Skocz do zawartości

psycholog Katarzyna Tuszyńska

Terapeuta
  • Zawartość

    296
  • Rejestracja

  • Ostatnio

  • Wygrane dni

    7

psycholog Katarzyna Tuszyńska wygrał w ostatnim dniu 20 Luty

psycholog Katarzyna Tuszyńska ma najbardziej lubianą zawartość!

Reputacja

14 Dobra

4 obserwujących

O psycholog Katarzyna Tuszyńska

  • Ranga
    Stały bywalec

Ostatnio na profilu byli

2436 wyświetleń profilu
  1. Dzień Dobry, to dla Pani bardzo trudna sytuacja: z jednej strony ma Pani już swoją własną rodzinę, z drugiej strony czuje Pani powinność opieki nad bratem. Nie wiem jak bardzo niepełnosprawny jest Pani brat, czy może samodzielnie funkcjonować czy jest ubezwłasnowolniony? Pytam bo wszyscy Państwo jesteście w świetle prawa dorosłymi ludźmi, którzy mają prawo decydować o sobie i swoim życiu. Brat też jest dorosły - ma 19 lat. Jeśli to możliwe należałoby rozwijać w nim umiejętność samodzielnego życia. Natomiast najważniejsze pytanie to jak Pani widzi swoją przyszłość i swojej nowej rodziny i jak chce ją realizować? Tego typu rozważania mogą w Pani wywołać wiele negatywnych emocji więc warto przejść ten proces przy wsparciu psychologa. Pozdrawiam, Katarzyna
  2. Dzień Dobry, wyparcie to jeden ze sposobów obrony siebie przed trudnym, traumatycznym przeżyciem. Ale trzeba też pamiętać o zjawisku "odzyskanych" lub fałszywych wspomnień, które mogą pojawić się w wieku dorosłym pod wpływem specyficznych bodźców. (na przykład jeśli Pani bardzo głęboko emocjonalnie przeżywała ten film.). Jeśli ta sytuacja wpływa negatywnie na Pani życie warto porozmawiać z doświadczonym psychologiem, który pomoże Pani bezpiecznie przyjrzeć się myślom, uczuciom i wspomnieniom. Konsultacja może odbyć się on-line na platformie OcalSiebie. Pozdrawiam, Katarzyna
  3. Dzień Dobry, opisuje Pani objawy silnie obniżonego nastroju, których nie należy lekceważyć. Proszę udać się do lekarza psychiatry (na wizytę nie potrzeba skierowania). Lekarz zaproponuje formę wsparcia dla Pani w postaci farmakoterapii czy psychoterapii. Gdyby nasiliły się negatywne myśli lub chęć samookaleczenia się proszę zadzwonić pod numer 112, gdzie uzyska Pani pomoc. Proszę zadbać o siebie zgłaszając się jak najszybciej do lekarzy specjalistów. Pozdrawiam, Katarzyna
  4. Jeśli nie od lekarza, to z książek/podręczników psychiatrii czy psychopatologii. Może też Pani porozmawiać z psychologiem. Garść podstawowych informacji znajdzie też Pani po linkami: http://www.medonet.pl/psyche/zaburzenia-psychiczne,choroba-afektywna-dwubiegunowa--chad----objawy,artykul,1629715.html https://www.mp.pl/pacjent/psychiatria/choroby/73155,zaburzenia-afektywne-informacje-dla-rodzin-pacjentow
  5. Dzień Dobry, w tym przypadku proponuję aby jak najwięcej dowiedziała się Pani, najlepiej z profesjonalnych źródeł o chorobie i jej leczeniu oraz przyjrzała się swoim uczuciom i sama podjęła decyzję. Swoje wątpliwości i emocje może Pani omówić z psychologiem ale decyzja jest po Pani stronie. Pozdrawiam, Katarzyna
