substancji psychoaktywnych (np. alkohol, narkotyki, leki) to choroba przewlekła. Przewlekła oznacza, że trwa do końca życia. Można ją zatrzymać jeśli osoba uzależniona podda się psychoterapii i będzie stosowała się do zaleceń. Leczenie odbywa się w ośrodkach całodobowych lub w poradniach terapii uzależnień. Najlepiej gdyby Pani skontaktowała się z terapeutą uzależnień w poradni lub na OcalSiebie aby dowiedzieć się czym jest ta choroba i jakie są jej konsekwencje dla Pani partnera i dla Pani. Bo choroba oddziałuje też na osoby bliskie. Już Pani zauważa, że Pani cierpi z powodu uzależnienia partnera. Mając wiedzę na temat choroby może Pani porozmawiać z partnerem czy ma motywację do leczenia się i świadomie podjąć decyzję co dalej ze związkiem. Niech Pani nie zwleka i zadba o siebie w trudnej dla Pani sytuacji. Pozdrawiam, Katarzyna
  17. psycholog Katarzyna Tuszyńska

    Związek z alkoholikiem

    Dzień Dobry, najlepiej by było gdyby Pani skontaktowała się z terapeutą leczenia uzależnień czy to w najbliższej Poradni Leczenia Uzależnień czy na platformie OcalSiebie. Dowie się Pani wszystkiego o chorobie jaką jest uzależnienie od alkoholu, jakie są możliwości leczenia i jakie rokowania na przyszłość. Będzie Pani mogła rozpoznać mechanizmy choroby u partnera, ocenić w jakim jest stadium choroby, czy chce się leczyć i na podstawie tych informacjo zadecydować o swojej przyszłości. Dobrze by było gdyby w tym procesie była Pani w kontakcie z psychoterapeutą, Z doświadczenia wiem, że najlepsze rezultaty w leczeniu uzależnienia przynosi terapia na oddziale zamkniętym i potem jej kontynuacja w warunkach ambulatoryjnych w poradni. Jednak podstawowy warunek udanej terapii to osoba uzależniona musi sama chcieć się leczyć czyli przestać pić. Pozdrawiam, Katarzyna
  18. psycholog Katarzyna Tuszyńska

    Czuję się stary, stary i zmęczony.

    Coś sprawiło, że właśnie teraz szuka Pan kontaktu, możliwości rozmowy na tym forum, pomimo tego, że Pan deklaruje, że potrzebuje samotności. Chce Pan z kimś pogadać - o czym? O tym jak Panu źle i utwierdzić się jeszcze w tym przekonaniu czy o tym jak zmienić ten stan, w którym obecnie się Pan znajduje? Jeśli chciałby Pan przyjrzeć się sobie z innej perspektywy i przejść z obszaru negatywnych emocji do działania w kierunku zmiany to zapraszam na konsultacje. Pisze Pan, że od 6 miesięcy bierze Pan duloksetynę, ma Pan myśli samobójcze, czuje Pan apatię, ma zmniejszoną koncentrację oraz mniejsze libido. To objawy, które koniecznie powinien Pan zgłosić swojemu lekarzowi psychiatrze. Pozdrawiam, Katarzyna
  19. psycholog Katarzyna Tuszyńska

    Czuję się stary, stary i zmęczony.

    Dzień Dobry, wiek średni to u 10% populacji wiek podsumowań. Często pojawia się wtedy obniżenie nastroju, apatia, poczucie braku kierunku i sensu życia, złość, poczucie samotności i niezrozumienia. Nie jest to choroba lecz przemijający stan, który może być mniej lub bardziej intensywny. Może go Pan przejść sam lub przy wsparciu psychoterapeuty, przyjrzeć się sobie, znaleźć cel i przyjemność z życia. Pozdrawiam, Katarzyna
  20. psycholog Katarzyna Tuszyńska

    Wyprowadzilam sie za granice i zostawilam samotna matke w kraju

    Dzień Dobry, Pisze Pani o sytuacji, która dla obu Pań jest trudna. Pani matka stanęła przed wizją samotności: zmarła jej matka a Pani jest daleko. To duża zmiana i strata w jej życiu, z którą nie potrafi sobie poradzić. Boi się o siebie i może nawet nieświadomie wysyła do Pani sygnały, które mają zachęcić Panią do powrotu. Pani natomiast układa sobie życie po swojemu ale sytuacja matki wywołuje w Pani napięcie i negatywne uczucia. Wizja powrotu do kraju nie jest dla Pani atrakcyjna. Przede wszystkim warto aby Pani pamiętała, że jest Pani dorosłą, samodzielną, odrębną osobą i ma Pani pełne prawo do tego aby realizować swoje życie według swojego scenariusza. Wiążą się z tym być może trudne i bolesne decyzje oraz wiele emocji. Konsultacje z psychologiem pomogłyby Pani przejść ten proces świadomie, podjąć decyzję i poradzić sobie z trudnościami. Takie konsultacje mogą odbyć się on-line na platformie OcalSiebie. Być może, że Pani matka również poza wizytą u lekarza powinna zasięgnąć konsultacji psychologicznych aby odnaleźć się w nowej sytuacji. Pozdrawiam, Katarzyna
  21. psycholog Katarzyna Tuszyńska

