Skocz do zawartości

Polecane posty

Witam - Paweł, 41, Łódź.

Moja historia jest dość długa bo zaczyna się od lekkiego DDA odkrytego dość wcześnie (20 lat) z którym sobie jakoś radzę i potrafię się odnaleźć. Natomiast do tego doszła choroba mamy (parkinson), niby wszystko ok, mama po operacjach, nawet ma rehabilitację przy wnuczce i wszystko się układa... Ale ja jakoś nie mogę po tym wszystkim się odnaleźć. Ciężko mi. W początkowej fazie jak czytałem artykuły poświęcone chorobie w rodzinie i do czego może dojść (utrata tożsamości) wszystko się zgadzało ale nie sądziłem że tak ciężko z tego wyjść, nie mniej mija jakoś ale to nie to czego oczekuję... Obecnie jestem na rencie i nie umiem sobie z tym poradzić w takim stopniu jak dawniej, ojciec tak na mnie działa! że odechciewa się wszystkiego. Burzy wiarę w ludzi, zniechęca ogólnie - ma negatywny wpływ na mnie. Cale szczęście zajęli się sobą i mamie łatwiej dojść do siebie a i mi lżej po tym wszystkim (mogę odsapnac) ale zostałem znowu sam ze sobą i swoimi problemami co prawda mam przyjaciółkę  która wspiera mnie duchowo ale nie wiem od czego zacząć... Pomóżcie

Udostępnij ten post


Link to postu
Udostępnij na innych stronach

Dzień dobry,

porusza Pan wiele obszarów, które jak rozumiem wpływają na obniżenie Pana nastroju. Pisze Pan o tym, że podejrzewa Pan u siebie syndrom DDA, Pana mama cierpi na chorobę Parkinsona, czuje Pan dyskomfort w relacji z ojcem, jest Pan na rencie, pisze Pan też ogólnie o swoich problemach oraz o poczuciu osamotnienia.

Napisał Pan, że nie potrafi Pan sobie poradzić w sytuacji choroby w rodzinie. Czy chodzi o Pana stan zdrowia czy mamy?

Wspomina Pan, że nie wie od czego zacząć. Może od ustalenia, który z wymienionych wyżej obszarów, w chwili obecnej,  jest dla Pana najtrudniejszy. Wtedy może go Pan omówić czy z przyjaciółką czy z psychologiem i postarać się znaleźć sposoby poradzenia sobie. Następnie zająć się kolejnymi obszarami.

Pozdrawiam,

Katarzyna

Udostępnij ten post


Link to postu
Udostępnij na innych stronach

No właśnie nie wiem po co to wszystko w jednym poście - tyle lat...?

Nie mniej chyba ten z chorobą w rodzinie najważniejszy i aktualny. Tak przestawiłem życie i podporządkowałem chorobie mamy że teraz gdy wszystko wychodzi na prostą ja nie mam sił czy witalności takiej jak dawniej, gdzie zabierałem się za projekty czy zadania z chęcią i optymizmem a przynajmniej powagą. Teraz ciągle jest ucieczka do łóżka i wymówka nie mam sił. 

Udostępnij ten post


Link to postu
Udostępnij na innych stronach

 Możliwe, że po tym jak bardzo koncentrował się Pan na chorobie mamy teraz Pana organizm potrzebuje odpoczynku i stąd obniżony nastrój i brak chęci do podjęcia się różnych zajęć. Ale gdyby ten stan trwał dwa-trzy tygodnie i dłużej powinien Pan skonsultować się z lekarzem.

Udostępnij ten post


Link to postu
Udostępnij na innych stronach

Pani Kasiu a jaka specjalność najlepsza? Są jeszcze jakieś książki bym mógł poczytać..

Udostępnij ten post


Link to postu
Udostępnij na innych stronach

A coś takiego jak zwiększony niepokój - jak sobie z tym radzić? Zauważyłem że po tym wszystkim jakoś częściej lęk mnie dopada w różnych sytuacjach, jakaś niepotrzebna myśl i się zaczyna... Nie było tak :(

Udostępnij ten post


Link to postu
Udostępnij na innych stronach

Dzień dobry,

lęk to nasze wyobrażenia o tym co się może stać, więc możemy go sami wywołać np. swoimi myślami.

Gdy Pan zauważy taką myśl warto obok myśli negatywnych starać się znaleźć chociaż jedną pozytywną lub neutralną.

Może Pan też zatrzymać tę myśl - zająć się czymś co zajmie Pana uwagę.

Udostępnij ten post


Link to postu
Udostępnij na innych stronach

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Gość
Odpowiedz...

×   Wklejony jako tekst z formatowaniem.   Wklej jako zwykły tekst

  Maksymalna ilość emotikon wynosi 75.

×   Twój link będzie automatycznie osadzony.   Wyświetlać jako link

×   Twoja poprzednia zawartość została przywrócona.   Wyczyść edytor

×   Nie możesz wkleić zdjęć bezpośrednio. Prześlij lub wstaw obrazy z adresu URL.




  • Ważna informacja

    Chcąc, by psycholog ustosunkował się na pytanie zadane na forum, należy na wstępie podać swój wiek oraz swoją płeć oraz spełnić warunki podane w instrukcji darmowej porady. Psycholodzy udzielają odpowiedzi w miarę możliwości czasowych. W razie doświadczania nasilonych myśli samobójczych należy skontaktować się z numerem 112 by uzyskać ratunek. Doświadczając złego samopoczucia lub innych problemów można rozważyć też kontakt z telefonami zaufania i pomocowymi - niektóre numery podane są tutaj.

Psycholog online

Psychoterapia przez Skype

Internetowa poradnia psychologiczna

Co wyróżnia nasz gabinet

×
×
  • Utwórz nowe...

Ważne informacje

Używając strony akceptuje się Warunki korzystania z serwisu, zwłaszcza wykorzystanie plików cookies.