Skocz do zawartości

psycholog Katarzyna Tuszyńska

Terapeuta
  • Zawartość

    853
  • Rejestracja

  • Ostatnio

  • Wygrane dni

    46

psycholog Katarzyna Tuszyńska wygrał w ostatnim dniu 21 Lipiec

psycholog Katarzyna Tuszyńska ma najbardziej lubianą zawartość!

Reputacja

66 Znakomita

O psycholog Katarzyna Tuszyńska

  • Ranga
    Stały bywalec

Ostatnio na profilu byli

6705 wyświetleń profilu
  1. Dzień dobry, nie znam Pana sytuacji ani objawów, które Pan zgłaszał na terapii. Mogę tylko postawić hipotezę, że "wysokofunkcjonujący borderline" oznacza, że zaburzenie osobowości nie jest nasilone i nie wpływa bardzo destrukcyjnie na Pana różne obszary życia np. pracę, naukę, relacje czy codzienne funkcjonowanie. Zachęcam do przeczytania książki "Uratuj mnie" Rachel Reiland, która opisuje zmaganie się z borderline z perspektywy pacjenta. Pozdrawiam, Katarzyna
  2. Dzień dobry, To, że Pani czuje się źle, to nie "wymysł" tylko tak Pani się czuje. Trzeba się zastanowić jaka jest przyczyna tego nastroju i co może Pani zrobić aby poczuć się lepiej. Jeśli chodzi o przyczynę to opisuje Pani kilka obszarów, które wpływają negatywnie na Pani samopoczucie. Napisała Pani na wstępie, że od dawna miała Pani trudności z samoakceptacją. Ocenia się gorzej porównując się z mężem. Czy mąż jakoś Pani daje do zrozumienia swoją "wyższość" czy to Pani tak na siebie patrzy? Pisze Pani o tym, że nie akceptuje Pani swojego wyglądu. Jest Pani w związku z osobą, która wyznaje inne wartości niż Pani: nie chce sformalizowanego związku oraz nie jest związana z kościołem. Dla Pani te aspekty są ważne a w chwili obecnej nie może ich Pani spełnić. Może Pani się zastanowić dlaczego sformalizowanie relacji jest dla Pani ważne? Jak Pani się czuje bez tej formalności? Niepokoi Panią również fakt, że nie jest Pani uwzględniona w zobowiązaniach finansowych. Czuje się Pani niepotrzebna. Niedawno zmarła Pani mama. Obwinia się Pani za jej śmierć. Czy przeżyła Pani proces żałoby? Czy miała Pani z kim o tym porozmawiać? Martwi się Pani o swojego ojca, który jest alkoholikiem. Zastanawia się Pani czy nie zacząć wszystkiego od nowa. Nie wiem co Pani ma na myśli, mówiąc o zaczęciu nowego życia, natomiast zastanawiam się czy chęć zmiany nie jest dla Pani jakąś formą ucieczki od teraźniejszości w której czuje się źle. Może Pani zastanowić na co obecnie ma Pani wpływ i co Pani może zrobić aby poczuć się lepiej: Nie wiem czy rozmawiała Pani ze swoim lekarzem psychiatrą o samopoczuciu po śmierci mamy. Może podejmie decyzję aby zmienić leczenie Na pewno powinna Pani porozmawiać z psychologiem o poczuciu winy, które Pani odczuwa z powodu śmierci mamy. I przeżyć w pełni żałobę. Jeśli chodzi o ojca może Pani porozmawiać z komisją rozwiązywania problemów alkoholowych jak zachęcić go do podjęcia terapii. Dla siebie może Pani poszukać terapii DDA (Dorosłe Dzieci Alkoholików) w poradni leczenia uzależnień. Pomoże to Pani zastanowić się nad swoim poczuciem wartości. To może Pani zrobić dla siebie na początek. Odzyska Pani poczucie sprawczości i będzie Pani mogła zastanowić się nad swoją przyszłością. Pozdrawiam, Katarzyna
  3. Dzień dobry, ze względu na pojawiające się u Pana myśli samobójcze proszę zadzwonić pod numer 112 gdzie otrzyma Pan ratunek. Podaję też link do telefonów ratunkowych i wsparcia dla osób cierpiących na depresję. Proszę niech Pan z nich jak najszybciej skorzysta https://forumprzeciwdepresji.pl/wazne-telefony-antydepresyjne Na pewno powinien Pan skorzystać z porady lekarza psychiatry. Lekarze dostępni są też w poradni leczenia uzależnień, gdzie powinien się Pan skierować ze względu na podejrzenie uzależnienia od gier. Bardzo często lekarze psychiatrzy przyjmują tak osoby nieubezpieczone. Proszę zapytać w najbliższej poradni zdrowia psychicznego bądź leczenia uzależnień. Pozdrawiam, Katarzyna
