Skocz do zawartości
Zaloguj się, aby obserwować  
Egoecho

Nie mam pojęcia z kąd ten stres.

Polecane posty

Dzień dobry

To mój pierwszy I mam nadzieję  ostatni wpis o takim charakterze.

Zanim się jednak zapędzie chciałabym prosić o namiary do jakiegoś sprawdzonego psychologo 

lub seksuologa, apropo poniższego.

Mam problem który bardzo mi szkodzi, hamuje rozwojowo I przez który trudno mi oszacunek do samej siebie.

Chodzi o pewny rodzaj postępowania który uskuteczniam od kilku lat.

Spodobał mi się kolega ze studiów. To spokojny typ, indywidualista I miły gość, ogółem osoba która nie powinna wywoływać u mnie stresu, a ja przy nim jestem cała pospinana,  I zdębiała, I byłoby to nawet urocze gdybym miała powiedzmy 13 lat, a za chwile będe mieć 22. Ploty trz po trzy bez zastanowienia I inne podobne.

Problem jest w tym że ja nie jestem nieśmiała w innych obszarach życia, uprawiam sport, spotykam się z ludźmi, mam dystans do siebie, ba nawet adrenalinę muszę sobie podnosić w tym tygodniu 

jadę skoczyć na bungee, ale jak widzę tego człowieka to spuszczam wzrok na buty I nie jestem tego  w stanie skontrolować.

Serio jestm gotowa pójść drogą 2razy dłuższą na aule żeby się z nim nie wyminąć, a jakbym już się mijała to nie mogłabym nawet na niego spojżeć, a chcąc nie chcąc sprawiam wrażenie chłodnej a to już kompletne niepotrzebne. To jest przecież tragikomiczne żeby taka stara krowa bawiła się w podchody.

Mam prawie 22 lata do cholery a zachowuje się jak gimnazjalistka, co prawda może I dziewicą dalej jestem ale pewnnych zbliżeń z chłopakami już doświadczyłam I źle tego nie wspominam więc już na prawdę nie wiem.  Dodatkowo u mnie na roku są osoby tak z rok młodsze a niektóre nawet o dwa, co mnie wpędza w kompleksy bo część dziewczyn ma już wyrobione całkiem dojżałe podejście do chłopaków którzy im się podobają. 

Mało tego, to nie jest pierwszy raz kiedy tak chowam ogon pod siebie zanim cokolwiek się dzieje, zachowuję się też w stosunku do osób które mi imponują, jakbym bała się tego co mogą powiedzieć, najogólniej rzecz ujmójąc.

Jak mówiłam Mam za chwile 22 urodziny a patrząc po tym jak się zachowuje tracę do siebie cierpliwość I nie mam pojęcia z kąd bierze się u mnie ten odruch ucieczki ale mam go dość I chcę mieć normalne relacje z ludźmi.

Nie mam pojęcia co z tym zrobić, dlatego bardzo potrzebuję jakiegoś chłodnego osądu kogoś z zewnątrz albo na prawde porządnego psychologa w Warszawie,  więc bardzo proszę o jedno z dwóch.

PrEpisy w 

Udostępnij ten post


Link to postu
Udostępnij na innych stronach

Join the conversation

You can post now and register later. If you have an account, sign in now to post with your account.

Gość
Odpowiedz...

×   Wklejony jako tekst z formatowaniem.   Wklej jako zwykły tekst

  Maksymalna ilość emotikon wynosi 75.

×   Twój link będzie automatycznie osadzony.   Wyświetlać jako link

×   Twoja poprzednia zawartość została przywrócona.   Wyczyść edytor

×   Nie możesz wkleić zdjęć bezpośrednio. Prześlij lub wstaw obrazy z adresu URL.

Zaloguj się, aby obserwować  



  • Ważna informacja

    Chcąc, by psycholog ustosunkował się na pytanie zadane na forum, należy na wstępie podać swój wiek oraz swoją płeć oraz spełnić warunki podane w instrukcji darmowej porady. Psycholodzy udzielają odpowiedzi w miarę możliwości czasowych. W razie doświadczania nasilonych myśli samobójczych należy skontaktować się z numerem 112 by uzyskać ratunek. Doświadczając złego samopoczucia lub innych problemów można rozważyć też kontakt z telefonami zaufania i pomocowymi - niektóre numery podane są tutaj.

Psycholog online

Psychoterapia przez Skype

Internetowa poradnia psychologiczna

Co wyróżnia nasz gabinet

×
×
  • Utwórz nowe...

Ważne informacje

Używając strony akceptuje się Warunki korzystania z serwisu, zwłaszcza wykorzystanie plików cookies.