Skocz do zawartości

psycholog Katarzyna Tuszyńska

Terapeuta
  • Zawartość

    526
  • Rejestracja

  • Ostatnio

  • Wygrane dni

    29

psycholog Katarzyna Tuszyńska wygrał w ostatnim dniu 30 Październik

psycholog Katarzyna Tuszyńska ma najbardziej lubianą zawartość!

Reputacja

44 Znakomita

11 obserwujących

O psycholog Katarzyna Tuszyńska

  • Ranga
    Stały bywalec

Ostatnio na profilu byli

4251 wyświetleń profilu
  1. Jeżeli w trakcie sesji z psychologiem lub psychoterapeutą pacjent ujawnia treści dotyczące zagrożenia jego życia lub zdrowia (lub życia i zdrowia innych) powinni oni wezwać pomoc medyczną. Podobnie powinny postąpić inne osoby słyszące takie treści. Tylko lekarz psychiatra jest w stanie ocenić czy to są myśli czy stwierdzenia z tendencją do realizacji czy też nie i czy osoba je wypowiadająca powinna być hospitalizowana i w jaki sposób leczona.
  2. Dzień dobry, Xanax jest lekiem uspokajającym i jego działanie i działanie niepożądane przypomina to co Pan opisał jako pierwszy dzień stosowania. Kolejne trzy dni to opis bardziej przypominający działanie stymulantów. Jeżeli osoba odmawia powiedzenia jaki lek czy jakie substancje przyjmuje to trudno ocenić co ma wpływ na jej zachowanie i wahanie nastroju. Czy istnieje zagrożenie życia może ocenić lekarz psychiatra w czasie wnikliwej diagnozy. Na pewno trzeba zwrócić uwagę na zachowanie i treści wypowiadane przez osobę jeśli wcześniej kiedykolwiek wspominała o myślach samobójczych lub dokonywała prób. Pozdrawiam, Katarzyna
  3. Dzień dobry, sytuacja skomplikowana aczkolwiek proszę zwrócić uwagę, że większość tych wydarzeń była gdy Państwo byliście pod wpływem alkoholu. To pokazuje, że wypity alkohol powoduje, że pijący przekracza swoje granice, zachowuje się wbrew swoim zasadom i nie kontroluje tego co robi. Może też nie pamiętać wielu sytuacji jeśli doświadcza "urwanego filmu" pod wpływem dużej ilości wypitego alkoholu. Warto zastanowić się nad używaniem dużej ilości alkoholu w przyszłości. Co do obecnej sytuacji - porozmawiajcie Państwo ze sobą, wyciągnijcie wnioski z tego co zaszło i nie powtarzajcie takich sytuacji. Pozdrawiam, Katarzyna
  4. Dzień dobry, Przeszłości nie zmienisz natomiast możesz zastanowić się co jesteś w stanie zrobić w obecnej sytuacji i w przyszłości. Rozumiem, że obecnie wiesz jak dbać o zęby. Możesz też udać się do stomatologa-protetyka i dowiedzieć się jak możesz wyleczyć czy naprawić swoje uzębienie. Ustalisz plan co na NFZ, co ewentualnie odpłatnie. Zaczniesz działać i kompleks nie będzie już przeszkadzał Ci w codziennym funkcjonowaniu. Pozdrawiam, Katarzyna
  5. Dzień dobry, opisujesz stan mocno obniżonego nastroju oraz lęki przed kontaktem z ludźmi. Dobrze, że nie lekceważysz tych objawów i szukasz dla siebie pomocy. Powinnaś bezwzględnie udać się na wizytę lekarza psychiatry, który oceni Twój stan i pomoże Ci ustabilizować nastrój a także zleci psychoterapię. Pozdrawiam, Katarzyna
  6. Dzień dobry, bardzo mało Pani napisała żeby udzielić jakiejkolwiek informacji. Proszę skorzystać z instrukcji: https://ocalsiebie.pl/darmowa-porada-psychologa
  7. Dzień dobry, możliwe, że zachowanie mamy jakie Pani opisuje jest następstwem schizofrenii - urojenia prześladowcze, ksobne. Do tego występują kompulsywne zakupy. Mama powinna udać się do lekarza psychiatry. Jeśli Pani wie kto był jej lekarzem prowadzącym dobrze aby Pani się z nim skontaktowała i opowiedziała co się dzieje z mamą. Być może trzeba zmienić lub inaczej ustawić leki. Jeśli mama nie chce udać się do lekarza a jej zachowanie staje się wobec Pani agresywne może Pani wezwać pogotowie. Dobrze by było gdyby Pani udała się do lekarza psychiatry ze względu na myśli samobójcze. Co do dofinansowania może Pani popytać w OPS czy na uczelni, może jakieś stypendium wchodzi w grę. Może Pani spróbuje się skontaktować z ojcem? Pozdrawiam, Katarzyna
