Jump to content
Klaudia098

Brak celów, chęci rozwoju, izolacja od innych

Recommended Posts

Witam. Jestem Klaudia. Mam 23 lata. Skończyłam liceum i od tego czasu pracuje. Od jakiegoś roku strasznie zamknęłam się na świat. Mam pasje, która nie daje mi już takiej radości jak jeszcze rok temu. Mam wrażenie, że wszystko co robię nie ma sensu. Nie potrafię siedzieć jak kiedyś 5 godzin przed komputerem zafascynowana każdym zdjęciem które zrobiłam. Już na samym początku wiem, że nic z tego nie wyjdzie a moja praca skazana jest z góry na krytykę. Strasznie zamknęłam się na ludzi, tracę do nich zaufanie ograniczyłam się do 3 dobrych znajomych. Nic mnie nie cieszy. Choć najgorsze jest to, że potrafię stworzyć taką idealna wersje dla innych. Z pozoru zawsze uśmiechnięta, zawsze pełna energii i optymistyczna. Lecz gdy wracam do domu. Zajadam się słodyczami siedzę w pokoju albo robię coś w samotności. Tyje w oczach i choć mam ta chęć żeby poćwiczyć, to i tak „wiem” że mi to nie wyjdzie.  Kiedyś  umiałam słuchać innych, teraz gdy z nimi rozmawiam często myśle o czymś innym nawet och nie słuchając. Robię to nieświadomie. Ciagle mam w głowie że wszystko muszę zrobić i że cała odpowiedzialność leży na mnie, zawsze gdy ponoszę porażkę. Zamykam się i płacze, czasami nawet nieświadomie łzy cieknął mi po policzkach gdy przypomni mi się coś co w jakiś sposób mnie dotknęło. Mój narzeczony nawet gdy jest obok i zasnie ja potrafię czekać na ten moment by uwolnić emocje i płakać po cichu tak by nie słyszał. Nie radzę sobie z tym... to uczucie zmęczenia życiem, brak jakich kolwiek chęci do samorealizacji do zdobienia czegoś co ma sens. Strach przed tym że może się nie udać. Brak mi energi takiej motywacji do zrobienia czegoś. Nie wiem czy to wina tego że sobie tak wmawiam. Od dziecka byłam „gorsza” może tak już mam w głowie zakodowane. Boje się że kiedyś będzie za późno by coś zmienić.  Chciałbym żyć normalnie. Cieszyć się każda chwila, ale nie potrafię nie mam sił. Proszę o pomoc. 

Link to comment
Share on other sites

Dzień dobry,

opisuje Pani objawy obniżonego nastroju utrzymującego się od dłuższego czasu. Izolacja społeczna, brak wiary w siebie, nieuzasadniony lęk, amotywacja, zmiana stylu jedzenia, trudności z koncentracją, poczucie winy czy odpowiedzialności za wszystko oraz płaczliwość mogą świadczyć o stanach depresyjnych.

Nie należy tego lekceważyć gdyż taki przewlekły stan może prowadzić do depresji.

Powinna Pani skontaktować się z lekarzem psychiatrą w poradni zdrowia psychicznego. Obecnie możliwe są konsultacje telefoniczne, nie potrzeba skierowania. Lekarz na podstawie rozmowy z Panią postawi diagnozę i zaleci dalsze postępowanie.

Pozdrawiam,

Katarzyna

 

Link to comment
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.





  • Ważna informacja

    Chcąc, by psycholog ustosunkował się na pytanie zadane na forum, należy na wstępie podać swój wiek oraz swoją płeć oraz spełnić warunki podane w instrukcji darmowej porady. Psycholodzy udzielają odpowiedzi w miarę możliwości czasowych. W razie doświadczania nasilonych myśli samobójczych należy skontaktować się z numerem 112 by uzyskać ratunek. Doświadczając złego samopoczucia lub innych problemów można rozważyć też kontakt z telefonami zaufania i pomocowymi - niektóre numery podane są tutaj.

Psycholog online

Psychoterapia przez Skype

Internetowa poradnia psychologiczna

Co wyróżnia nasz gabinet

×
×
  • Create New...

Important Information

Używając strony akceptuje się Terms of Use, zwłaszcza wykorzystanie plików cookies.