  4. Dzień dobry, bardzo ogólnie opisuje Pan sytuację. Nie wiem z jakiego powodu przyjaciele nie chcieli się dzielić swoimi problemami. Czego się obawiają w związku z rozpowszechnieniem tej sytuacji? Czego doświadczają? Odpowiadając ogólnie to może Pan podkreślać w rozmowie z nimi, że pomimo problemu i niezrozumienia sytuacji przez inne osoby są także przyjaciele, którzy chcą ich wspierać np. Pan. Może są też inne życzliwe osoby wokół nich? Żeby zobaczyli, że nie są sami, że nie wszyscy się od nich odwrócili czy ulegli manipulacji. Ważne też aby skupili się na rozwiązaniu swoich problemów bez względu na to co mówią mniej życzliwe osoby. Pozdrawiam, Katarzyna
  5. Dzień dobry, z Pani opisu wynika, że nakłada Pani na siebie wiele zadań i obowiązków, stawia Pani sobie bardzo wysoko poprzeczkę w wielu obszarach życia, bierze Pani odpowiedzialność nie tylko za swoje życie ale i innych ("Czuję się taka zmęczona planowaniem jak by było najlepiej dla mnie i wszystkich innych."), nie potrafi Pani odpoczywać, czuje Pani presję aby efektywnie wykorzystać każdą chwilę dnia. Ma Pani zadaniowe podejście do życia i jest w Pani życiu dużo napięcia i stresu. Bardzo się Pani forsuje o czym informuje Panią Pani organizm: zespół jelita drażliwego, utrata miesiączki, zmęczenie. Zaburzenia miesiączkowania to ważny objaw tego, że Pani przeciąża swój organizm. Organizm automatycznie blokuje zdolności rozrodcze gdy ocenia, że nie ma szans na rozwój potomstwa ze względu na brak energii dostarczanej w pożywieniu i nadmierny wysiłek. Organizm dba wtedy o siebie, żeby przetrwać. Z kolei nadmierny stres to wydzielanie kortyzolu, który z kolei wpływa na naszą odporność i stwarza problemy gastryczne. Mówi się o tym, że zespół jelita drażliwego jest związany ze stresem. Niech Pani dostrzeże sygnały, które wysyła do Pani własne ciało i zastanowi się, które cele w codziennym życiu chce Pani realizować a które Pani musi lub powinna. To ważne rozróżnienie bo "chce" jest moje a "muszę i powinnam" narzucone z zewnątrz. Może się też Pani zastanowić skąd u Pani taka tendencja do przeciążania się, do stawiania sobie coraz trudniejszych celów. Czy w ten sposób Pani dba o siebie? Czy starczy Pani fizycznie sił aby cały czas funkcjonować na 110% abo więcej? Dlaczego nie może Pani odpuścić w żadnym obszarze? Co się wtedy stanie? Dobrze by było gdyby Pani skonsultowała się z lekarzem ogólnym żeby zadbać o swoje zdrowie fizyczna oraz z psychologiem/psychodietetykiem, żeby porozmawiać o Pani przekonaniach i schematach zachowania w celu zmiany tych, które są dla Pani destrukcyjne. Pozdrawiam, Katarzyna
  6. Dzień dobry, przeżywa Pani ogromnie trudną emocjonalnie sytuację. Zaufała Pani osobie, która jak rozumiem miała wobec Pani zupełnie inne intencje. Nie ma w tym Pani winy, że uległa Pani manipulacji. Pani intencje były szczere i tego samego oczekiwała Pani z drugiej strony. Konsekwencje wydarzenia są dla Pani traumatyczne bo utraciła Pani poczucie bezpieczeństwa w sferze emocjonalnej i materialnej. Została Pani skrzywdzona. Może Pani podjąć działania aby zadbać o siebie: Nie wiem czy kontaktowała się Pani z prawnikiem czy mogłaby Pani podjąć jakieś kroki prawne przeciwko tej osobie. pisze Pani o bardzo obniżonym nastroju, obawie o przyszłość, objawach somatycznych stresu takich jak ból głowy, problemy ze snem, brak energii. Powinna Pani umówić się na wizytę do lekarza psychiatry. Możliwe, że będzie potrzeba aby przy pomocy leków ustabilizowała Pani swój nastrój i stan fizyczny po to aby mogła Pani podjąć skuteczne działania. Lekarz to oceni i zaproponuje Pani leczenie. Powinna też Pani skorzystać z pomocy psychologa, żeby pomóc sobie przejść trudne emocje, odbudować swoje poczucie bezpieczeństwa, Są wokół Pani specjaliści, którzy pomogą Pani przejść ten bardzo trudny dla Pani czas. Pozdrawiam, Katarzyna