  8. @Maggy476 śmierć dziecka jest przytłaczającym przeżyciem dla rodzica. Rozumiem Twój ból. Jednak alkohol nie pomaga przeżyć żałoby, tylko ją przygłusza na krótki czas - sama to zauważyłaś. To co dodatkowo powoduje alkohol to obniżony nastrój, stany depresyjne czy myśli samobójcze, Tak jak piszesz - 8 lat żałoby i zamiast lepiej, czujesz się gorzej. Trzeba coś zmienić skoro ten sposób nie działa. Zgłoś się na oddział do szpitala psychiatrycznego. Tam uzyskasz pomoc a także porozmawiasz o piciu alkoholu i być może podejmiesz terapię. Pozwól sobie pomóc specjalistom. Pozdrawiam, Katarzyna
  9. Dzień dobry, W Pani opisie siebie pojawia się wiele aspektów z obszaru funkcjonowania DDA (Dorosłe Dzieci Alkoholików). To nie choroba, to schematy zachowania wypracowane w dzieciństwie aby poradzić sobie z sytuacjami, jakie spotykały Panią w domu. Proszę zapoznać się z poniższymi artykułami, zobaczyć czy Pani odnajduje w opisanych tam mechanizmach zachowania siebie. Może Pani podjąć terapię DDA np. w poradni uzależnień lub na on-line na platformie Ocal Siebie. Nauczy się Pani między innymi: rozpoznawać u siebie niekonstruktywne, przeszkadzające schematy zachowania i zamieni je Pani na inne, pożyteczne dla Pani, oraz rozumieć i wyrażać emocje. Zrozumie Pani lepiej siebie i znajdzie w sobie oparcie. Pozdrawiam, Katarzyna
  10. Dzień Dobry, Jesteś w bardzo trudnej sytuacji, w której bliska Ci osoba jest chora i nie chce się leczyć. Uzależnienie to choroba na którą, jak na razie, jedynym lekarstwem jest terapia. Jeśli mama nie chce podjąć terapii to Twoja babcia może ją zgłosić do Miejskiej/Gminnej Komisji Rozwiązywania Problemów Alkoholowych, która zajmie się nadzorem mamy i jeśli mama nie przestanie pić zgłosi sprawę do sądu celem wydania zobowiązania do leczenia. Pamiętaj, że Twoja mama jest osobą dorosłą i nie możesz brać odpowiedzialności za jej wybory życiowe. Natomiast powinnaś zadbać o siebie. Możesz udać się do poradni leczenia uzależnień i porozmawiać z terapeutą, żeby dowiedzieć się jak najwięcej o chorobie. Możesz poszukać czy w Twojej okolicy nie działają grupy samopomocowe Al-Anon lub Alateen dla osób, których bliscy nadużywają alkoholu. Zobaczysz, że nie jesteś sama, dowiesz się jak sobie radzić z trudnymi emocjami i sytuacjami oraz jak dbać o siebie. http://al-anon.org.pl/ Możesz również porozmawiać z terapeutą uzależnień on-line na platformie OcalSiebie. Pozdrawiam, Katarzyna
  11. Dzień dobry, ostateczną diagnozę w kierunku depresji czy innych zaburzeń może postawić tylko lekarz psychiatra. Rozpoznanie choroby wymaga szczegółowej rozmowy i sprawdzenia wielu aspektów dotyczących np. Pani dzieciństwa, obciążeń rodzinnych, wpływu środowiska, obecnego życia, Pani myśli na temat siebie czy przyszłości, aspektu izolacji społecznej i wielu, wielu innych. Tak więc, jeśli niepokoi się Pani swoim samopoczuciem i zachowaniem i ma to negatywny wpływ na Pani codzienne funkcjonowanie proszę udać się na wizytę do lekarza. Pozdrawiam, Katarzyna
