Skocz do zawartości

psycholog Katarzyna Tuszyńska

Terapeuta
  • Zawartość

    358
  • Rejestracja

  • Ostatnio

  • Wygrane dni

    12

psycholog Katarzyna Tuszyńska wygrał w ostatnim dniu 14 Maj

psycholog Katarzyna Tuszyńska ma najbardziej lubianą zawartość!

Reputacja

20 Znakomita

4 obserwujących

O psycholog Katarzyna Tuszyńska

  • Ranga
    Stały bywalec

Ostatnio na profilu byli

2875 wyświetleń profilu
  1. Dzień Dobry, podała Pani zbyt mało informacji aby odnieść się do Pani wpisu. Proszę zapoznać się z https://ocalsiebie.pl/darmowa-porada-psychologa/ Pozdrawiam, Katarzyna
  2. Dzień Dobry, Przede wszystkim jeśli jest Pani pod opieką lekarza proszę mu powiedzieć o tych objawach. Prawidłową diagnozę może postawić tylko lekarz specjalista - psychiatra. Natomiast z psychologiem może Pani pracować nad samooceną, budowaniem oparcia w sobie, radzeniem sobie z trudnymi doświadczeniami z przeszłości i obawami w kontaktach z ludźmi. Pozdrawiam, Katarzyna
  3. @lostgirl Dzięń Dobry, relacjonuje Pani bardzo obniżony nastrój a nawet myśli samobójcze. Tych objawów nie można lekceważyć. Pierwszy krok, który musi Pani zrobić aby zadbać o siebie samą to umówić się na wizytę do lekarza psychiatry. Na taką wizytę nie jest wymagane skierowanie. Lekarz postawi diagnozę, pomoże pani ustabilizować nastrój a wtedy będzie łatwiej Pani podjąć decyzję co do swojej przyszłości. Będzie Pani miała siłę aby decydować o sobie i poradzić sobie z trudnymi emocjami sama lub z pomocą psychoterapeuty. Gdyby myśli samobójcze się nasilały proszę zadzwonić na numer 112 pod którym uzyska Pani pomoc. Pozdrawiam, Katarzyna
  4. @Martyna1995 Dzień Dobry, W tym co Pani pisze widać pewien schemat: relacja się rozwija, nadchodzi moment podjęcia wiążących decyzji i Pani się wycofuje. Wspólnie z terapeutą mogłaby Pani przyjrzeć się swoim myślom, emocjom i zachowaniu w każdej takiej sytuacji oraz odpowiedzieć sobie na wiele pytań, np. Czy zawsze pojawiał się strach, że "to nie ten"? Jakiego są wobec tego Pani oczekiwania wobec partnera? Dlaczego obawia się Pani bliskości - wspólnego zamieszkania? Dlaczego z powodu ślubu miałaby Pani zmarnować sobie życie? Czego Pani się boi: zmarnowania okazji (być może gdzieś czeka idealny partner) czy też odrzucenia (boi się Pani zaangażować)? Czy kocha Pani obecnego partnera i chce z nim spędzić życie? Pozdrawiam, Katarzyna
  5. Nie, tak nie twierdzę bo nie wiem czy i jakie objawy uzależnienia u Pani występują. Na przykład jeśli chodzi o uzależnienie od alkoholu to opisanych jest 6 konkretnych objawów: http://www.parpa.pl/index.php/szkody-zdrowotne-i-uzaleznienie/uzaleznienie Uzależnienie rozpoznaje się gdy potwierdzone są przynajmniej 3 z nich. Więc jeśli Panią niepokoi sposób używania przez Panią substancji (dopalacze, alkohol) czy też wykonywania czynności (masturbacja) najlepiej o tym porozmawiać ze specjalistą.
  6. Dzień Dobry, najlepiej gdyby udała się Pani do najbliższej poradni leczenia uzależnień w celu zdiagnozowania problemu. Uzyska tam Pani specjalistyczną pomoc lekarza psychiatry i terapeuty uzależnień. Pozdrawiam, Katarzyna
  7. @Alicja12 Dzień Dobry, wydaje mi się, że nie daje Pani sobie prawa do tego aby być szczęśliwą poprzez swoje własne przekonania na swój temat. Część tych przekonań mogła powstać w dzieciństwie i wciąż się Pani do nich odnosi. Z tego co Pani napisała wynika, że nie akceptuje Pani siebie, nie walczy Pani o siebie i nie do końca realizuje własne potrzeby, obawia się Pani oceny innych ludzi. Takie ważne zdanie Pani napisała "Jakby specjalnie wprowadzam się w stan skrajnego wycieńczenia, bo tylko wtedy czuję, że mam prawo o siebie zadbać." Odpowiem na to tak - to Pani prawo a nawet obowiązek aby dbać o siebie codziennie, zaakceptować i polubić siebie. Bardzo dobrze, że jednak chce Pani zadbać o siebie i szuka Pani pomocy specjalisty. Najlepiej psychoterapeuty, który ma doświadczenie w pracy z zaburzeniami odżywiania. pozdrawiam, Katarzyna
  8. @przecinek oczywiście pierwsza odpowiedź, które mi się nasuwa to kontakt z psychoterapeutą i praca nad rozumieniem i wyrażaniem emocji. Inna opcja to; 1. poczytanie dobrych książek o emocjach i ich roli np. https://www.empik.com/emocje-ujawnione-odkryj-co-ludzie-chca-przed-toba-zataic-i-dowiedz-sie-czegos-wiecej-o-sobie-ekman-paul,p1045911973,ksiazka-p?gclid=EAIaIQobChMI8ra8_qyb4gIVV6qaCh0BhAThEAQYASABEgKzYPD_BwE&gclsrc=aw.ds 2. samoobserwacja siebie co Pani czuje w danej sytuacji i zastanowienie się dlaczego 3. zastanowienie się dlaczego okazywanie emocji uznaje Pani za oznakę słabości, dlaczego obawia się Pani oceny innych ludzi 4. znalezienie zaufanej osoby, z którą bez poczucia lęku może Pani porozmawiać o swoich emocjach. Pozdrawiam, Katarzyna
