Jump to content
  • psycholog-online-2-ocalsiebie.jpg

Kasia

Nie Wiem Czego chce, nie rozumiem się, gniewam sie na siebie

Recommended Posts

Witam, 

Mam 23 lata i jestem samotna matka 3 letniego chłopca, mieszkam za granica. 

Moje problemy emocjonalne zaczęły się około 2 lata temu od tamtej pory nie rozumiem samej siebie nie wiem czego chce co robić dalej, jak żyć samej ze sobą. Uważam się za nie lubiana i dziwna osobę nawet nie wiem od czego mam zacząć. Około 2 lat temu rozstałam się z ojcem mojego dziecka na oko byliśmy udana rodzina jednak on miał problemy z hazardem a między nami uczucie się wypaliło już jak byłam w ciąży byliśmy razem ze względu na dziecko, był dobrym ojcem ale nie partnerem.  Gdy wróciłam do pracy poznałam faceta byl hindusem  urodzonym i wychowanym w angli. Spotykaliśmy się uwielbiałam to jak się o mnie troszczył i to ile uwagi mi poświęcał, był bardzo dobrym facetem dawał mi to czego mój były nigdy nie był w stanie mi dać. Ojciec mojego dziecka nie chciał się wyprowadzić chociaż wiedział ze się już z kimś spotykamrobił problemy zastraszał i poniżał codziennie mi wmawiał ze jestem do niczego dzień w dzień mówił mi ze jestem okrutna matka bo nie chce być z ojcem dziecka, ze życzy mi żebym umarła itp. Ja znajdowałam wsparcie u mojego nowego partnera on mnie pocieszał , kochał mnie za to jaka byłam zawsze był przy mnie kiedy go potrzebowałam, nigdy nie oceniał zawsze wysłuchał i poradził. Aż po jakiś 6 miesiącach mój były wkoncu postanowił się wyprowadzić jednak dalej mnie zastraszał ze się zemści Ze nastawi dziecko przeciwko mnie i ze jestem nic nie wartym człowiekiem. Mam tutaj mało przyjaciol znajdowałam pocieszenie u mojego nowego partnera jednak nie zamieszkaliśmy razem mój były robił mi problemy nie pomagał przy dziecku powiedzial ze gdy zostawię obecnego partnera będzie mi pomagał ponieważ on się wstydzi ze matka jego dziecka poszła z ciemnoskórym. Syn tęsknił za ojcem, nie mogłam patrzyć jak dziecko tęskni a jego ojciec go olewa. Oczywiście wszyscy dookoła mówili ze to moja wina . Tak żyliśmy przez następny rok mój były mnie zastraszał i potępiał. Ja już sama nie wiedziałam co mam robić jak żyć, czego chce, czy robię dobrze. Nie czulam się szczęśliwa wszystko mnie przytłaczało dalej się spotykałam z moim nowym chłopakiem on był bardzo zakochany we mnie zawsze był przy mnie robił co mógł aby było nam dobrze. Jednak ja w głębi duszy wiedziałam ze to nie ma sensu ze go nie kocham, byłam wyczerpana moimi problemami nie potrafiłam być. Szczęśliwa  . Zostawiłam go jakiś tydzień temu chłopak jest załamany ja tez mam dola. Czuje pustkę nie wiem czy dobrze zrobiłam sama nie wiem czego chce .  W jednej chwili jestem szczęśliwa a za chwile smutna. Najgorsze jest to ze pracujemy razem . Boje się rozmawiać ludźmi bo zawsze powiem to czego nie chce w interakcji nie wiem ze nie chce tego mówić ale potem analizuje wszystko co powiedziałam i  cZuje wstyd i lek. Boje się ze znowu kogoś zranię. Myśle ze jestem żałosna i niczego nie warta. Nie umiem nawiązywać nowych  kontaktów przyjacielskich  z ludźmi mam wrażenie ze ludzie mnie unikają albo gdy chwile porozmawiają ze mną to jyz nie chcą ze mną rozmawiać. Kiedyś byłam bardzo otwarta miałam dużo przyjaciół nie wiem co się dzieje. Czuje gniew za całe moje życie , Nie umiem sobie radzić ze złością mam napady ze bije się sama po głowie. Czuje bezradność sama nie wiem kim jestem i czego chce.  Nie potrafię być szczęśliwa już od dłuższego czasu, wiem ze mój syn potrzebuje szczęśliwej i silnej mamy.  Bardzo chce odzyskać sama siebie ale nie potrafię , czuje się winna i nic nie warta. 

Link to comment
Share on other sites

Dzień Dobry, z Pani posta wynika, że przez dłuższy czas była Pani zastraszana i poniżana przez byłego partnera a dodatkowo obwinia się Pani o to, że syn tęskni za ojcem. I znajduje Pani potwierdzenie swojej winy w komentarzach innych osób. To wszystko wpłynęło na Pani nowy związek. Straciła Pani z pola widzenia swoje potrzeby, nie wie Pani co chce a co powinna zrobić. Czuje się Pani bezradna i zagubiona. Spojrzenie na siebie w bezpiecznej atmosferze konsultacji z psychologiem pomogło by Pani poradzić sobie z negatywnymi emocjami, odnaleźć swoje potrzeby i podjąć własne decyzje. Pozdrawiam, Katarzyna

Link to comment
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.





  • Ważna informacja

    Chcąc, by psycholog ustosunkował się do pytania zadanego na forum, należy na wstępie podać swój wiek oraz swoją płeć i spełnić warunki podane w instrukcji darmowej porady. Psycholodzy udzielają odpowiedzi w miarę możliwości czasowych. W razie doświadczania nasilonych myśli samobójczych należy skontaktować się z numerem 112 by uzyskać ratunek. Doświadczając złego samopoczucia lub innych problemów można rozważyć też kontakt z telefonami zaufania i pomocowymi - niektóre numery podane są tutaj.

  • ksiazka.jpg

  • PODCASTY-OCALSIEBIEpl.jpg

Psycholog online

Psychoterapia przez Skype

Internetowa poradnia psychologiczna

Co wyróżnia nasz gabinet

×
×
  • Create New...

Important Information

Używając strony akceptuje się Terms of Use, zwłaszcza wykorzystanie plików cookies.