  12. Dzień dobry, piszesz o braku zaufania do innych osób. Raczej nie rodzimy się z poczuciem braku zaufania do innych osób tylko nabywamy go w trakcie życia. Być może doznałaś w życiu takich sytuacji gdy zaufałaś komuś, a ten ktoś stanął przeciwko Tobie lub Cię wyśmiewał. Kiedy tracimy zaufanie do kogoś czujemy się bezbronni. Dlatego trudno nam potem zaufać ponownie lub w ogóle ufać ludziom. Przyjrzyj się swoim doświadczeniom może znajdziesz tam odpowiedź dlaczego nie ufasz ludziom? Drugi obszar, o którym piszesz to obawa przed tym jak ocenią Cię inne osoby. Ale zastanawia mnie jak Ty oceniasz samą siebie bo piszesz "w klasie są osoby, które mnie nie lubią i mnie to nie dziwi ponieważ nie jestem typem osoby jaka jest akceptowana w tym środowisku. Jestem zacofana, nie utrzymuje kontaktu z wieloma osobami a jak już to z tymi, które są w klasie nielubiane." Dużo piszesz o swoich wrażeniach, ze ktoś Cię będzie wyśmiewał i nie lubił. Być może to są tylko Twoje wyobrażenia a tak naprawdę jest inaczej tylko, że Ty już przyszłaś do tej szkoły z takim nastawieniem, że nie będziesz lubiana. Lub porównujesz się z nimi i w Twojej ocenie jesteś inna czy gorsza. Dobrze by było gdybyś zgłosiła się do psychologa pracującego z młodzieżą i porozmawiała na te tematy. Pozdrawiam, Katarzyna
  13. Dzień dobry, przekonanie to inaczej myśl, w którą wierzymy i której nie podważamy. Przekonania mogą być nabyte w dzieciństwie i niesiemy je ze sobą często przez całe życie. Przekonania na dany mogą być obiektywnie i subiektywnie prawdziwe lub fałszywe. Zmiana przekonań oczywiście jest możliwa ale wymaga czasu. Jeśli ktoś ileś lat myślał o sobie w jakiś sposób to aby zmienić to myślenie też potrzebuje czasu a do tego powinien świadomie myśleć o sobie w nowy sposób. Nauka nowego sposobu myślenia to jak nauka nowego wiersza. Mało kto nauczy się całego wiersza po jednokrotnym przeczytaniu, raczej musi go wielokrotnie powtarzać a do tego często się myli zanim wyrecytuje go z piękną intonacją. Myślenie o sobie w inny sposób na początku być może wydaje się sztuczne ale z czasem wyrobi się nawyk nowego myślenia. Trzeba też przyjrzeć się co ewentualnie przeszkadza w myśleniu o sobie w nowy sposób. To są najczęściej też jakieś własne myśli. Pozdrawiam, Katarzyna
  14. @Smutnooki koniecznie powiedz swoim bliskim o tym co przeżywasz i zgłoś się na izbę przyjęć w szpitalu psychiatrycznym lub zadzwoń pod numer 112. Nie jesteś sam - dobrze, że szukasz dla siebie pomocy. Najlepszą pomoc uzyskasz od specjalistów w szpitalu, którzy pomogą ustabilizować Ci nastrój. Zalecą Ci również wizytę lub zlecą konsultację w poradni leczenia uzależnienia ze względu na używanie przez Ciebie narkotyków. Nie zwlekaj z poproszeniem o wsparcie rodziny i specjalistyczną pomoc dla siebie. Pozdrawiam, Katarzyna
  15. @Lis opisujesz stany obniżonego nastroju i powracające lęki co negatywnie wpływa na Twoje codzienne funkcjonowanie i samoocenę. Powinnaś w pierwszej kolejności skorzystać z porady lekarza psychiatry, żeby przeprowadził dokładną diagnostykę zwłaszcza, że piszesz o problemach psychicznych, które pojawiły się w gimnazjum. Lekarz zaleci najlepsze leczenie, jeśli będzie potrzebne oraz psychoterapię. Co do Twojego obecnego nastroju zastanów się czy nie wydarzyła się ostatnio w Twoim życiu jakaś sytuacja, którą mogłabyś powiązać ze zmianą swojego samopoczucia. O tym warto abyś porozmawiała z psychologiem. Pozdrawiam, Katarzyna

Psycholog online

Psychoterapia przez Skype

Internetowa poradnia psychologiczna

Co wyróżnia nasz gabinet

×
×
  • Utwórz nowe...

Ważne informacje

Używając strony akceptuje się Warunki korzystania z serwisu, zwłaszcza wykorzystanie plików cookies.