  6. Dzień Dobry, Odpowiadając na Pani pytanie gdzie szukać pomocy: - w przypadku sezonowej zmienności nastrojów najlepiej gdyby Pani skontaktowała się z lekarzem psychiatrą w celu postawienia diagnozy i włączenia ewentualnego leczenia - "zajedanie stresu" to sposób, który stosuje Pani aby radzić sobie z emocjami, w tym przypadku może Pani zwrócić się do psychoterapeuty-psychodietetyka, żeby nauczyć się innych sposobów radzenia sobie z napięciem. W czasie konsultacji należy też podjąć temat molestowania - czy to wydarzenie ma wpływ na Pani obecne życie i przepracować je ze specjalistą. Konsultacje z psychoterapeutą mogą odbyć się on-line na platformie OcalSiebie. Pozdrawiam, Katarzyna
  7. Dzień Dobry, Pisze Pani o lęku w kontaktach z ludźmi. Ten lęk wynika z tego, że sama Pani się ocenia negatywnie i zakłada, zostanie odrzucona przez innych. W ten sposób sama ucieka Pani przed kontaktami z ludźmi. Warto o tym porozmawiać z psychologiem i przyjrzeć się sobie: dlaczego tak źle Pani się ocenia?; dlaczego czuje się Pani gorsza?; czy Pani przekonania na swój własny temat są prawdziwe? Podczas konsultacji zweryfikuje Pani swoje przekonania i nauczy się radzić sobie z lękiem. Pozdrawiam, Katarzyna
  8. Dzień Dobry, z Pani wpisu wynika, że macie Państwo różne potrzeby i wpływa to negatywnie na Pani samopoczucie. Nie zadała Pani jednak żadnego pytania więc nie wiem do czego mam się odnieść. Pozdrawiam, Katarzyna
  9. Dzień Dobry, przeżywa Pani ogromną stratę i to co Pani czuje jest naturalne. Utrata dziecka to dla rodziców niezmiernie trudna sytuacja. W przypadku każdej straty przechodzimy proces, który składa się z kilku etapów: - szok i zaprzeczenie - "to nie mogło się wydarzyć" - bunt, gniew - "dlaczego ja?, dlaczego mi się to przytrafiło" - targowanie się - "gdybym zrobiła coś inaczej, lepiej, to może to by się nie wydarzyło" - uświadomienie sobie straty - "to nie ma sensu" - akceptacja - planowanie jak żyć dalej po stracie Te wszystkie etapy są naturalne i trzeba je przejść aby odzyskać równowagę. Zwłaszcza faza uświadomienia sobie straty jest bardzo trudna bo może pojawić się silne uczucie smutku, wręcz graniczące z depresją. Dlatego dobrze gdyby Pani przechodziła te fazy przy wsparciu bliskich osób lub psychologa. Nie chodzi o to aby zapomnieć to co się wydarzyło tylko o to aby to zaakceptować - jakkolwiek trudne i niemożliwe to się Pani teraz wydaje. Akceptacja to odzyskanie równowagi i spokoju. To, że Pani płacze świadczy o tym, że przeżywa Pani ogromne napięcie - łzy przynoszą ulgę. I jeszcze jedna sprawa - to nie Pani wina, że straciła Pani dziecko. Nie miała Pani na to wpływu, była Pani wobec tego bezsilna. Pozdrawiam, Katarzyna
  10. Dzień dobry, Przyczyny objawów, które Pani opisuje mogę być spowodowane zmęczeniem, stresem, zmianami neurologicznymi lub jeszcze innymi czynnikami. Aby odnieść się do Pani wpisu potrzebuję więcej informacji np: ile Pani ma lat, od jak dawna zauważa Pani te problemy, czy coś zmieniło się w Pani życiu, coś Pani przeżywa? Czy kiedyś wcześniej miała Pani takie objawy? Jeśli objawy nadal się będą utrzymywać lub pogłębiać radziłabym najpierw wizytę u lekarza neurologa aby wykluczyć chorobę somatyczną. Pozdrawiam, Katarzyna
