Jump to content
Agndul

samotność singla na emigracji

Recommended Posts

Hey jestem samotną 30 latką, rok temu podjełam decyzję o przeprowadzeniu się do Norwegii ponieważ potrzebowałam zmian w moim życiu. Jestem szczęśliwa tutaj gdzie jestem, mam dobrą pracę, poznałam cudownych ludzi z innymi różnorodnymi kulturami. Staram się cieszyć każdym dniem, odkrywać siebie z każdym dniem na nowo. Rozwijam swoje zainteresowania ale czasem mam problem ze zrozumieniem tego dlaczego nadal jestem sama, dlaczego nie mogę poznać osoby z którą spędzę resztę życia. Wszyscy moi znajomi mają już dzieci, szczęśliwe związki dlaczego Ja nie mogę sobie poradzić z tym?... Często koje moje smutki w samotnym piciu szczególnie w weekendy kiedy samotność doskwiera mi najbardziej. Żeby załatać pustkę w moim sercu i zdarza mi się sypiać z mężczyznami którzy tak naprawdę nic dla mnie nie znaczą i nic do nich nie czuję. Jest może to po prostu ucieczka od prawdziwego życia. Nie chcę tego, ponieważ później czuję ogromne wyrzuty sumienia dlaczego to zrobiłam. Nie wiem co robić ze swoim życiem, ponieważ ciągle myślę o tym że w tym wieku powinnam być już ustatkowana i założyć rodzinę. Jest to może presja otoczenia a Ja bardzo łatwo wpadam w tą pułapkę i zaczynam tak myśleć. 

Link to comment
Share on other sites

Dzień dobry,

z jednej strony Pani pisze o tym, że jest Pani szczęśliwa prowadząc życie singla, a z drugiej myśli Pani o związku i dąży do nawiązania relacji. Pisze Pani "w tym wieku powinnam być już ustatkowana i założyć rodzinę". No właśnie: powinna Pani (bo presja otoczenia) czy "chce" Pani (bo ma Pani taką potrzebę)?

To ważne rozróżnienie bo "powinnam, muszę" nie jest moje, ktoś mi narzuca jakiś obowiązek, a "chcę" wyraża moją potrzebę. Być może jest Pani rozdarta pomiędzy "powinnam" a "chcę" i dlatego nie ma Pani jasnego kierunku (na dziś) co robić w życiu. Czy realizuje Pani swoje potrzeby?

Pisze Pani o ucieczce od życia poprzez przypadkowe związki z mężczyznami, picie alkoholu czy wyprowadzce do Norwegii. Na pewno picie alkoholu, regularnie i w samotności nie jest rozwiązaniem Pani trudności. To pierwszy krok do uzależnienia się i dalszej izolacji społecznej.

Najlepiej gdyby porozmawiała Pani z psychologiem przed czym Pani ucieka i przy jego wsparciu znalazła sposób jak sobie z tym konstruktywnie poradzić.

Pozdrawiam,

Katarzyna

Link to comment
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.





  • Ważna informacja

    Chcąc, by psycholog ustosunkował się na pytanie zadane na forum, należy na wstępie podać swój wiek oraz swoją płeć oraz spełnić warunki podane w instrukcji darmowej porady. Psycholodzy udzielają odpowiedzi w miarę możliwości czasowych. W razie doświadczania nasilonych myśli samobójczych należy skontaktować się z numerem 112 by uzyskać ratunek. Doświadczając złego samopoczucia lub innych problemów można rozważyć też kontakt z telefonami zaufania i pomocowymi - niektóre numery podane są tutaj.

Psycholog online

Psychoterapia przez Skype

Internetowa poradnia psychologiczna

Co wyróżnia nasz gabinet

×
×
  • Create New...

Important Information

Używając strony akceptuje się Terms of Use, zwłaszcza wykorzystanie plików cookies.