  7. @nata zdecydowała się Pani opisać swoją historię na forum. czyli chce Pani sobie pomóc aby zmienić swój nastrój, myślenie o sobie. Powinna Pani udać się do psychologa, żeby dla siebie samej przyjrzeć się przeszłym oraz obecnym relacjom z bratem. Te relacje jak wynika z Pani opisu są trudne bo była Pani skrzywdzona przez brata w przeszłości, ale jednak stara się go Pani usprawiedliwić. Brat jest dla Pani ważny (autorytet), brała Pani odpowiedzialność za jego emocje (zawsze się starałam, żeby był szczęśliwy) i cierpi Pani z powodu odrzucenia i obwinia się o to. Wcześniej już obawiała się Pani popsucia relacji z bratem więc nie mówiła Pani nikomu o tym co Pani przeżywała. Odczuwa Pani wiele sprzecznych emocji w stosunku do brata co pewnie powoduje w Pani konflikt i trudność ze zrozumieniem siebie w tej relacji. Niech Pani nie obawia się spotkania z psychologiem, nie będzie oceniał Pani zachowania i obowiązuje go zachowanie tajemnicy zawodowej. Konsultacja pomoże Pani uporządkować myśli, przepracować trudne sytuacje co wpłynie na poprawę, zastanowić się dlaczego relacja z bratem jest dla Pani tak ważna. Zachęcam aby Pani odważyła się na ten krok i zadbała o siebie. Pozdrawiam, Katarzyna
  8. Dzień dobry, może warto byłoby gdybyście Państwo zgłosili się do poradni psychologicznej na terapię par. Wówczas moglibyście porozmawiać ze sobą i usłyszeć się nawzajem. Terapeuta zadbałby o to aby rozmowy nie kończyły się kłótnią. Warto byłoby abyście porozmawiali o tym jakie są wasze wyobrażenia na temat małżeństwa i Waszej relacji. Nauczycie się też jak rozmawiać ze sobą, żeby minimalizować ryzyko konfliktu, np. mówić o sobie i swoich uczuciach a nie oceniać drugą osobę. Czyli np. "gdy nie mam informacji o tym co planujesz to czuję się odrzucona i osamotniona oraz to, że oddalamy się od siebie". Podczas terapii zidentyfikujecie Państwo co Was łączy i jak widzicie swój związek w przyszłości. Pozdrawiam, Katarzyna
  9. Dzień dobry, lęk to nasze wyobrażenia o tym co się może stać, więc możemy go sami wywołać np. swoimi myślami. Gdy Pan zauważy taką myśl warto obok myśli negatywnych starać się znaleźć chociaż jedną pozytywną lub neutralną. Może Pan też zatrzymać tę myśl - zająć się czymś co zajmie Pana uwagę.
  10. Nie odpowiada Pani za to, czego kiedyś doświadczył Pani partner. Nie odpowiada też Pani za to, że on tworzy jakieś scenariusze oparte na swoich poprzednich przeżyciach. Może mu Pani mówić, że zależy Pani na związku z nim. Jednak takie jego zachowanie Panią rani. Jesteście Państwo w związku już 6 lat. Może go Pani zapytać jaki wpływ na ten związek ma tatuaż? Czy Pani zmieniła przez to swoje zachowanie w stosunku do niego? Czy to partner się zmienił?
  11. Dzień dobry, Zdobienie ciała tatuażami jest obecnie dość powszechne natomiast u wielu osób wciąż wywołują negatywne skojarzenia czy emocje. Możliwe, że zrobienie przez Panią tatuażu wywołało u partnera jakieś skojarzenia, przekonania czy obawę. Może Pani spróbować z nim porozmawiać jakie są jego przekonania na temat tatuaży, co myśli o tatuażach u kobiet, u Pani, z czym mu się kojarzą, jakie myśli i emocje wywołują? Dlaczego tatuaż u Pani uważa za ohydny, co ten wzór dla niego oznacza? Co dla niego oznacza, że ktoś inny zobaczy ten tatuaż u Pani? Może Pani powiedzieć jakie jest Pani zdanie na temat tatuaży, dlaczego Pani go sobie zrobiła i jakie Pani miała intencje. Być może wtedy łatwiej Państwu będzie się porozumieć i partner zmieni swoje podejście do tatuażu. Pozdrawiam, Katarzyna
