Jump to content

Recommended Posts

Witam,
Moj ojciec na nadwage, jest diabetykiem z zaburzeniami neurlogicznymi. Przebywa obecnie w szpitalu, na odziale neurologicznym, przez czeste upadki. W poniedzialek ma byc zwolniony do domu.  Problem jest w tym ze on odmawia wszelkiej formy ruchu: wtania do ubikacji,  chodzenia a nawet przewrocenia sie samemu z jedengo boku na drugi. Lekarze twierdza ze nie jest to spowodowane zaburzeniami neurologicznymi tylko kwestia checi pacjeta. Ojciec twierdzi ze nie ma sily na nic. Jak matka przychodzi w odwiedziny to ojciec zaczyna bredzic bez sensu jakby byl niepoczytalny ale z lekarzami rozmawia bez najmniejszgo problemu. Ojciec brzmi jakby poddal sie na zyciu, co jest wyraznie problemem psychologicznym. Matka jest zalamana, pracuje na zmiany jako pielegniarka i nie jest w stanie zajmowac sie ojcem 24/7. Ja jestm za granica i nie mam fizycznej mozliwosci opieki nad ojcem. Myslimy o umieszczeniu ojca w domu opieki spolecznej albo w osrodku psychatrycznym.  Jak zmusic ojca do badan psychologicznych bez wychodzenia z domu. Czy jest szansa na przymusowe leczemie albo na orzeczenie ubezwladnienia? Prosze poradzic gdzie zaczac i jaka jest procedura?

Link to comment
Share on other sites

Witaj,

Jako psycholog i do tego od prawie dekady pracujący "w neurologii" myślę, że mogę Ci dwa słowa powiedzieć.

Przede wszystkim sądzę, że umieszczanie członka rodziny w DPSie czy tego typu miejscu powinno być ostatecznością. Wiem, że rzeczywistość opiekli nad bliskim członkiem rodziny, a do tego odmawiającym współpracy jest skrajnie dużym wyzwaniem dla otoczenia ale uważam, że próba rozwiązania tego poprzez odizolowanie ojca od rodziny i zamknięcie w sztucznym dla niego miejscu raczej na ten moment nie jest najlepszym wyjściem. Inaczej - gdyby tak miało się stać, to sądzę, że Wasz kontakt - teraz i tak trudny - stałby się pewnie niemożliwy, być może z powodu poczucia krzywdy ojca w stosunku do Was, zapewne traktującego to nowe miejsce jako dowód na to, że chcieliście się go z domu pozbyć.

Z mężczyznami w ciężkiej chorobie z reguły jest tak, jak z małymi chłopcami - wszystko albo nic. Optyka widzenia siebie męskim  okiem zakłada, że życie ma wartość tylko wtedy, kiedy wiąże się ze 100% sprawnością i zdrowiem. Kiedy to wszystko z powodu nagłej choroby się wali, wtedy bardzo często nagle ktoś bliski staje się nie do poznania, często też popada w apatię, skrajne przygnębienie czy bywa agresywny wobec najbliższych. Najtrudniejsze są zawsze pierwsze chwile "oswojenia się" ojca z ta nową i tez trudna dla niego sytuacją, zapewne jest teraz sam w szoku i nie wierzy, że to się faktycznie dzieje. Przez to te jego zachowania tez bywają dziwaczne. 

Proponowałbym - o ile to jeszcze możliwe - zasięgnąć porady lekarza z Oddziału w przedmiocie konsultacji psychologicznej jeśli ojciec tam jeszcze jest i zechciałby skorzystać. Warto przynajmniej spróbować.

Jeśli jednak jest już w domu, to proponuję zacząć rozmowę z nim na ten temat, tzn. stwierdzając fakty, które się widzi i odwołując się do uczuć, które temu towarzyszą, np. smutku, przerażeniu ale tez i chęci pomocy. To nie ma być przyczynek do kłótni i wyrzucania mu jaki to jest "niesforny" ale ma być dla niego informacja, że bliscy widzą, że coś jest nie tak, że się o niego martwią i że chcą mu w jakiś sposób pomóc, że może na Was liczyć. Trzeba się liczyć z tym, że ta pierwsza rozmowa może być monologiem, i że nie będzie chciał w niej brać udziału ale warto próbować kilka razy i się nie zniechęcać.

W zależności od efektów tegoż można myśleć dopiero o tym, co dalej robić.

Pozdrawiam,

Link to comment
Share on other sites

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Guest
Reply to this topic...

×   Pasted as rich text.   Paste as plain text instead

  Only 75 emoji are allowed.

×   Your link has been automatically embedded.   Display as a link instead

×   Your previous content has been restored.   Clear editor

×   You cannot paste images directly. Upload or insert images from URL.





  • Ważna informacja

    Chcąc, by psycholog ustosunkował się na pytanie zadane na forum, należy na wstępie podać swój wiek oraz swoją płeć oraz spełnić warunki podane w instrukcji darmowej porady. Psycholodzy udzielają odpowiedzi w miarę możliwości czasowych. W razie doświadczania nasilonych myśli samobójczych należy skontaktować się z numerem 112 by uzyskać ratunek. Doświadczając złego samopoczucia lub innych problemów można rozważyć też kontakt z telefonami zaufania i pomocowymi - niektóre numery podane są tutaj.

Psycholog online

Psychoterapia przez Skype

Internetowa poradnia psychologiczna

Co wyróżnia nasz gabinet

×
×
  • Create New...

Important Information

Używając strony akceptuje się Terms of Use, zwłaszcza wykorzystanie plików cookies.