Jump to content
  • psycholog-online-terapia.jpg


Adrivn
 Share

Recommended Posts

Witam, mam na imię Adrian i mam 18 lat, moje problemy zaczęły się od czasy gdy skończyłem 3 klasę gimnazjum, juz wtedy czułem że coś się ze mną złego dzieje, mnóstwo myśli i uczucie jakby mnie tak na prawdę nie było w świecie rzeczywistym, zawsze byłem troszke niesmiały ale radzilem sobie z tym bardzo dobrze, mialem bardzo wiele znajomych i potrafilem się dopasować do każdego w taki sposób by rozmowa była ciekawa i żeby ktoś czuł, że go rozumiem, jednak kiedy skończyłem gimnazjum zaczęło się dziać ze mną coś złego... Zacząłem byc bardzo aspołeczny, wręcz unikać kontakt z ludzmi po za bliskimi znajomymi, cały czas walczyłem ze swoją głową i myślami które wmawiały mi, że kazdy na mnie patrzy i się śmieje, w pewnym momencie to było tak nasilone, że czułem się jakbym był jakiś naćpany i miałem przed twarzą te wszystkie maski ludzi którzy mnie wyśmiewają, zacząłem bardzo dużo spać i błądzić myślami na temat tego co zepsułem i jaki jestem beznadziejny, nadszedł czas w którym uświadomiłem sobie, że muszę iść do psychiatry, dostałem leki na lęki i depresje które biorę już 5 miesiąc i co prawda lęków nie czuje, ale jestem bardzo obojętny na wszystko, nie czuje nic, totalna pustka emocjonalna, przy ludziach dalej bardzo sie stresuje i mam różne tiki nerwowe i dziwne zachowania. Stałem się bardzo zamknięty na ludzi i mam taką ogromną barierę przez którą nikogo nie wpuszczam a nawet ich odrzycam jesli proboja wejsc, bo nawet jeśli ktoś już chce mieć ze mną kontakt to zaczyna mnie moja głowa atakować, że pewnie jest dla jakiś korzyści czy coś i nagle automatycznie chcąc nie chcąc moje podejscie się zmienia, bardzo często nocami się motywuje do czegoś i cały pogląd na życie się zmienia, a gdy wstaję rano to czuję jakby nastał taki restart, nie ważne jakbym sie zmotywował rano jest wszystko od samego początku... Raz jestem bardzo miły i pomocny, raz jestem bardzo narcystyczny myśląc że jestem idealny a każdy wokół jest głupi i nie zbyt mądry, raz jestem bardzo odważny i czuje się silny a raz czuję się jak bezbronne dziecko które błaga o to by nie było żadnych problemów na ten moment, co chwile jestem inny i tego nie kontroluję tak jakby wszysykie moje cechy charakteru rozeszły się i działały osobno, przez co na tym bardzo cierpi mój kontakt ze znajomymi czy nawet flirt z dziewczynami. Do tego zawaliłem szkołe co dodatkowo mnie męczy i czuje się jak totalny przegryw życia, kiedyś bym zrobił wszysyko by zdać a teraz jestem taki obojętny chociaż w środku czuję, że mi zależy, jestem coraz starszy wchodze w dorosly tryb zycia i rodzinia coraz więcej ode mnie wymaga, że jeśli zawaliłem szkole to powinienem iść do pracy i ogónie wziąć się za siebie co dodatkowo mnie bardzo przytłacza i choć nacodzień nie robię zbyt wiele jeśli chodzi o rzeczy fizyczne to ciąglę chodze strasznie zmęczony i fizycznie i psychicznie, nie mam totalnie na nic siły, przy ludziach staje się ospały i chociaż amibicje mam ciągle w sobie i powtarzam, że szkołę skończę i że tego nie odpuszczę to w te gorsze dni zaczynam tracic wiarę we wszystko i najchetniej bym się położył i poszedł spać, nie czuję już tak węchu, śpiewu ptaków jak kiedyś nie czuje, że jestem w czasie rzeczywistym a w głowie tylko wyobrażam sobie sytuacje które miały miejsce i wyobrażam sobie jak w nich wychodzę na kogoś wartościowego, na plus. Tęsknię za starym sobą który dawał sobie ze wszystkim radę i potrafił każdego rozbawić, teram mam tylko kompleksy i myśli które mnie atakują. Chciałbym to zmienić ale każdy dzień wygląda u mnie jak przetrwanie, chciałbym wiedzieć co jest ze mną nie tak i jakbym mógł działać. 

 

Dziękuję za chwilę czasu poświęconą dla mojego posta i pozdrawiam. 

Link to comment
Share on other sites

Rozumiem Cie. Mam 29 lat, ale w gimnazjum czulam sie tak samo. Po prostu mamy niedopasowany system edukacji do rozwoju psychofizycznego nastolatkow. Nie jestem psychologiem, ale radzilabym Ci moze zaczac od regularnej aktywnosci fizycznej. Jesli masz wf w szkole, to moze byc cos, co lubisz - kosz, biegi lub nawet ping pong. Po to zeby podniesc poziom endorfin z mozgu. Poza tym wiedz, ze kazdy etap w zyciu jest tymczasowy. Zeby zdac szkole skup sie na zaliczaniu materialu i przedmiotow. Nie skupiaj sie co inni o Tobie mysla itd, bo to nie ma znaczenia. Moze nie jestes super modelem, ani Einsteinem, zeby byc na topie popularnych ludzi, ale na pewno masz wiele zalet. Wiekszosc ludzi cierpi w szkole, ale Ci o tym nie powiedza. Z mojej szkoly ci niesmiali i niezbyt popularni zostali programistami i pozakladali swoje firmy - teraz sa bajecznie bogaci. I nie obchodzi ich, ze inni sie smiali. Wybierz kierunek skupienia, np na przyszle studia, w ktory chcesz isc - moze to chemia, a moze jezyki obce. Zalicz szkole, a potem zobaczysz, ze mozesz wybrac jaka tylko droge zechcesz. Powodzenia

Link to comment
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.

 Share



  • Ważna informacja

    Chcąc, by psycholog ustosunkował się do pytania zadanego na forum, należy na wstępie podać swój wiek oraz swoją płeć i spełnić warunki podane w instrukcji darmowej porady. Psycholodzy udzielają odpowiedzi w miarę możliwości czasowych. W razie doświadczania nasilonych myśli samobójczych należy skontaktować się z numerem 112 by uzyskać ratunek. Doświadczając złego samopoczucia lub innych problemów można rozważyć też kontakt z telefonami zaufania i pomocowymi - niektóre numery podane są tutaj.

  • ksiazka.jpg

  • PODCASTY-OCALSIEBIEpl.jpg

×
×
  • Create New...

Important Information

Używając strony akceptuje się Terms of Use, zwłaszcza wykorzystanie plików cookies.