Skocz do zawartości

psycholog Katarzyna Tuszyńska

Terapeuta
  • Zawartość

    500
  • Rejestracja

  • Ostatnio

  • Wygrane dni

    27

psycholog Katarzyna Tuszyńska wygrał w ostatnim dniu 17 Październik

psycholog Katarzyna Tuszyńska ma najbardziej lubianą zawartość!

Reputacja

41 Znakomita

7 obserwujących

O psycholog Katarzyna Tuszyńska

  • Ranga
    Stały bywalec

Ostatnio na profilu byli

4032 wyświetleń profilu
  1. Dzień dobry, złość to emocja, która pojawia się gdy coś stanie nam na drodze do wykonania naszego planu lub podważane są nasze przekonania lub wartości. Pani ma plan aby córka nauczyła się lub posprzątała a ona nie wykonuje tego planu. Pojawia się złość, która narasta. Pojawia się też energia. Nie ma Pani wpływu na to czy złość się pojawi ale ma Pani wpływ na jej natężenie. Może Pani próbować się zatrzymać gdy pojawia się irytacja i zastanowić się jak inaczej podejść do lekcji lub czy sprzątanie jest tak istotne. Pozdrawiam, Katarzyna
  2. @aliceabsurd koniecznie i bezwzględnie zadzwoń na 112 lub zgłoś się na izbę przyjęć w szpitalu psychiatrycznym. Może masz kontakt do lekarza psychiatry, który się Tobą opiekuje - skontaktuj się z nim. Możliwe, że masz źle dobrane leki dlatego Twój nastrój jest tak bardzo obniżony. Daj sobie pomóc i zgłoś się do szpitala lub lekarza. Potem wróć na psychoterapię. Nie jesteś sama, są wokół Ciebie specjaliści, którzy Ci pomogą. Pozdrawiam, Katarzyna
  3. Dzień dobry, z tego co napisałaś rozumiem, że zwracasz uwagę na to jak oceniają Cię inne osoby i, że masz niską samoocenę bo uważasz, że musisz coś zrobić aby inni Cię lubili. Przeżywasz wahania nastroju, być może spowodowane Twoimi przeżyciami a może z powodu zmiany jakiej dokonałaś w swoim życiu (wyjazd na studia). Być może z racji tendencji do perfekcjonizmu wysoko stawiasz sobie poprzeczkę na tych studiach a także otacza Cię wiele nowych osób a Tobie zależy na zdobyciu ich akceptacji. Na pewno warto by było abyś z psychologiem popracowała nad akceptacją siebie i może obniżeniem poprzeczki. Pozdrawiam, Katarzyna
  4. @karola567 wynik testu to tylko fragment obrazu Twojej córki. Kolejny element to np. wyniki nauki w szkole, z czym sobie radzi z czym nie lub jej relacje z rówieśnikami. Rozwój człowieka nie jest harmonijny i córka może nadgonić obszary opisane tu za deficytowe. Zresztą podczas robienia testu mogła mieć gorszy dzień czy być zestresowana. Jeśli coś Cię niepokoi to możesz porozmawiać z pedagogiem szkolnym czy córka powinna uczestniczyć w zajęciach wyrównawczych lub dodatkowych. Możesz zwrócić się do psychologa dziecięcego, żeby przeprowadził z córką inne testy bo wynik tylko jednego testu może być mylący. Pozdrawiam, Katarzyna
  5. @kasia8510 Czytam Twojego posta i zauważam, że bardzo usprawiedliwiasz i tłumaczysz zachowanie męża względem Ciebie. Piszesz " Mąż jest nerwowy i wybuchowy, jak jest zły o coś to krzyczy, chce postawić na swoim, często obwinia mnie o to, że się kłócimy, bo "czepiam się" o nic nieznaczące drobnostki." Piszesz, ze Cię kocha ale liczysz na to, żeby się zmienił. Twoja uwaga wydaje się być skupiona na mężu, a mniej na sobie. Piszesz: " Jestem nerwowa, ale raczej duszę w sobie, bo staram się nie być konfliktowa i często drugą osobę stawiam ponad sobą, pragnąc wszystkich zadowolić." Nie uda Ci się wszystkich zadowolić i to nie Ty odpowiadasz za to aby wszyscy byli zadowoleni. Bierzesz na siebie odpowiedzialność za czyjeś samopoczucie kosztem swojego. Przyjrzyj się sobie i swoim potrzebom, czy w tej sytuacji w której jesteś zaspokajasz swoje potrzeby. Porozmawiaj o tym z kimś z zewnątrz, z przyjaciółką czy psychologiem abyś mogła spojrzeć na to co się dzieje pod różnym kątem. Pozdrawiam, Katarzyna
