Skocz do zawartości
Kalix93

Straszne stany lekowe

Polecane posty

Jestem Michał mam 28 lat (w sierpniu skończę). Od jakiś 2 tygodni odczuwam straszny lęk który powoduje we mnie dziwne zachowania. Ciężko mi się oddycha, śpię dosyc krótko (budzę się o 5tej gdy nie muszę tak rano wstawać), bywają momenty gdzie zaczynam płakać. Z każdym dniem wydaje mi się coraz gorzej. Wszystko co robiłem ostatnimi czasy sprawia mnie obojętność(czuje ze jestem coraz starszy na swoje pasje, np uprawianie sportu czy pasjonowanie się komputerami) . Ciężko mi nawiązać znajomość z kobietą, by(od 5 lat sam) poznać kogoś by ułożyć sobie życie. Chciałbym ruszyć się do przodu(zdać prawo jazdy, być może jakieś studia np) ale nie mam odwagi. Ciężko mi z kimkolwiek porozmawiać bo boję się krytyki na swoj temat, siedzę zamknięty w sobie ciężko mi wyjść z domu. Sytuacja z pracą u mnie tak, że łapie co chwilę co leci. Boję się powiedzieć o swoich problemach rodzinie, Jak napisałem coś nie tak, chętnie odpowiem na dodatkowe pytania (pisałem to pod wpływem emocji) 

  • Smuci mnie to 1
Link to postu
Udostępnij na innych stronach

Aby zacząć stawac na nogi trzeba najpierw pogodzic sie z przeszłością, czasem to co sie wydarzyło bardzo na nas rzutuje. Boimy się i odcinany od kolejnych prob, ktore myslimy ze skoncza sie tak samo. Trzeba zrobic sobie plan dzialania, czyli co chce osiągnąć, kim być. Jakim czlowiekiem zawsze chcialem byc i do tego dazyc. Nikt nie powiedzial, ze bedzie łatwo i szybko. Powiem szczerze trzeba sie przygotować na ciężką i długotrwałą prace. Wyrobienie nowych nawyków. Zazwyczaj wyrobienie 1 trwa 3 tygodnie, jednak czas leci i szybko sie okaze ze juz dawno jest to za nami. Tez proponuję zacząć brać odpowiedzialność za swoje czyny i byc swiadomym i odpowiedzialnym czlowiekiem. Przypuszczam, ze caly czas pozostaje Pan na tzw. Garnuszku u mamy, a to jest duzy błąd. Niech Pan najpierw znajdzie pracę na etat i tak bedzie na poczatku trudno, beda pojawiac sie chwile zwatpienia i nie checi, ale trzeba to przetrwac i konsekwentnie dążyć do celu, jak juz Pan sie zaznajomi z praca poszukac wlasnego mieszkania czy pokoju i zaczac samemu sobie radzic z zyciem codziennym. A w kwesti dziewczyn i rodziny, to najpierw trzeba poukladac sobie życie i stać sie odpowiedzialnym, bo dziewczyna jednak nie bedzie nianczyc chlopaka, ktory nie jest w stanie zapewnic bytu rodzinie czy nie wie czego chce. Niech Pan zada sobie pytanie chcialby byc z taka osoba jak Pan? Troszke to brutanie zabrzmialo, ale jezeli nie to wszystko co Panu przeszkadza trzeba malymi kroczkami zmienić. Zadbac o swój wyglad, oczywiscie nie kumpowac nowych ciuchów i to oryginalnych, sposob bycia, byc otwartym i wychodzic do ludzi nie bac sie tego. W razie czego moge coś doradzić bo tez przechodzilam przez podobna sytuacje

Link to postu
Udostępnij na innych stronach

@Kalix93

Lęk to emocja, która informuje nas o potencjalnym zagrożeniu. Potencjalnym bo lęk dotyczy przyszłości. Strach odczuwamy "tu i teraz" a lęk dotyczy naszych wyobrażeń czyli np. "jak zrobię coś to coś złego się stanie".

Lęk jest bardzo potrzebną emocją bo może nas ustrzec przed zagrożeniem życia lub zdrowia. Natomiast zdarza się, że odczuwamy nadmierny lęk, nieadekwatny, spowodowany np. jakimiś przekonaniami o sobie lub otaczającym nas świecie.

Aby poradzić sobie z lękiem trzeba poznać jego źródło. Pisze Pan - boję się porozmawiać o swoich trudnościach bo boję się krytyki. Trzeba sobie zadać pytanie co taka krytyka dla mnie znaczy? Jak wpływa na moje myślenie o sobie samym?

Pisze Pan, że obawia się Pan podjęcia działania np. rozpoczęcia kursu na prawo jazdy czy studiów - dlaczego? Co się może stać?

To są tematy, które może Pan przepracować z psychoterapeutą aby nauczyć się radzić sobie z lękiem.

Sugeruję aby ze względu na swój obniżony nastrój, brak motywacji, lęk, izolację, obojętność, tendencję do płaczu zapisał się Pan na konsultację do lekarza psychiatry w Poradni Zdrowia Psychicznego i poprosił o skierowanie na terapię.

Proszę się tego nie obawiać bo szukanie dla siebie pomocy takie jak wizyta u lekarza świadczy o dojrzałości i chęci zadbania o siebie.

Potrafił Pan przełamać swój lęk i napisać na forum więc da Pan radę porozmawiać ze specjalistą i oswoić swój lęk.

Pozdrawiam,

Katarzyna

 

 

Link to postu
Udostępnij na innych stronach

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Gość
Odpowiedz...

×   Wklejony jako tekst z formatowaniem.   Wklej jako zwykły tekst

  Maksymalna ilość emotikon wynosi 75.

×   Twój link będzie automatycznie osadzony.   Wyświetlać jako link

×   Twoja poprzednia zawartość została przywrócona.   Wyczyść edytor

×   Nie możesz wkleić zdjęć bezpośrednio. Prześlij lub wstaw obrazy z adresu URL.




  • Ważna informacja

    Chcąc, by psycholog ustosunkował się na pytanie zadane na forum, należy na wstępie podać swój wiek oraz swoją płeć oraz spełnić warunki podane w instrukcji darmowej porady. Psycholodzy udzielają odpowiedzi w miarę możliwości czasowych. W razie doświadczania nasilonych myśli samobójczych należy skontaktować się z numerem 112 by uzyskać ratunek. Doświadczając złego samopoczucia lub innych problemów można rozważyć też kontakt z telefonami zaufania i pomocowymi - niektóre numery podane są tutaj.

Psycholog online

Psychoterapia przez Skype

Internetowa poradnia psychologiczna

Co wyróżnia nasz gabinet

×
×
  • Utwórz nowe...

Ważne informacje

Używając strony akceptuje się Warunki korzystania z serwisu, zwłaszcza wykorzystanie plików cookies.