  11. Dzień Dobry, przeczytałam Pana wcześniejsze posty. Rozumiem, że przyczyną separacji był między innymi alkohol. Nie wiem czy teraz zachowuje Pan abstynencję. Nie napisał Pan co teraz powstrzymuje Pana przed wykonaniem telefonu: poczucie winy, wstyd? Może Pan o tym porozmawiać on-line z terapeutą uzależnień na platformie OcalSiebie. Zachęcam do kontaktu, niech Pan nie zostaje sam na sam z trudnymi sytuacjami i uczuciami. Pozdrawiam, Katarzyna
  12. Dzień Dobry, podpisuję się pod powyższym postem. Pani partner powinien zgłosić się do poradni leczenia uzależnień w celu postawienia diagnozy i jeśli jest uzależniony to rozpoczęcia leczenia. Alkoholizm to choroba na całe życie i niestety śmiertelna. Można się w niej zatrzymać poprzez utrzymanie abstynencji. Czym wcześniej Pani zadba o siebie i córkę a partner podejmie leczenie tym lepiej. Pozdrawiam, Katarzyna
  13. Dzień Dobry, pisze Pani o koncentracji na własnym wyglądzie i tendencjach bulimicznych. Być może wynikają one z tego, że bardzo zależy Pani na partnerze, obawia się Pani go stracić i wydaje się Pani, że utrzyma go Pani będąc szczupłą i atrakcyjną. Z obawy przed utratą partnera odczuwa też Pani zazdrość. Sposób na zmianę myślenia o sobie to rozpoznanie swoich przekonań na swój temat, znalezienie źródła tych przekonań, sprawdzenie czy są one prawdziwe oraz ich zmiana. To proces, który warto przejść razem z psychoterapeutą który pomoże Pani zajrzeć wgłąb siebie, zwróci uwagę na istotne mechanizmy i będzie wspierać w procesie zmiany. Terapia może odbywać się on-line na platformie OcalSiebie. pozdrawiam, Katarzyna
  14. Dzień Dobry, zgłosił się Pan w dobrym miejscu bo może Pan skorzystać z pomocy psychologa on-line na platformie Ocal Siebie. Takie konsultacje różnią się tylko tym od spotkań bezpośrednich w gabinecie, że odbywają się przy użyciu Skype. Podczas spotkań ze specjalistą będzie Pan mógł przepracować swoją przeszłość, zamknąć trudny dla Pana rozdział i skupić się na budowaniu relacji na których tak Panu zależy. Pozdrawiam, Katarzyna
  15. Dzień Dobry, Z Pani opisu wynika, że bardzo dużo w tym związku było przemocy fizycznej i psychicznej w stosunku do Pani. W poprzednim związku i w Pani rodzinnym domu przemoc także występowała. Możliwe, że u przez to zmalała u Pani wrażliwość na zachowania przemocowe partnera wobec Pani. Doznała Pani przemocy a pyta Pani gdzie leży Pani wina. Chcę zwrócić uwagę na to, że stosowanie przemocy jest karalne. Więcej informacji znajdzie Pani pod linkiem: http://wprewencji.policja.waw.pl/wp/porady/przemoc-w-rodzinie/przemoc-w-rodzinie/41661,Przemoc-w-rodzinie.html W związku nie może być przemocy. Dobrze, że Pani ma umówioną konsultację z psychologiem i dla Pani bezpieczeństwa i jakości życia dobrze gdyby Pani zastanowiła się czy na pewno chce Pani być w takim związku. Dla Pani partnera byłoby wskazane aby podjął terapię w celu nauczenia się konstruktywnego radzenia sobie z emocjami. Pozdrawiam, Katarzyna

Psycholog online

Psychoterapia przez Skype

Internetowa poradnia psychologiczna

Co wyróżnia nasz gabinet

×
×
  • Utwórz nowe...

Ważne informacje

Używając strony akceptuje się Warunki korzystania z serwisu, zwłaszcza wykorzystanie plików cookies.