  6. @sasala jeśli z Twojej i partnera obserwacji wynika, ze spełnia kryteria uzależnienia powinien zgłosić się do poradni uzależnień. W międzyczasie możecie podjąć pewne działanie. Kierunek ograniczania grania jest bardzo dobry. Ustalcie na początek może trochę więcej czasu na granie niż dwie godziny w tygodniu. Teraz może mu się to wydawać nieosiągalne. Rozmawiajcie dużo ze sobą czy ma trudności z przestrzeganiem limitu grania. Jednak Ty nie bierz na siebie odpowiedzialności za jego zdrowienie. To jemu powinno zależeć aby przestawić swoje priorytety i przestać grać. Jeśli nie będzie przestrzegał ustalonych limitów to dla Ciebie i dla niego jasny sygnał, że nie radzi sobie z problemem i potrzebuje specjalistycznej pomocy terapeutycznej. Pozdrawiam, Katarzyna
  7. @dcyra nie piszesz dlaczego nie możesz znaleźć pracy. Czy dlatego, że nie widzisz odpowiedniej firmy, czy wysyłasz CV bez odpowiedzi czy chodzisz na rozmowy kwalifikacyjne i nie otrzymujesz oferty pracy, czy też podejmujesz pracę ale ona z jakichś względów Ci nie odpowiada. To ważne aby wiedzieć co zmienić w tym co robisz np. zmienić CV, przygotować się do rozmowy kwalifikacyjnej itp. Kolejna sprawa to własna firma. Jeśli masz pomysł to opracuj Business Plan i zwróć się o opinię do ekspertów, doradców czy osób wspierających start-up. Będziesz miał niezależną opinię na temat swojego pomysłu a nie tylko opinię rodziców. Natomiast to co najważniejsze - opisujesz objawy obniżonego nastroju, o których powinieneś porozmawiać z psychologiem. Gdy odczuwasz negatywne emocje, trudno jest dostrzec możliwości, które przed Tobą stoją. Pozdrawiam, Katarzyna
  8. @sasala Polecam dwa artykuły: 1. o uzależnieniu od gier https://magazynpismo.pl/bede-gral-w-gre-reportaz-uzaleznienie/ symptomy, które opisujesz mogą świadczyć o uzależnieniu się Twojego partnera od gier. Zaobserwuj czy: - coraz więcej czasu poświęca na granie, - granie jest dla niego ważniejsze niż inne obszary życia, - ponosi straty z powodu tego, że gra (w relacjach społecznych, pracy, finansach itp) - staje się drażliwy, nerwowy, pobudzony gdy nie ma dostępu do sprzętu na którym mógłby grać, - nie potrafi kontrolować czasu gry - odczuwa przymus, chęć grania. . Jeśli obserwujesz przynajmniej trzy objawy to świadczy o tym, że sytuacja jest poważna i powinien skorzystać z porady terapeuty uzależnień 2. o współuzależnieniu. Z tego artykułu dowiesz się dlaczego odczuwasz wahania nastroju zależnie od tego czy partner gra czy nie. Na pewno nie powinnaś brać odpowiedzialności i winy za to, że partner gra. Dobrze gdybyś też skorzystała z konsultacji z terapeutą uzależnień aby dowiedzieć się o wszystkich aspektach choroby jaką jest uzależnienie. Pozdrawiam, Katarzyna