  9. Dzień Dobry, to co Pani napisała może Pani powiedzieć swojej terapeutce - to jest bardzo ważny aspekt terapii. Najlepiej gdyby powiedziała jej Pani o swoim lęku i obawach i zobaczy Pani jak się Pani poczuje. Pozdrawiam, Katarzyna
  10. Pragnę zaznaczyć, że nie ma jednego, dobrego dla wszystkich rozwiązania danego problemu. Każda osoba jest inna, przeżywa i odczuwa na swój sposób podobne sytuacje. Dlatego to co piszę poniżej to tylko hipotezy i nie muszą być prawdziwe. Porusza Pani kilka tematów, nad którymi może Pani pracować: 1. przeżycie żałoby i pogodzenie się ze śmiercią dziadka, -> czy dopuściła Pani do siebie i przeżyła wszystkie emocje wynikające ze straty osoby bliskiej 2. obawa przed kolejną utratą bliskiej i ważnej dla siebie osoby, -> przyjrzenie się sobie czy tak jak Pani pisze, takie "zamrożenie" emocjonalne nie wynika z chęci obrony siebie przed trudnymi uczuciami -> zastanowienie się dlaczego Pani myśli w ogóle o tym, że mogłaby stracić chłopaka, czy nie tworzy Pani negatywnych scenariuszy na bazie strachu. Czy Pani nie zapętla się w tym uczuciu i swoim myśleniu.
  11. Dzień Dobry, Kontakt z terapeutą powinien być oparty na zaufaniu, zaangażowaniu, zainteresowaniu i empatii. Oraz powinna mieć Pani poczucie, ze dzięki tym spotkaniom odnosi Pani korzyści, czyli rozumie Pani i rozwiązuje swoje trudności. Jeśli tego nie było - może Pani o tym porozmawiać z dotychczasowym terapeutą lub szukać nowego. Warto aby Pani wniosła na sesje temat poczucia winy i zamartwiania się. Po przepracowaniu tego obszaru zadecyduje Pani wspólnie z partnerem czy chcecie podjąć się terapii par. Pozdrawiam, Katarzyna
  12. Dzień dobry, 'seksualny kontakt pomiędzy dorosłym i dzieckiem w przypadku molestowania seksualnego najczęściej ogranicza się do do­tyku i pieszczot" - zachowanie ojca, które Pani opisuje być może odpowiada tej definicji. Najważniejsze jednak jest jak Pani się czuła w tej sytuacji i dlaczego często Pani o tym myśli. Warto o tym porozmawiać z psychologiem żeby mogła Pani uwolnić się od tych wspomnień. Pozdrawiam, Katarzyna
  13. @Pasta Opisuje Pani złożoną sytuację. Po pierwsze straciła Pani zaufanie do osoby bliskiej. Utrata zaufania to utrata bezpieczeństwa w relacji. Odbudowa tego zaufania a przez to poczucia bezpieczeństwa to długi proces. To naturalne, że Pani chce się upewnić, że partner nie zrani Pani ponownie. Po drugie Pani partner kontaktował się z innymi kobietami na portalu. Pani przyjęła, że nie jest Pani wystarczająco dobra aby mógł Panią pokochać i nie zwracać uwagi na inne kobiety. Sama tworzy Pani negatywne scenariusze, "straszy się" Pani tym, że partner znajdzie inną, atrakcyjną osobę. Wydaje się Pani, że jak Pani jeszcze bardziej się postara to on nie odejdzie. I tu widzę odwrócenie ról bo po trzecie (i najważniejsze) bierze Pani na siebie całą winę i odpowiedzialność za zachowanie partnera. Dlaczego? Przecież to nie Pani nadwyrężyła zaufanie w związku. Praca z terapeutą najpierw powinna dotyczyć tego aspektu - aby Pani spojrzała realnie na tę sytuację, odbudowała swoje poczucie własnej wartości i dzięki temu przestała się zamartwiać, że może Pani stracić partnera. Pozdrawiam, Katarzyna
  14. Dzień Dobry, w zasadzie podjęła już Pani kroki aby sobie pomóc to znaczy zapisała się Pani na wizytę u terapeuty. Przepracowanie relacji z rodzicami ze specjalistą, przyjrzenie się swoim potrzebom i asertywne stawianie granic wpłynie pozytywnie na Pani poczucie własnej wartości. Pozdrawiam, Katarzyna
  15. Dzień Dobry, Pisze Pani o tym, że zauważa u siebie coraz większy problem z okazywaniem uczuć swoim bliskim. Jeśli dobrze rozumiem to wcześniej nie miała Pani takich trudności. Dobrze by było gdyby skontaktowała się Pani z psychologiem i próbowała dojść do początków problemu - od kiedy Pani to zauważyła i czy wiąże to Pani z jakimś wydarzeniem w Pani życiu. Znając przyczynę można zacząć pracować nad rozwiązaniem tej sytuacji. Pozdrawiam, Katarzyna

Psycholog online

Psychoterapia przez Skype

Internetowa poradnia psychologiczna

Co wyróżnia nasz gabinet

×
×
  • Utwórz nowe...

Ważne informacje

Używając strony akceptuje się Warunki korzystania z serwisu, zwłaszcza wykorzystanie plików cookies.