  12. Dzień dobry, Przyczyny urojeń oraz halucynacji słuchowych i wzrokowych mogą być różne. Na pewno powinna się Pani zgłosić do lekarza ogólnego i lekarza neurologa a gdy oni wykluczą choroby somatyczne to proszę zapisać się do lekarza psychiatry. Jeśli Pani korzysta z używek: alkoholu czy narkotyków lub leków (np. uspokajających czy nasennych) proszę zastanowić się czy urojenia nie pojawiają się w okresie używania. Używki należy jak najszybciej odstawić a przyjmowanie leków skonsultować z lekarzem. Może Pani obserwować siebie i zobaczyć czy urojenia pojawiają się w jakichś określonych, powtarzalnych sytuacjach., czy są natrętne i przede wszystkim czy Pani wierzy w ich treść czy zdaje Pani sobie sprawę z tego, że te przekonania są fałszywe. To będą bardzo przydatne informacje dla lekarzy aby postawić prawidłową diagnozę. Pozdrawiam, Katarzyna
  13. @Rozczarowana opisujesz obniżony nastrój, amotywację, niechęć do spotykania się z innymi osobami i obserwujesz, że ten stan trwa od kilku lat. Dobrze, że szukasz wsparcia na forum. Możesz zrobić krok dalej i zadbać o siebie najpierw umawiając się na wizytę do lekarza endokrynologa w celu zbadania poziom hormonu tarczycy bo niedoczynność tarczycy może dawać podobne objawy. Lecząc tarczycę doświadczysz również poprawy nastroju. Jeśli lekarz wykluczy chorobę somatyczną powinnaś zapisać się lekarza psychiatry w celu przeprowadzenia diagnostyki i zaproponowania leczenia, w tym psychoterapii. Pozdrawiam, Katarzyna
  14. Dzień dobry, czy mogła by Pani napisać nieco więcej o tym czego Pani doświadcza? Czy to są konkretne tematy, na które partner reaguje krzykiem - jakie? Czy na każdy temat? Dlaczego te tematy są dla Pani ważne? Jakiego zachowania partnera Pani się obawia? Pozdrawiam, Katarzyna
  15. Dzień dobry, wiele objawów opisanych przez Panią wskazuje na to, że mąż może być uzależniony od alkoholu i marihuany: - picie codzienne - rezygnacja z pracy, rodziny (picie pomimo strat) - koncentracja życia na piciu alkoholu (wyjścia z kolegami do baru) - bezsenność, często powodowana piciem alkoholu - brak motywacji do podjęcia konstruktywnych zajęć Mąż powinien udać się do Poradni Leczenia Uzależnień na wizytę z lekarzem psychiatrą i terapeutą w celu postawienia diagnozy i zaproponowania leczenia, zwłaszcza, że jak Pani pisze mąż wie co oznacza uzależnienie na przykładzie własnego ojca. Pani pisze o sobie i o relacji: "Tak bardzo czuję się winna. Myślę, że jestem też tak jak on niedojrzała i uzależniam swoje dobro i szczęście od niego. Mam wybuchy agresji i czepiam się wszystkiego. Jest w tym trochę prawdy, że narzekam, nie lubię ludzi. Co ze mną nie tak? Czuję się odpowiedzialna za rozpad naszej związku. Że im bardziej traciłam cierpliwość i szacunek do niego, tym bardziej on się oddalam i popadał w swoje problemy. A potrafi kochać i jest wspaniałym człowiekiem." Proszę zapoznać się z artykułem na temat współuzależnienia i zobaczyć czy Pani widzi u siebie podobne zachowania. następnie sugeruję aby Pani również udała się do Poradni Leczenia Uzależnień i Współuzależnienia i porozmawiała z terapeutą. Dzięki temu dowie się Pani jakie są mechanizmy uzależnienia i współuzależnienia, jak sobie samej pomóc oraz spojrzy Pani na swój związek pod innym kątem. Pozdrawiam, Katarzyna

Psycholog online

Psychoterapia przez Skype

Internetowa poradnia psychologiczna

Co wyróżnia nasz gabinet

×
×
  • Utwórz nowe...

Ważne informacje

Używając strony akceptuje się Warunki korzystania z serwisu, zwłaszcza wykorzystanie plików cookies.