  9. Dzień dobry, przeszła Pani w swoim życiu wiele trudnych, traumatycznych sytuacji. Na pewno współpraca z terapeutą jest dla Pani wskazana żeby lepiej sobie radzić z codziennymi wyzwaniami. Z terapii może Pani skorzystać na NFZ (czyli bezpłatnie) zapisując się w najbliższej poradni zdrowia psychicznego. W poradni może Pani skorzystać z pomocy lekarzy psychiatrów, psychologów i terapeuty uzależnień jeżeli będzie taka potrzeba. Pozdrawiam, Katarzyna
  10. Dzień dobry, na pewno wskazana jest wizyta u lekarza psychiatry, jeśli lęk jest silny i narastający oraz konsultacja z psychologiem. Dobrze by było gdybyś się do rozmowy z psychologiem przygotowała czyli przeanalizowała sytuacje, w których pojawia się lęk i swoje myśli w tym czasie. Lęk odczuwamy gdy nie wiemy czego się obawiamy a strach gdy wiemy czego się boimy. Jeżeli odnajdziesz źródło lęku (zamienisz go w strach - czyli będziesz wiedziała czego się boisz) to wtedy sobie z tym poradzisz. Psycholog-psychoterapeuta pomoże Ci znaleźć i przepracować metody radzenia sobie z emocjami. Terapia może odbyć się on-line. Pozdrawiam, Katarzyna
  11. Co mi przychodzi na myśl, nie wiem czy pan robił takie ćwiczenia - może Pan ćwiczyć czytanie-rozumienie-pisanie poprzez podzielenie tekstu na krótkie fragmenty (np do 5 zdań), przeczytanie fragmentu i zanotowanie tego co Pan zrozumiał i zapamiętał. Następnie sprawdzenie pisowni. I tak fragmentami do końca teksu. Potem należy wydłużać fragmenty.
  12. Dzień dobry, rozumiem, że doświadczyłaś bardzo trudnych, zagrażających Ci sytuacji od nauczycielki matematyki. Powiązałaś lęk nie tylko z jej osobą ale z matematyką jako taką i wszystkimi nauczycielkami. To nie matematyka Cię poniżała i upokarzała tylko ta konkretna pani. Zrozumienie tego pomoże Ci przestać lękać się matematyki i innych osób ją prowadzących. Nie znalazłaś wsparcia w szkole ale masz wsparcie w mamie. Powiedz jej o tym jak się czujesz i co przeżywasz. Ze względu na silnie obniżony nastrój i pojawiające się myśli samobójcze konieczna jest wizyta u lekarza psychiatry. Lekarz postawi diagnozę i zaproponuje Ci leczenie, w tym psychoterapię. Pozdrawiam, Katarzyna
  13. Jak najbardziej jest to problem osób dorosłych tylko niestety mało jest placówek pracujących z dorosłymi. Czy zna Pan tę stronę? https://www.cognifit.com/pl/dyslexia-adults
  14. Dzień dobry, czy kontaktował się pan z Polskim Towarzystwem Dyslekcji? https://www.ptd.edu.pl/poradnia.html. Pozdrawiam, Katarzyna
  15. Dzień dobry, Przeczytałam Pani wpis i wydaje mi się, że bierze Pani na siebie odpowiedzialność za to jaka jest Pani rodzina i, że ocenia Pani siebie poprzez pryzmat Pani rodziny. Tak, wywodzi się Pani z tej rodziny ale jest Pani sobą a nie rodziną. Oczywiście, że to co Pani przeżyła miało na Panią wpływ ale już nie musi mieć takiego wpływu. To Pani wybór, czy będzie Pani patrzeć wstecz czy w przyszłość. Może Pani skupić się na sobie i realizować własne marzenia. Budowanie miłości do siebie to miedzy innymi uznanie własnej niezależności. Jeśli nadal uczęszcza Pani na psychoterapię to może warto poruszyć temat niezależności, asertywności i swoich mocnych stron. Pozdrawiam, Katarzyna

Psycholog online

Psychoterapia przez Skype

Internetowa poradnia psychologiczna

Co wyróżnia nasz gabinet

×
×
  • Utwórz nowe...

Ważne informacje

Używając strony akceptuje się Warunki korzystania z serwisu, zwłaszcza wykorzystanie plików cookies.