Jump to content

Recommended Posts

Witam :)

Pisze w sprawie dolegliwości, które odczuwam. Od dziecka byłam dość energiczna dziewczynka, miałem problemy z koncentracja. Z latami zaczęło to pogłębiać się. Dochodziły male wybryki, ciągle nudzenie się na lekcji, poczucie niskiej samooceny gdyż wiedziałam że robię źle wagarujac czy też inne rzeczy jednak robiłam to. Cały czas czułam się głupio, mimo nauki moje oceny nie były jakoś bardzo źle, ale mogły być lepsze. Można powiedzieć że zawsze słyszałam: skup się, bardziej się staraj. 

Ja sama od siebie czułam że zawsze pod górkę. Ale latka leciały i gdzieś było to chowane pod dywan gdyż nie sprawiałam takich kłopotów aby mogłoby to wzbudzić jakieś większe podejrzenia. 

Nie umiem mówić o swoich emocjach problemach, nie umiem poskładać je w całość by wyrazić co czuje. Dlatego też nigdy nie rozmawiałam o tym, że staram się ale mi naprawdę nie wychodzi. 

Do tego dochodzi pochopne decyzję, ciągle ruszanie się, dużo energii. 

Widzę to jako same plusy, ludzie przyzwyczaili się do mojego chaotycznego stylu życia, lecz nie ukrywam zaczyna być to niewygodne gdyż przeszkadza mi w utrzymaniu pracy i kontroli nad własnym życie. 

Szybko się nudzę, przechodzę z jednego hobby do drugiego a prace utrzymuje co najwyżej pół roku. 

Od lat w sposób zartobliwy mówiono na mnie niezdiagnozowane ADHD. Ale teraz w moim życiu zaczęłam głębiej się nad tym zastanawiać. 

Zdarzają się takie dni, że jest druga w nocy i dostaje napływ energii i muszę iść sprzatac. 

Dlatego piszę tutaj, gdyż nie wiem czy dobrze szukam pomocy czy mam wybrać się do specjalisty w kierunku ADHD? Chodzi o to, że kiedyś ten chaos który mam nie przeszkadzał mi, ale gdy zaczęły wynikać z tego konsekwencje zaczyna być to niewygodne. Dodam też, że to bardzo śmieszne ale gdy coś robię,, niepowaznego" nie widzę żadnych konsekwencji. Po prostu to robię. 

 

 

Link to comment
Share on other sites

Dodam tez, ze nie pisałam bym o tym gdyby nie to że zaczęło to źle wpływać na moje życie i dawać mi uczucie, że zawodzie swoich bliskich sobą. Dlatego też pytanie jest czy kierować się do specjalisty i szukać jakiegoś schorzenia czy jednak zrobię z siebie idiotke? 

Link to comment
Share on other sites

Cześć :)

Nie zrobisz z siebie idiotki, tylko odpowiedzialną osobę, która chce poprawić komfort życia swojego i bliskich. Udanie się do specjalisty będzie bardzo dobrym posunięciem. Jeśli miałaś względnie szczęśliwe dzieciństwo i dobrych, kochających rodziców, to ta nadpobudliwość może mieć podłoże genetyczne. Psychoterapeuta powinien nauczyć Cię jak to kontrolować, jak "obsługiwać" samą siebie, żeby było dobrze.

Link to comment
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.





  • Ważna informacja

    Chcąc, by psycholog ustosunkował się na pytanie zadane na forum, należy na wstępie podać swój wiek oraz swoją płeć oraz spełnić warunki podane w instrukcji darmowej porady. Psycholodzy udzielają odpowiedzi w miarę możliwości czasowych. W razie doświadczania nasilonych myśli samobójczych należy skontaktować się z numerem 112 by uzyskać ratunek. Doświadczając złego samopoczucia lub innych problemów można rozważyć też kontakt z telefonami zaufania i pomocowymi - niektóre numery podane są tutaj.

Psycholog online

Psychoterapia przez Skype

Internetowa poradnia psychologiczna

Co wyróżnia nasz gabinet

×
×
  • Create New...

Important Information

Używając strony akceptuje się Terms of Use, zwłaszcza wykorzystanie plików cookies.