Jump to content
onax

Wahania nastroju

Recommended Posts

Cześć. Jestem 27 letnia kobieta. Mam męża i 4 letnią córkę.. wszystko było dobrze do momentu gdy na świat przyszła nasza córka. Wszystko się zmieniło. Mój mąż stracił pracę i przez to ja bardzo szybko musiałam wrócić do swojej. Tak od prawie 4 lat tylko ja pracuję i utrzymuje nasza mała rodzinę. Rozumiem,że często jest ciężko znaleźć pracę odpowiadającą naszym wymaganiom lub naszemu doświadczeniu..wszystko by było dobrze gdyby nie fakt,że mój mąż obwinia mnie o wszystko.. aby było nam lepiej podjęłam pracę za granicą (wiadomo pieniądze są lepsze). Jesteśmy rozdzieleni na 2-3 miesiące i jak się mogłoby wydawać to każdy powrót do domu powinien być dla mnie najszczęśliwszym momentem mojego życia a wcale tak nie jest.. każda myśl o powrocie stresuje mnie okropnie.. z każdym przyjazdem do domu słucham ciągłych pretensji, coraz częściej dochodzą do tego wyzwiska, boje się co kolwiek powiedzieć bo i tak zawsze jestem mieszana dosłownie z błotem .. nie potrafię się cieszyć życiem. Od kilku miesięcy ciągle czuję się okropnie zmęczona, zniszczona, staram się myśleć pozytywnie ale nie umiem .. czy to może być depresja ? Mam ochotę jedynie zamknąć się w 4 ścianach i płakać.. przez to zaczęłam też nadużywać trochę więcej alkoholu .. boje się,że pewnego dnia bez pomocy upadne tak bardzo,że nie będę potrafiła sama się podnieść .. 

Link to comment
Share on other sites

Cześć,

depresją byłby ten silny upadek, którego się boisz. Twój obecny stan zaburzenia nastroju można by chyba nazwać dystymią - lżejszą formą depresji, chociaż dobrze wiem, że Tobie wcale nie jest lekko. Pomoc specjalisty jak najbardziej jest wskazana, a chyba nawet wymagana.

Mocno skondensowany opis Twojego małżeństwa przywodzi mi na myśl relację sadystyczno-masochistyczną. Ty zachowujesz się ulegle, poświęcasz się dla dobra rodziny, a mąż jest sfrustrowanym agresorem, który wyrzuca na Ciebie swoje smutki, żale i gniew. Pozytywne myślenie tu nie pomoże. Najlepiej by było, gdybyście oboje poszli na terapię, ale póki co najważniejsze jest, żebyś sama mocno się nad nią zastanowiła. Potrzebujesz przede wszystkim emocjonalnego wsparcia, bliskiego kontaktu z empatyczną osobą, która będzie potrafiła odzwierciedlić Twoje uczucia, zapewnić zrozumienie i bezpieczeństwo. Z taką "podkładką" będziesz mogła przepracować swoje przykre uczucia, spojrzysz na pewne sprawy z innej perspektywy, więcej zobaczysz i więcej zrozumiesz, przez co całkowicie odmieni się Twoje samopoczucie. Zewnętrzne problemy raczej same od razu nie znikną, ale nabierzesz do nich dystansu i łatwiej dadzą się opanować.

Trzym się;)

Link to comment
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.





  • Ważna informacja

    Chcąc, by psycholog ustosunkował się na pytanie zadane na forum, należy na wstępie podać swój wiek oraz swoją płeć oraz spełnić warunki podane w instrukcji darmowej porady. Psycholodzy udzielają odpowiedzi w miarę możliwości czasowych. W razie doświadczania nasilonych myśli samobójczych należy skontaktować się z numerem 112 by uzyskać ratunek. Doświadczając złego samopoczucia lub innych problemów można rozważyć też kontakt z telefonami zaufania i pomocowymi - niektóre numery podane są tutaj.

Psycholog online

Psychoterapia przez Skype

Internetowa poradnia psychologiczna

Co wyróżnia nasz gabinet

×
×
  • Create New...

Important Information

Używając strony akceptuje się Terms of Use, zwłaszcza wykorzystanie plików cookies.