    Myśli samobójcze, poczucie braku nadziei na rozwiązywanie problemów

    Pani Olgo, Opisuje Pani poważne objawy: myśli samobójcze, obniżenie nastroju, napady lęku, izolację społeczną. W tej sytuacji przede wszystkim powinna się Pani udać na wizytę do lekarza psychiatry. Na taką wizytę nie potrzeba skierowania. Lekarz przeprowadzi pełną diagnozę, zaproponuje leczenie: leki, które pomogą Pani w ustabilizowaniu nastroju oraz psychoterapię na NFZ. Pozdrawiam, Katarzyna
  22. psycholog Katarzyna Tuszyńska

    utknąłem i nie prę do przodu

    Dzień Dobry, rozumiem, że ma Pan wiedzę na temat technik motywacji ale nie potrafi Pan przełożyć tego na konkretne działanie - pisanie pracy. Odkłada to Pan, podejmuje działania pozorowane a frustracja narasta. Opisuje Pan okres dwóch tygodni, w którym był Pan bardzo zmotywowany i zaczął robić wszystko na raz: pisanie pracy, nauka języka, szkolenia coachingowe ale zapał szybko minął. Zgłasza Pan też trudności z wyrażaniem złości, systematycznością, izolacją społeczną i przybraniem masy ciała. Pisze Pan, że nie może poradzić sobie sam ze sobą. Wobec tego może to najwyższy czas aby popracował Pan z psychoterapeutą nad rozpoznaniem i poradzeniem sobie z tym co właściwie Pana blokuje w działaniu, nad wprowadzeniem znanych przez Pana technik w życie i dokończeniem pracy dyplomowej? Konsultacje mogą odbywać się on-line na platformie OcalSiebie. Pozdrawiam, Katarzyna
  23. psycholog Katarzyna Tuszyńska

    Słodkie zmartwienia albo depresja

    @ Pontigo, Opisuje Pani objawy, których nie należy lekceważyć i przede wszystkim ze względu na długo utrzymujący się obniżony nastrój oraz myśli samobójcze proszę udać się na wizytę do lekarza psychiatry. W razie nasilenia się takich myśli może Pani uzyskać natychmiastową pomoc pod numerem 112. Proszę zadbać o siebie, o swoje zdrowie i bezpieczeństwo. Pozdrawiam, Katarzyna
  24. psycholog Katarzyna Tuszyńska

    Problem z nastrojem, brak checi do zycia

    Dzień Dobry, Odnosząc się do Pana wątpliwości - psycholog nie powie Panu "jak żyć" natomiast pomoże Panu, będzie Pana wspierał w drodze, którą Pan pokona aby samemu sobie odpowiedzieć na to pytanie. "Jak żyć" (w domyśle, żeby prowadzić satysfakcjonujące życie) dla każdego znaczy coś innego. Skoro nie podoba się Panu Pana obecne życie, zauważa to Pan to znaczy, że jest w Panu chęć do zmiany i szukania innej drogi. Jest to dobry moment na spotkanie z psychologiem. Psycholog omówi z Panem Pana trudności, spowoduje, że przyjrzy się Pan samemu sobie, rozpozna ewentualne schematy, które negatywnie wpływają na Pana życie i zastanowi się nad zmianą. Konsultacje mogą odbywać się też on-line na platformie OcalSiebie. Pozdrawiam, Katarzyna
  25. psycholog Katarzyna Tuszyńska

    Brak związku

    Pani Elżbieto, Pisze Pani na tym forum w sposób ciekawy, obserwuje Pani siebie i zauważa wiele mechanizmów. Zachęcam do rozmowy z psychoterapeutą bo to pozwoli Pani przyjrzeć się sobie jakby z zewnątrz, wyjść poza pewne schematy myślenia o sobie ale także o innych np. " Przecież żaden chłopak nie chciałby mieć dziewczyny, z którą nie da się pogadać." - to jest uogólnienie, czy naprawdę żaden? Napisała Pani "Byłabym niezwykle wdzięczna za rady, które wskażą mi, jak mogę zmienić to jaka jestem, by nie skończyć tak, jak się tego boję." - wynika z tego, ze chce się Pani zmienić. Spotkania z psychoterapeutą Pani w tym pomogą. Pozdrawiam, Katarzyna

Psycholog online

Psychoterapia przez Skype

Internetowa poradnia psychologiczna

Co wyróżnia nasz gabinet

×

Ważne informacje

Używając strony akceptuje się Warunki korzystania z serwisu, zwłaszcza wykorzystanie plików cookies.