Psychoterapia przez Skype - 8 warunków skutecznej terapii Wszystkim osobom korzystającym z psychoterapii sugerujemy wzięcie sobie do serca poniższych
informacji dotyczących tego, jakie zasady stwarzają najbardziej korzystne warunki dla pozytywnego
zwieńczenia procesu. Powiedzmy sobie szczerze, co warto robić, by umożliwić sobie jak najszybsze
i najlepsze, a przy tym trwałe postępy. [1]    W wielu przypadkach konieczne jest uznanie psychoterapii priorytetową kwestią na danym etapie życia.
Nie traktując pracy nad sobą poważnie sabotuje się proces osobistej przemiany, a nawet częstokroć
zaprzepaszcza szansę na wyzdrowienie. Zdrowienie musi stać się kwestią kluczową gdyż proces ten wymaga
wiele uwagi, pochłania ogrom trudu i pracy. Nie pracując nad sobą z prawdziwym oddaniem tej sprawie,
ryzykujemy, że trwała poprawa nie nastąpi. [2]    Psychoterapia wymaga autentycznego zaangażowania tzn. czynnego udziału przez cały czas, a nie tylko
w toku sesji terapeutycznych. Konieczne jest faktyczne wdrażanie w życie wiedzy wyniesionej z sesji,
rzeczywiste monitorowanie swojego sposobu myślenia, faktyczne praktykowanie nowych strategii
postępowania, realne eksperymentowanie z zachowaniami alternatywnymi względem dotychczasowych.
Terapeutyzując się zaledwie od niechcenia, możemy liczyć tylko na byle jakie efekty. [3]    Psychoterapia to proces wymagający czasu, w którym stale w zaangażowany sposób należy pracować nad
sobą. Terapia nie jest magiczną sztuczką, która w bliżej nieokreślony sposób daje upragnione efekty. Potrzeba
czasu, by pewne działania przyniosły pożądane rezultaty, więc należy stale troszczyć się o motywację do pracy
nad sobą i wytrwać w zaangażowaniu. Poddając się zbyt prędko lub cofając zaangażowanie nie w porę, albo
pracując nad sobą niekonsekwentnie i w sposób nieciągły, możemy uzyskać w najlepszym razie cząstkowe
i tymczasowe rezultaty. [4]    Psychoterapia wymaga rzetelnej, ciężkiej i nierzadko bolesnej pracy nad sobą. Szanse na wyzdrowienie są
natomiast mniejsze, gdy ma miejsce: lekceważenie harmonogramu spotkań, wymigiwanie się z wykonywania
prac osobistych, ignorowanie zaleceń, brak regularnego trenowania technik i sposobów radzenia sobie
z emocjami albo sabotowanie terapii poprzez inne ewidentnie utrudniające leczenie zaniechania. Samo
„chodzenie na terapię” czy wykonywanie w pośpiechu, na kolanie pisemnych zadań to stanowczo za mało, by
uzyskać satysfakcjonującą i trwałą poprawę. Trzeba naprawdę chcieć sobie pomóc. [5]    Należy wziąć odpowiedzialność za swoje leczenie. Psychoterapeuta wspiera, dostarcza niezbędnych
informacji i narzędzi, stwarza optymalne warunki, ale nie może wykonać pracy za klienta. Kluczowa
i absolutnie niezbędna część pracy może i powinna zostać wykonana tylko osobiście przez pacjenta – terapeuta
w tym nie jest w stanie nikogo wyręczyć. Nie biorąc odpowiedzialności za swoje leczenie zaprzepaszczamy
potencjał, który tkwi w naszych możliwościach. [6]    Należy zaakceptować zasady wypracowane podczas psychoterapii, ponieważ konsekwentne przestrzeganie
wytycznych stwarza warunki, w których zdrowienie jest łatwiejsze lub w ogóle możliwe. Rażące naruszanie
reguł i nieprzestrzeganie wytycznych jest równoznaczne z sabotowaniem leczenia i grozi niepowodzeniem. [7]    Psychoterapia ma charakter współpracy, w której każdy uczestnik powinien być fair wobec pozostałych.
Należy dbać o dobry kontakt z terapeutą, nie ukrywać przed nim ważnych aspektów sytuacji, nie okłamywać
go, nie próbować nim manipulować, nie zwodzić go, nie wybielać się ani nie udawać kogoś, kim się nie jest,
ponieważ to wszystko utrudnia lub wręcz uniemożliwia psychoterapeucie adekwatne postępowanie.
Psychoterapeuta przestrzega etyki zawodu, ale klient także powinien postępować w sposób nieutrudniający,
a wręcz sprzyjający dobrej komunikacji i współpracy. Dobre relacje sprzyjają współpracy, a złe wprost
przeciwnie. [8]    Potrzebny jest wkład własny w terapię. Nie wystarczą sesje i prace osobiste – należy pracować nad sobą
również pomiędzy spotkaniami i po wykonaniu zadań danych przez terapeutę. Nie wystarcza posiadanie
wiedzy, a nawet umiejętności – trzeba jeszcze wdrażać teorię w życie i praktykować nabyte zdolności. Terapia
jest zalążkiem wewnętrznej przemiany, która jednakże nie dokonuje się jedynie w gabinecie, ale urzeczywistnia
się przede wszystkim w codziennym życiu. Jeżeli któryś z powyższych warunków nastręcza trudności należy o tym szczerze porozmawiać z psychoterapeutą, by wspólnie znaleźć sposób na uporanie się z tą kwestią. Więcej informacji o zagadnieniu takim jak psychoterapia przez Skype można znaleźć tutaj.